Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Ὅποιος τηρεῖ ὅλες τίς ἐντολές, ὄχι μόνο ἀπόκτα ἀκατηγόρητη συνείδηση, ἀλλά καί ὁμοιώνεται καί ἑνώνεται μέ τόν Θεό

agios-nikodimos2
Ἀκατηγόρητη συνείδηση ἀποκτᾶ ὅποιος τηρεῖ ὅλες τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου καί ὄχι μόνο δέν αἰσχύνεται οὔτε ντρέπεται, ἀλλά ἀποκτᾶ ἐπί πλέον καί θάρρος πρός τόν Θεό, σύμφωνα μέ τόν ἀγαπημένο μαθητή· «Ἄν ἡ καρδιά μας δέν μᾶς κατακρίνει, τότε ἔχουμε θάρρος νά πλησιάσουμε τόν Θεό» (Ἅ' Ἴωαν. 3,21). Ὅμοια καί ὅποιος ἐκπληρώνει τό θέλημα τοῦ Κυρίου, εἴτε τό προηγούμενο, κάνοντας ἑκούσια το καλό· εἴτε τό ἑπόμενο, ὑπομένοντας τίς ἀκούσιες θλίψεις εὐχαρίστως, ἀποκτᾶ ἀκαταίσχυντη συνείδηση- γιατί λέει- «Ἡ θλίψη παράγει ὑπομονή· ἡ ὑπομονή δοκιμασμένο χαρακτήρα- ὁ δοκιμασμένος χαρακτήρας ἐλπίδα- καί ἡ ἐλπίδα δέν ντροπιάζει» (Ρωμ. 5,4). Καί ὅταν ἔχει κάποιος ἀκατηγόρητη καί ἀνεπαίσχυντη συνείδηση, αὐτό εἶναι στά ἀλήθεια ἡ ἡδονή τῶν ἡδονῶν καί ἡ μεγαλύτερη εὐφρόσυνη ἀπό ὅλες- γι’ αὐτό καί ὁ προφήτης Δαβίδ ἔλεγε- «Τότε νά μήν ντραπῶ, ὅταν ἐπιβλέπω, ὄχι σέ ἄλλες ναί καί σέ ἄλλες ὄχι , ἀλλά σέ ὅλες τίς ἐντολές σου» (Ψάλμ. 118,6). Καί αὐτός πού τηρεῖ τίς ἐντολές δέν ἀποκτᾶ μόνο ἀκατηγόρητη συνείδηση, ἀλλά ὁμοιώνεται καί μέ τόν Θεό καί ἑνώνεται μέ αὐτόν πού ὅρισε τίς ἐντολές καί τίς ὅποιες μέ προθυμία καί ἀγάπη ἐπιτελεῖ, ἡ καλλίτερα ἱερουργεῖ, τίς θεουργικές καί ζωοποιές τοῦ ἐντολές- ἔτσι βεβαιώνει καί τό πετεινό τοῦ οὐρανοῦ, ὁ ἰσαπόστολος Διονύσιος «Ἡ πρός τόν Θεό ἀφομοίωση καί ἕνωση ἐπιτελεῖται μόνο μέ τήν ἀγάπη καί τήν ἱερουργία τῶν σεβασμιότατων ἐντολῶν». (Ἔκκλ. ἵεραρχ. κέφ. α'). Καί πόση ἡδονή; πόση χαρά; καί πόση εὐφρόσυνη προξενεῖ το νά γίνει κάποιος ὅμοιος μέ τόν Θεό καί νά βρίσκεται ἑνωμένος μέ αὐτόν;
***
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ Συμβουλευτικό Εγχειρίδιο (απόδοση στα νεοελληνικά) Εκδόσεις Συνοδεία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου Νέα Σκήτη ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Όμορφο!

Αικατερίνη Παπακωστοπούλου είπε...

Όποιος τηρήσει τις εντολές του δεινάστη-φασίστα θεού σας θα προκόψει!!!

ανώνυμη είπε...

Από το καθ' ημέραν στο καθ' ομοίωσιν με την τήρηση των εντολών του Θεού! Πόσο πολύ ωραίο κείμενο! Μας μιλάει για την πορεία προς και με τον εν Τριάδι Θεό, πορεία προς την ελευθερία γιατί λύνει τη δυναστεία-δεσποτεία του εαυτού μας και κάθε άλλου τύραννου που θέλει να μας δει δούλους του και όχι εικόνες Θεού!

Αικατερίνη Παπακωστοπούλου είπε...

Παράλειψης μου του Σαδιστή,Άδικου θεού σας.

ανώνυμη είπε...

Αικατερίνη, για ποιο Θεό μιλάς;

Αλντεμπαράν είπε...

Πάνε πολλά χρόνια από τότε … σε ένα μικρό προσφυγικό εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στη Νέα Σμύρνη το μάθημα κατηχητικού ήταν μια μυσταγωγία προσωπικά για εμένα!

όταν οι άνθρωποι σε έχουν απογοητεύσεις όταν σου κρύβουν και σου παραμορφώνουν τον Θεό που δεν γνωρίζεις αλλά που ταυτόχρονα αναζητάς με ένα μυστικό πόθο μέσα σου. Τότε δεν αντέχεις να τους ακούς να επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια παντού! Είναι κουραστικό! Στα ερωτήματα σου τα φυσιολογικά και αυτονόητα στα οποία υπάρχουν απαντήσεις αυτοί βλέπουν τον αιρετικό, τον άθεο. Εσύ μοιράζεσαι μαζί τους προβληματισμούς και αυτοί αδυνατούν να αναγνωρίσουν την εσωτερική σου δίψα για ζωή!

αναγνωρίζεις την υποκρισία στα λόγια και τις πράξεις τους! Έχεις το θάρρος να την διατυπώνεις και καλά κάνεις!

ο Θεός όμως που δεν γνωρίζεις που βρίζεις που κυνηγάς ακούει και οικονομεί αυτά τα οποία δεν μπορούν να διακονήσουν οι άλλοι!

τέλος της πρώτης χρονιάς στο κατηχητικό κάπου στο 1996 και ο κατηχητής Κωνσταντίνος μας προτρέπει να πούμε την γνώμη μας για την κατηχητική χρονιά που έφθασε στο τέλος της!

φθάνει η σειρά μου : δεν έχω να πω πολλά

- Σε ευχαριστώ που μου γνώρισες τον Θεό σας!

είσαι ελεύθερη να γράφεις και να διαβάζεις Αικατερίνη ότι θέλεις ! Να βρίζεις και να κυνηγάς τον Θεό που δεν γνωρίζεις ή που δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να σου γίνει γνωστός ! η πορεία του καθενός μας δεν κρίνεται μόνο από το παρόν μας αλλά και από αυτό που γινόμαστε καθημερινά από την πορεία μας από το καθ΄ ημέρα προς το καθ΄ ομοίωση. Μια στιγμή, μια συνάντηση στο παρόν μπορεί να φωτίσει όλη μας τη ζωή από την αρχή μέχρι την συνάντηση μας μαζί Του στα έσχατα αυτή τη στιγμή να ετοιμάζεσαι να την δεχτείς ως δώρο .

Σε ευχαριστώ για το θάρρος της γνώμης σου το οποίο δεν κρύβεται πίσω από την ανωνυμία και τα ψευδώνυμα!

Αθανάσιος Παυλάκης

Αικατερίνη Παπακωστοπούλου είπε...

Εγώ δε βρίζω ούτε κυνηγώ το θεό σας!!Ούτε τον παραμορφώνω.Αν το εκλαμβάνετε εσείς έτσι είναι δικό σας το πρόβλημα!Πρόθεση μου πάντως δεν είναι αυτή!Μιλάω έτσι από προσωπικά βιώματα και από προσωπικές εμπειρίες!Εσείς από ότι φαίνεται δεν έχετε σηκώσει ούτε σηκώνετε κανένα σταυρό μαρτυρίου.Αλλιώς δε θα λέγατε αυτά που λέτε.Επιμένω στην προτέρα άποψή μου όσον αφορά το θεό σας!Αυτό αισθάνομαι αυτό βλέπω γύρω μου αυτό λέω!Ότι και να πείτε δε θα μου αλλάξετε γνώμη.Δεν περιμένω από σας να μου τον γνωρίσετε.Περιοριστείτε στα παιδιά του κατηχητικού σας.Αυτό σας έλειπε να με λογοκρίνατε και να με φιμώνατε!Μην ανησυχείτε και δε διεκδικώ το αλάθητο.Ίσως η άποψή μου να είναι εσφαλμένη.Αλλά αυτή είναι...Και χαίρομαι που η άποψή μου δεν είναι αρεστή.Ειλικρινά!!!

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email