Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Η αδιάλειπτη προσευχή δεν είναι σκοπός, σκοπός είναι...



- Οι εντολές του Θεού είναι ο τρόπος της θείας ζωής. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να τηρήσει στην πληρότητα τις εντολές του Θεού, γι’ αυτό χρειάζεται Χάρη. Και αυτό κάνει η προσευχή. Μερικές φορές, όταν ο άνθρωπος πράττει τις εντολές του Θεού και ζει το “ήθος” του εσταυρωμένου Χριστού, τότε αισθάνεται την Χάρη του Θεού, χωρίς να κάνει προσευχή ή προσεύχεται από αγάπη. Η αδιάλειπτη προσευχή δεν είναι σκοπός, σκοπός είναι η κοινωνία μας με τον Θεό που επιτυγχάνεται και με την προσευχή.
  - Οι Πατέρες δεν ζητούσαν πολλούς λόγους. Λάμβαναν έναν πνευματικό λόγο και έφευγαν στην έρημο και ζούσαν πολλά χρόνια με αυτόν τον λόγο. Προσπαθούσαν να τον εφαρμόσουν και τρέφονταν από αυτόν. Εμείς και λέμε και θέλουμε να ακούμε πολλούς λόγους, αλλά δεν κάνουμε τίποτε για να τους εφαρμόσουμε. Όταν μιλάει κανείς πολύ, τότε αδυνατίζει πνευματικά.
Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Απόσπασμα από το βιβλίο «Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ



περί συναισθήματος



....και να μην αφηνόμαστε, να μην αφήνουμε τις αισθήσεις μας να μας κατευθύνουν, ούτε την φαντασία και τις εντυπώσεις μας. Βλέπετε αυτά τα στιγμιαία γεγονότα, οι επί μέρους συναισθηματικές καταστάσεις. Ποτέ διαβάζοντας τα κείμενα της ορθοδοξίας μας, ειδικά των πατέρων της εκκλησίας και των νηπτικών πατέρων δεν συνάντησα πιστέψτε με ούτε μία φορά στο πρωτότυπο κείμενο, τη λέξη, συναίσθημα. Ούτε μία φορά. Ποτέ η ορθοδοξία δεν κινείται πίσω από συναισθηματικές καταστάσεις που είναι ακριβώς οι εντυπώσεις της στιγμής. Επειδή είμαστε όλο αισθήσεις, εντυπωσιαζόμαστε από τα αισθησιακά πράγματα και εκεί αποκτούμε ένα συναίσθημα, δηλαδή είναι μία πολύ εξωτερική έκφραση των εσωτερικών αισθημάτων που είναι δώρο που μας έδωσε ο Θεός. Επειδή ακριβώς δεν τα καλλιεργούμε βαθιά τα αισθήματα που μας έδωσε ο Θεός, την αγάπη, την καρτερία, την υπομονή, αυτά είναι πολύ βαθιά αισθήματα. Εμείς συναισθηματικά παίρνουμε κάτι απ αυτά κάποια στιγμή για λίγες στιγμές. Δηλαδή βλέπεις ένα πεινασμένο παιδάκι και θυμάσαι ότι πρέπει να αγαπήσεις, αυτό είναι ένα συναίσθημα, αυτό θα φύγει μετά από λίγο αν δεν το καλλιεργήσεις βαθιά με τα μέτρα που ήδη αναλύω αυτή την βραδιά. Δηλαδή υπάρχει μια διαρκής βαθιά καλλιέργεια του εσωτερικού ανθρώπου που δεν επηρεαζόμαστε πια απ τα συναισθήματα. Είμαστε ολόκληροι μια αίσθηση.



Κατ εξοχήν αίσθηση, βλέπετε κ ο Χριστός μας το είπε: ΟΦΘΑΛΜΟς. Είναι ένα αισθητήριο ο οφθαλμός, αλλά υπάρχει το βαθύ αισθητήριο του οφθαλμού που βλέπει βαθιά τα πράγματα. Αλίμονο αν έβλεπες κάτι και επιρεαζόσουνα σχετικά από αυτά που βλέπεις. Ή θα χαιρόσουνα ή θα λυπόσουνα ή θα απογοητευόσουνα γιατί το βλέπεις έτσι και εκφράζει μόνο το συναίσθημα, δεν έχεις το βαθύ οφθαλμό να βλέπεις βαθιά τα πράγματα τι κρύβεται πίσω από αυτά και πέρα από αυτά. Δηλαδή βλέπεις κάποιον που σε βρίζει. Αν δεν λειτουργήσεις βαθιά την απαντοχή, την ταπείνωση, θα στεναχωρηθείς, θα διαμαρτυρηθείς γιατί έρχεται το συναίσθημα της αδικίας. Αλλά αυτό είναι συν-αίσθημα δεν είναι αίσθημα βαθύ. Αν έχεις ταπείνωση μέσα σου θα κάνεις μία ευχή γι αυτόν που σε βρίζει. Αυτό που έκανε ο Χριστός μας όταν τον σταύρωναν και όταν επάθαινε. Είναι άλλη έκφραση του συναισθήματος κ άλλη των αισθημάτων που έχουμε μέσα μας. Αυτά λοιπόν δεν τα καλλιεργήσαμε εμείς γι αυτό η ζωή μας είναι γεμάτη εντυπώσεις και εκφράσεις περιστασιακές. Αισθήσεις-φαντασία-εντυπώσεις...

(απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα ομιλίας του π.Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου )

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email