Από τον βίο του αγίου Συμεών του δια Χριστόν Σαλού

Από τον βίο του αγίου Συμεών του δια Χριστόν Σαλού 

Άγιος Συμεών ο δια Χριστόν Σαλός

Μερικές φορές την Κυριακή ο άγιος Συμεών έπαιρνε μια σειρά λουκάνικα, τα φορούσε για ωράριο και κρατώντας στο αριστερό του χέρι σινάπι τα βουτούσε και τα έτρωγε από το πρωί. Μερικούς απ’ αυτούς που έρχονταν να παίξουν μαζί του τους άλειφε στο στόμα με το σινάπι. Κάποτε που ήρθε να παίξει μαζί του κάποιος χωρικός, που είχε άσπρα λευκώματα στα δυο του μάτια, τον άλειψε με το σινάπι στα μάτια και του είπε, καθώς αυτός ένιωθε αφόρητους πόνους: «Πήγαινε να πλυθείς, τρελέ, με ξύδι και σκόρδα και θα γίνεις αμέσως καλά».

Εκείνος πήγε στους γιατρούς, πιστεύοντας ότι κάτι θα πετύχει, αλλά τυφλώθηκε περισσότερο. Τελικά, από την μανία του, ορκίστηκε στα Συριακά: «Μα το Θεό τ’ ουρανού, θα κάνω ό,τι μου είπε ο Σαλός κι ας πεταχτούν έξω τα μάτια μου»· και αφού πλύθηκε όπως του είχε πει, θεραπεύτηκαν τελείως τα μάτια του και έγιναν καθαρά, όπως ήταν όταν γεννήθηκε, και δόξαζε το Θεό. Όταν τον συνάντησε ο Σαλός του λέει: «Είδες, έγινες καλά, τρελέ· να μη κλέβεις άλλη φορά τα γίδια του γείτονά σου».

Είχαν κλέψει από κάποιον στην Έμεσα πεντακόσια νομίσματα και, ενώ τα αναζητούσε, συνάντησε τον αββά Συμεών. Θέλοντας να αλλάξει διάθεση, του λέει: «Μπορείς να κάνεις τίποτα, τρελέ, για να βρεθούν τα χρήματά μου;» Του απαντάει εκείνος: «Αν θέλεις, ναι». Λέει πάλι ο άλλος: «Κάνε, κι αν βρεθούν, θα σου δώσω δέκα». Του λέει ο Σαλός: «Αν κάνεις ό,τι σου πω, θα τα βρεις στο ντουλάπι σου αυτήν την νύχτα».

Διαβεβαίωσε με όρκους ότι θα κάνει ό,τι του πει, αρκεί μόνο να μη του πει τίποτε το παράλογο. Του λέει τότε ο όσιος: «Πήγαινε, τα χρήματά σου τα πήρε ο δούλος σου, που σε υπηρετεί στο τραπέζι. Να μου ορκιστείς όμως, ότι δεν θα δέρνεις ούτε αυτόν ούτε κανέναν άλλο μέσα στο σπίτι σου». Το είπε αυτό ο άγιος, γιατί έδερνε πολύ. Εκείνος νόμισε ότι του είπε να μη δείρει κανένα για τα νομίσματα. Ο αββάς όμως του είπε να μη δείρει ποτέ κανέναν. Έδωσε λοιπόν το λόγο του και έκανε φρικτούς όρκους, ότι δεν θα δέρνει κανέναν. Πήγε ύστερα και βρήκε το δούλο του και με το καλό του πήρε τα χρήματά του.

Από τότε, όσες φορές πήγαινε να δείρει κάποιον, δεν μπορούσε και αμέσως πιανόταν το χέρι του. Καταλάβαινε τότε κι έλεγε: «Αυτό το παθαίνω από το Σαλό». Πήγαινε λοιπόν και του έλεγε: «Λύσε, Σαλέ, τον όρκο». Εκείνος παρίστανε τον τρελό και έκανε ότι δεν καταλάβαινε τι του έλεγε. Επειδή επέμενε να τον ενοχλεί, παρουσιάστηκε στον ύπνο του και του λέει: «Αν λύσω τον όρκο, θα λύσω και το πορτοφόλι σου και θα σκορπίσω όλα τα χρήματά σου. Δεν συμπεριφέρεσαι άσχημα με το να θέλεις να δέρνεις τους συνδούλους σου, οι οποίοι πηγαίνουν πριν από σένα στη μέλλουσα ζωή;». Όταν λοιπόν είδε αυτά, έπαψε να τον ενοχλεί.

Ο Άγιος Συμεών ο δια Χριστόν Σαλός, Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 1984, σελ. 96.

Οι άγιοι μάρτυρες Αντώνιος, Ιωάννης και Ευστάθιος της Λιθουανίας

14 Απριλίου  

Οι άγιοι μάρτυρες Αντώνιος, Ιωάννης και Ευστάθιος της Λιθουανίας 

Οι τρεις αυτοί άγιοι ήσαν υπηρέτες στην αυλή του ηγεμόνα Όλγκερντ (Άλγκιρδας) της Λιθουανίας. Παρά την εξάπλωση του χριστιανισμού στην ηγεμονία, οι τρεις αυλικοί τιμούσαν τα είδωλα και ήσαν πυρολάτρες. Χάρις στην επιρροή του ιερέα Νέστορα, πνευματικού της πριγκίπισσας Μαρίας Ιαροσλάβνα, γνώρισαν την Αλήθεια, βαπτίσθηκαν κρυφίως, εγκατέλειψαν όλα τα ειδωλολατρικά ήθη, αρνούνταν να κουρευτούν και να ξυρίσουν τα γένεια τους σύμφωνα με το λιθουανικό έθιμο και αρνούνταν επίσης να φάνε κρέας τις ημέρες της νηστείας. 

Οι ιερείς των ειδώλων το ανέφεραν στον ηγεμόνα, ο οποίος ζήτησε από τους τρεις υπηρέτες του εξηγήσεις για την διαγωγή τους. Εκείνοι διακήρυξαν ότι είναι χριστιανοί και αμέσως τους έριξαν στην φυλακή. Μετά από φυλάκιση ενός έτους, ο Ιωάννης, από δειλία, αποφάσισε να υποταχθεί στους όρους του ηγεμόνα, δεχόμενος να ξυρίσει τα γένεια του και να φάει κρέας κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, διαφυλάττοντας κρυφά την χριστιανική του πίστη.  

 

Οι σύντροφοί του επωφελήθηκαν από την χάρη αυτή και απελευθερώθηκαν. Ο αδελφός όμως του Ιωάννη, Αντώνιος, δεν έχασε διόλου τον ζήλο του και εξακολούθησε να τηρεί την νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Φυλακίστηκε εκ νέου, γεγονός που έκανε τον αδελφό του να μετανοήσει για την άρνησή του. Ο Ιωάννης ομολόγησε δημοσίως τον Χριστό και τον έκλεισαν στο ίδιο κελλί με τον Αντώνιο. Ο πατήρ Νέστωρ τους επισκέφθηκε στην φυλακή και τους κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Οι δύο αδελφοί παρέμειναν στην φυλακή επί ένα έτος και κατόπιν θανατώθηκαν με απαγχονισμό στις 14 Ιανουαρίου και στις 24 Απριλίου 1347. 

Λίγο αργότερα, ο Ευστάθιος, ένας συγγενής τους, που είχε επίσης μεταστραφεί από τον Νέστορα και έχαιρε της εύνοιας του ηγεμόνα, με αποτέλεσμα να έχει ισχύ και εξουσία στην αυλή, ομολόγησε την πίστη του δημοσίως ενώπιον του Όλγκερντ, αρνούμενος να φάει κρέας κατά την διάρκεια της Τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων. Έξαλλος από θυμό, ο πρίγκιπας διέταξε να τον υποβάλουν επί τόπου σε βασανιστήρια. Κατόπιν τον κρέμασαν από την ίδια δρυ, όπως και τους συντρόφους του, και ετελειώθη με απαγχονισμό, στις 13 Δεκεμβρίου 1347. 

Την νύχτα ήλθαν οι χριστιανοί και ενταφίασαν τα σκηνώματα των ενδόξων μαρτύρων στον ναό του Αγίου Νικολάου στην Βίλνα (σημ. Βίλνιους). Δύο χρόνια αργότερα, έκοψαν την δρυ που είχε χρησιμεύσει ως ικρίωμα και έχτισαν στην θέση εκείνη ναό εις δόξαν της Αγίας Τριάδος, στον οποίο την Αγία Τράπεζα αποτελούσε ο κορμός της δρυός, μέσα στον οποίο κατατέθηκαν τα λείψανα των τριών αγίων μαρτύρων. 

 

Το 1374, ο οικουμενικός πατριάρχης άγιος Φιλόθεος [11 Οκτ.] έφερε τμήμα των τιμίων λειψάνων τους από την Βίλνα στην Κωνσταντινούπολη, με την μεσολάβηση του μαθητή του αγίου Κυπριανού, ο οποίος αργότερα χειροτονήθηκε μητροπολίτης Κιέβου [16 Σεπτ.]. Τα τίμια λείψανα επιτέλεσαν πολυάριθμα θαύματα και ο πατριάρχης προέβη στην επίσημη αναγνώριση της τιμής τους, η οποία εξαπλώθηκε σε όλη την ρωσική Εκκλησία τον 16ο αιώνα. 

Κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τα τίμια λείψανα των μαρτύρων μεταφέρθηκαν στην Μόσχα και επέστρεψαν στο Βίλνιους, στην Μονή του Αγίου Πνεύματος, το 1946.

※

«Νέος Συναξαριστής

της Ορθοδόξου Εκκλησίας».

Τόμος 8ος, ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Εκδόσεις «Ίνδικτος»·

※