Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

κοσμικές υποθέσεις…

1

Κανὼν ΣΤ'

Ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, κοσμικάς φροντίδας μὴ ἀναλαμβανέτω· εἰ δὲ μή, καθαιρείσθω.
6ος Αποστολικός κανόνας
Ο επίσκοπος, ο πρεσβύτερος, ο διάκονος να μην αναλαμβάνουν κοσμικές υποθέσεις, αλλιώς να καθαιρούνται
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο κανόνας αυτός είναι μια αφορμή για να αρχίσουμε να προβληματιζόμαστε σοβαρά για τις σχέσης εκκλησίας και κράτους. Αποτρέπει σε επισκόπους, πρεσβυτέρους και διακόνους από το να αναλαμβάνουν κοσμικές υποθέσεις. Κάποιος θα πει « Καίσαρι τα του Καίσαρος και Θεώ τα του Θεόυ». Και θα αρχίσουν εδω πάλι και πολλάκις οι αντιπαραθέσεις οι προβληματισμοί οι αοριστολογίες και τα χίλια δυο τα οποία ακούμε καθημερινά στον τόπο μας.
Δεν θα προσπαθήσω να αναπτύξω τα όσα θα γράψω, απλά σκέψεις καταγράφω και αν έχει κάποιος διαφορετική άποψη ας την καταθέσει.
1. Για κάποιον που αποδέχεται τη διδασκαλία του Ιησού, η πίστη του σε Αυτός δεν είναι θρησκεία, αλλά ένας τρόπος ζωής που είναι η Ζωή. Ξεκαθαρίζουμε μια και καλή λοιπόν πώς η πίστη στον Ιησού Χριστό δεν είναι θρήσκευμα αλλά ο ορθόδοξος τρόπος Ζωής. Αν εμείς σαν χριστιανοί καταντήσαμε τον τρόπο της ζωής μας θρησκεία καλά να πάθουμε.
2. Αυτός ο τρόπος της Ζωής δεν είναι κοσμικός. Κοσμικός είναι ένας τρόπος ζωής που αρρωσταίνει τον άνθρωπο, δεν νοηματοδοτεί τη ζωή του και που στο τέλος τον σκοτώνει και σωματικά, και ψυχικά και πνευματικά.
3. άλλο Ζωή λοιπόν και άλλο ζωή, άλλο κόσμος και άλλο Εκκλησία άλλο Εκκλησία και άλλο εκκλησία, η Εκκλησία είναι η πολιτεία μέσα στην δημιουργία του Θεού όλων αυτών που πασχίζουν να ζήσουν ως εν ουρανό και επί της Γής. Η εκκλησία είναι ένας θεσμός, είναι κόσμος, είναι κοσμική αφού αδυνατεί ή έχει παραιτηθεί από την προσπάθεια να παραλάβει τον κόσμο και να τον κάνει Εκκλησία.
4. Ο επίσκοπος, ο πρεσβύτερος και ο διάκονος είναι τα κατεξοχήν λειτουργικά πρόσωπα μέσα στην Εκκλησία. Είναι αυτοί που παραλαμβάνουν τον κόσμο και τον προσφέρουν ευχαριστιακά στον Θεό. Τον προσφέρουν σε Αυτόν για να τον μεταμορφώσει σε Σώμα Του.
5. Όταν λοιπόν ένας επίσκοπος, ένας πρεσβύτερος ή ένας διάκονος αναλαμβάνει κοσμικές υποθέσεις είναι σα να είναι σα να λέμε πως δεν λειτουργεί στον τόπο τον οποίο βρίσκεται τη θείας λειτουργία δεν παραλαμβάνει τον κόσμο και δεν τον πλάθει σε ψωμί και σε κρασί, δεν τον σηματοδοτεί για να τον μεταμορφώσει σε δώρα προσφοράς σε Αυτός. Δεν λειτουργεί ευχαριστιακά δηλαδή.
6. Για τον λόγο αυτό και θα πρέπει να καθαιρείτε, γιατί αδυνατεί να λειτουργήσει μέσα στον κόσμο το μυστήριο της μεταμόρφωσης του κόσμου σε Εκκλησία.
7. Η πολιτική μέσα στην εκκλησία η τέχνη του εφικτού ως εν ουρανό και επί της Γής και αγγίζει όλο τον άνθρωπο και το σώμα και την ψυχή του με σκοπό να τον κάνει πνευματικό. Αν δεν το κάνει ο άνθρωπος παραμένει διχασμένος και με υπαρξιακά προβλήματα.
8. Μέσα στην Εκκλησία θεραπεύεται όλος ο άνθρωπος και όχι ένα μέρος του και από την στιγμή που αρχίζει η θεραπεία αυτή θεραπεύει σιγά σιγά και την σχέση του με τους άλλους, τη σχέση του με τον κόσμο, και αγγίζει ακόμα και δημιουργήματα των χειρών τον ανθρώπων, τον τρόπο που καταπιάνεται μαζί τους, που τα φτιάχνει τα πλάθει και τα λειτουργεί στην πορεία του μέσα στον χρόνο.
9. Ένας άνθρωπος αφήνοντας τον κόσμο εισέρχεται στην Εκκλησία, σε μια κοινωνία προσώπων τα οποία διαρκώς εξέρχονται η καλούνται να εξέρχονται της ατομικότητας και του βολέματος και τον ψυχικών τους καταστάσεων. Καλούνται να γίνουν πρόσωπα.
10. Το πρόβλημα μας σήμερα όμως είναι πως αρχικά μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε τη ζωή μέσα στην εκκλησία και όχι μέσα στην Εκκλησία. Σήμερα η Εκκλησία μοιάζει αχαρτογράφητη και αόριστη και η πορεία μας προς αυτή μοιάζει μοναχική.
11. Λίγοι είναι αυτοί που την λειτουργούν, λίγοι οι Επίσκοποι, οι Πρεσβύτεροι και οι Διάκονοι της. Αν τους γνωρίσεις όμως τότε αρχίζει σιγά, σιγά να συγκροτείτε μέσα στον κόσμο εκκλησία η Εκκλησία. Τότε αρχίζεις σιγά, σιγά να βλέπεις αλλιώς πολλά πράγματα.
12. Η Εκκλησία και οι Χριστιανοί δεν απαξιώνουν τις εκλογές με την αποχή τους από αυτές. Η Εκκλησία είναι η αντιπολίτευση σε όλα τα πολιτεύματα. Εμείς έχουμε επιλέξει και πασχίζουμε μέσα στην Εκκλησία να Ζήσουμε.
13. Ο κόσμος μπορεί να λέει και να κάνει ότι θέλει. Να μας προτρέπει ακόμα και να ψηφίσουμε γιατί αγνοεί ότι, «πνευματικό δεν είναι το μη υλικό, ούτε σαρκικό είναι το σωματικό. Πνευματικό είναι κάθε τι (υλικό και άυλο) που έχει καθαγιαστεί από το μυστήριο του Σταυρού και της Ανάστασης, κάθε τι μεταμορφωμένο από την άκτιστη θεία ενέργεια». π. Βασίλειος Γοντικάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email