Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

Συναξαριστικό υπόμνημα ως δίδαγμα στο σήμερα

450px-First_Council_of_Nicea-stavropoleos_church

14η Σεπτεμβρίου: η Παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Τη αυτή ημέρα η Εκκλησία μας τιμά και μία δεύτερη «ύψωση». Ύψωση της αληθείας της Πίστεώς μας κατά της πλάνης και του ψεύδους. Επιτελείται η μνήμη της Αγίας Στ’ Οικουμενικής Συνόδου των 170 Αγίων Πατέρων που κατεδίκασαν την φρικτή αίρεση του μονοθελητισμού. Φυσικά αυτές οι σειρές στον Συναξαριστή δεν χαράσσονται ως μια απλή ενθύμηση αλλά ως ζώσα παρακαταθήκη στην αγιοπνευματική πορεία της Εκκλησίας του Χριστού.

Στο συναξαριστικό υπόμνημα διαβάζουμε πως η Σύνοδος αυτή κατεδίκασε ως αιρετικούς επτά (7) Πατριάρχες (!!) και άλλους Επισκόπους καθώς και αρκετούς κληρικούς. Ασφαλώς τούτο δεν χαροποιεί ούτε αποτελεί καύχηση για κάποιον. Όμως είναι ένα από τα σπουδαιότερα μαθήματα Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας, που δυστυχώς λησμονούμε σήμερα. Η Εκκλησία δεν συγκροτείται από τους Πατριάρχες, τους Επισκόπους και τους Κληρικούς εν γένει. Αυτοί όντως είναι οι αξιωματούχοι Αυτής. Είναι οι Πατέρες και Ποιμένες της «λογικής ποίμνης» που φέρουν τον υπέρτατο βαθμό της ιεροσύνης ως διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων. Συγχρόνως όμως είναι και μέλη του σώματος της Εκκλησίας που μόνη κεφαλή έχει τον Θεάνθρωπο Χριστό Εάν η συμπεριφορά τους ή οι θέσεις τους είναι ανάρμοστες προς την Κεφαλή- και συνεπώς προς όσα θέσπισαν οι Άγιοι εν Αγίω Πνεύματι- τότε αποκόπτονται από σώμα ως μολυσμένα μέλη.

Άρρηκτα συνδεδεμένος με την Στ’ Οικουμενική Σύνοδο είναι ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής. Δεν έζησε για να παραστεί σ’ αυτήν, όμως δια των μαρτυρικών αγώνων του υπέρ της Ορθοδοξίας και δια της θεοπνεύστους θεολογίας του απετέλεσε τον εμπνευστή και το θεμέλιο αυτής της Συνόδου. Δεν κατείχε κάποια ιδιαίτερη θέση. Ήταν ένας απλός μοναχός που η πίστη και η αγάπη του στον Θεό τον έκανε αδιαπραγμάτευτο σε θέματα Πίστεως και αλύγιστο εμπρός στα φρικτά βασανιστήρια που πέρασε. Αψήφησε όχι μόνον την κοσμική εξουσία αλλά και Πατριάρχες και Επισκόπους της εποχής του, αφού δυστυχώς πολλοί είχαν αποδεχθεί την αίρεση του μονοθελητισμού. Ασφαλώς δεν διακατεχόταν από φανατισμό. Ήξερε να υπακούει και να ταπεινώνεται πρωτίστως ενώπιον των εκκλησιαστικών αρχών. Τιμούσε και σεβόταν υπέρμετρα- όπως κάθε άγιος- την ιεροσύνη και τους ταγούς της Εκκλησίας, όμως είχε την διάκριση να αντιτίθεται όταν αυτοί οι ίδιοι είχαν αντιταχθεί στο Θείο θέλημα. Εκεί η υπακοή δεν είχε τόπο. Τότε απαιτούνταν ομολογία.

Φιλόθεος

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

πηγή: ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email