Ψαλμός 1ος

Ψαλμός 1ος

1Μακάριος ἀνήρ, ὅς οὑκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καί ἐν ὀδῷ ἁμαρτωλῶν οὑκ ἔστη καί ἐπί καθέδρα λοιμῶν οὑκ ἐκάθισεν. 2Αλλ΄ ἤ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τό θέλημα αὑτοῦ καί ἐν τῷ νόμῳ αὑτοῦ μελετήσει ἡμέρας καί νυκτός. 3Καί ἔσται ὡς τό ξύλον τό πεφυτευμένον παρά τάς διεξόδους τῶν ὑδάτων, ὅ τόν καρπόν αὑτοῦ δώσει ἐν καιρῶ αὑτοῦ καί τό φύλλον αὑτοῦ οὑκ ἀπορρυήσεται καί πάντα, ὅσα ἀν ποιεῖ, κατευοδωθήσεται. 4Οὐχ οὕτως οἱ ἀσεβεῖς, οὐχ οὕτως αλλ΄ ἤ ὡσεί χνοῦς, ὄν ἐκρίπτει ὁ ἄνεμος ἀπό προσώπου τῆς γῆς. 5Διά τοῦτο οὑκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει, οὐδέ ἁμαρτωλοί ἐν βουλή δικαίων. 6Ὅτι γινώσκει Κύριος ὀδόν δικαίων καί ὀδός ἀσεβῶν ἀπολεῖται.

ΨΑΛΜΟΙ 1ος

ΨΑΛΜΟΙ 1ος

Η αληθινή μακαριότητα

1Μακάριος ο άνθρωπος που μ’ ασεβών ιδέες δεν πορεύτηκε ούτε σ’ αμαρτωλών το δρόμο στάθηκε κι ούτε συναναστράφηκε με θεομπαίχτες. 2Αντίθετα, είναι με το νόμο του Κυρίου σύμφωνο ό,τι επιθυμεί, μέρα νύχτα στοχάζεται το νόμο του. 3Γι’ αυτό σαν δέντρο γίνεται που είναι φυτεμένο εκεί που τρέχουν τα νερά. Δίνει τους καρπούς του στον καιρό του, το φύλλωμά του δεν μαραίνεται ποτέ και πετυχαίνει το καθετί που κάνει. 4Δεν είναι έτσι οι ασεβείς, δεν είναι! Αυτοί είναι σαν τ’ άχυρο, π’ αέρας το σκορπίζει. 5Γι’ αυτό και δεν θα παρουσιαστούν οι ασεβείς κατά την κρίση, ούτε οι αμαρτωλοί θα συναχθούν μαζί με τους δικαίους. 6Γιατί ο Κύριος εκτιμάει των δίκαιων τη συμπεριφορά, ενώ η συμπεριφορά των ασεβών οδηγεί στην καταστροφή.

Σαρκὸς τὰς ἡδονάς, ἐγκρατείας τῷ τόνῳ, ἐνέκρωσας σοφέ, ἀρετῶν ἐμμελείᾳ·

Σαρκὸς τὰς ἡδονάς, ἐγκρατείας τῷ τόνῳ, ἐνέκρωσας σοφέ, ἀρετῶν ἐμμελείᾳ· διὸ ταῖς ἀναβάσεσιν, αὐξανόμενος ἄριστα, Πάτερ ἔφθασας, πρὸς τὴν οὐράνιον τρίβον, καὶ παρίστασαι, ἀεὶ Χριστῷ σὺν Ἀγγέλοις, Σισώη Πατὴρ ἡμῶν.

Η οκνηρία γεννά άσχημους λογισμούς...

                            

Η οκνηρία γεννά άσχημους λογισμούς...  

Θα προσπαθήσω να το πω με απλές λέξεις. Ότι δεν κινείτε ατροφεί. Αν αφήσετε ακίνητο το χέρι σας για πολλές μέρες, θα πάθει ατροφία και το πόδι σας. Έτσι δεν είναι; Ότι δεν κινείτε ατροφεί, ότι κινείτε λανθασμένα αρρωσταίνει. Έτσι λοιπόν και η πνευματική μας υπόσταση, ο νους, η καρδιά μας, είναι προορισμένα να κινούνται. Αν δεν κινούνται καθόλου ατροφούν, αν κινούνται λανθασμένα αρρωσταίνουν. Άρα μια λύση υπάρχει να κινούνται σωστά. Προς τα πού ; Προς τον Κύριο. Γι΄ αυτό η μνήμη του Θεού, η στροφή σε Αυτόν. Έτσι λοιπόν αν δεν κινούμαστε ή αν λανθασμένα κινούμαστε, παρεμβάλλονται άρρωστοι λογισμοί, οι οποίοι μετά πυροδοτούν τους λογισμούς. Βλέπεται, η καρδιά μας γίνεται σαν χωράφι στο οποίο φυτρώνουν αγκάθια. Όταν μας συμβεί κάτι τέτοιο είναι φυσικό επακόλουθο η πνευματική στειρότητα. Δεν υπάρχουν πια μέσα μας πνευματικοί καρποί, ούτε μπορούμε να νιώσουμε μια στοιχειώδη πνευματική χαρά . 

 π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, 

Τὸ νὰ ζεῖς χριστιανικὰ εἶναι νὰ πλατύνεις τὸ περιεχόμενο τῆς ζωῆς σου μὲ ἕναν τρόπο πρωτοφανῆ. π. Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ

Τὸ νὰ ζεῖς χριστιανικὰ εἶναι νὰ πλατύνεις τὸ περιεχόμενο τῆς ζωῆς σου μὲ ἕναν τρόπο πρωτοφανῆ. 

π. Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ

Ποιος κανόνας είναι συντομότερος από την καλοσύνη;

Ποιος κανόνας είναι συντομότερος από την καλοσύνη;

Τέτοιος να είσαι στους φίλους σου και στους διπλανούς σου,

όπως θέλεις να είναι και αυτοί απέναντι σου.

Και ακόμη πιο σύντομα, το πάθος του Χριστού.

(Έπη θεολογικά. Ποίημα ΛΓ', Γνωμολογία τετράστιχος. ΕΠΕ 9,424.)