Ἐπίσκεψη ἐν πνεύματι

Ἐπίσκεψη ἐν πνεύματι 

Ἀνάμεσα στὶς θαυμαστὲς φανερώσεις τοῦ πνεύματος τῆς προφητείας δὲν εἶναι ἄτοπο νὰ διηγηθοῦμε πῶς ὁ ἅγιος Κολούμπα προσέφερε πνευματικὴ παρηγορία στοὺς μοναχούς του, οἱ ὁποῖοι ἔνιωσαν ὅτι ἦλθε ἐν πνεύματι νὰ τοὺς συναντήσει καθ᾽ ὁδόν. 

Κάποτε οἱ ἀδελφοὶ ἐπέστρεφαν στὸ μοναστήρι μετὰ ἀπὸ ἡμερήσια ἐργασία στὴ συγκομιδή. Σὲ κάποιο σημεῖο ὁ καθένας τους ἔνιωσε μιὰ ὑπέροχη καὶ ἀσυνήθιστη αἴσθηση, ὅμως κανεὶς δὲν τολμοῦσε νὰ τὸ ἀναφέρει στοὺς ἄλλους. Γιὰ μερικὲς ἡμέρες συνέβαινε τὸ ἴδιο πρᾶγμα στὸν ἴδιο τόπο τὴν ἴδια ὥρα. Ὁ Μπέϊθιν, οἰκονόμος τῶν ἐργασιῶν τὴν περίοδο ἐκείνη, κάποια μέρα εἶπε:

«Λοιπὸν ἀδελφοί, ἂν κάποιος ἀπὸ σᾶς εἶχε τὴν αἴσθηση πράγματος ἀσυνήθιστου, ἴσως καὶ θαύματος, ἐδῶ στὸ σημεῖο ἀνάμεσα στὰ χωράφια καὶ στὸ μοναστήρι, ἂς τὸ πεῖ ἀνοιχτά» 

Ἕνας ἐξ αὐτῶν, ὁ πρεσβύτερος, εἶπε: 

«Αὐτὲς τὶς μέρες, ἀκόμη καὶ τώρα, ἔχω τὴν αἴσθηση μιᾶς θεσπέσιας εὐωδίας, λὲς καὶ ὅλα τὰ ἄνθη τῆς γῆς ἔχουν συγκεντρωθεῖ σὲ ἕνα σημεῖο, καὶ μιᾶς θέρμης σὰν φωτιά, ὄχι ἐκείνη τὴ φωτιὰ τῆς κολάσεως, ἀλλὰ μιὰ φωτιὰ γλυκύτατη. Καὶ συνάμα νιώθω μιὰ παράξενη, ἀνέκφραστη χαρὰ νὰ διαχέεται στὴν καρδιά μου. Σὲ μιὰ στιγμὴ μὲ ἀναψύχει θαυμάσια καὶ μὲ κάνει τόσο χαρούμενο, ὥστε νὰ ξεχνῶ ὅλη τὴ θλίψη, ὅλο τὸν κόπο. Ἀκόμη καὶ τὸ φορτίο στὴν πλάτη μου, ἂν καὶ ὄχι μικρό, ἀπὸ τὸ σημεῖο αὐτὸ καὶ μέχρι τὸ μοναστήρι κατὰ ἕνα μυστηριώδη τρόπο ἐλαφρύνεται, ἔτσι ποὺ νὰ μὴ μπορῶ νὰ πῶ ὅτι μεταφέρω κάτι.» 

Ὅλοι ὁμολόγησαν τὸ ἴδιο. 

Ο Μπέϊθιν ἐξηγεῖ τὴν αἰτία καὶ τὴν πηγὴ αὐτῆς τῆς ἀνακουφίσεως: 

«Γνωρίζετε τὴ στοργικὴ φροντίδα τοῦ πατέρα μας Κολούμπα, ὅτι ἀνησυχεῖ γιὰ μᾶς καὶ στενοχωρεῖται κάθε φορὰ ποὺ ἐπιστρέφουμε πιὸ ἀργά, γιατὶ ξέρει ὅτι δουλεύουμε σκληρά. Τώρα λοιπόν, ἀφοῦ δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ἐπισκεφθεῖ ἐν σώματι, μᾶς συναντᾶ τὸ πνεῦμα του καθ᾽ ὁδὸν καὶ μᾶς κομίζει αὐτὴ τὴ μεγάλη παράκληση, ὥστε νὰ εἴμαστε ὅλο χαρά.»

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Ἡ ἀληθινὴ κοινωνία

Ἡ ἀληθινὴ κοινωνία 

Ἔγραψε ὁ ὅσιος Ἄλμπι στὸ Τυπικὸ τῆς μονῆς του: ἡ κοινότητα νὰ ἔχει ταπεινοὺς καὶ ὑπάκουους μοναχούς, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ γνωρίζουν τὸ «δὲν θέλω». 

Καὶ ἕναν εὐγενή, εὐσυμπάθητο ἡγούμενο χωρὶς ἀτομικὴ κτήση ἀγαθῶν.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

ΜΕΤΑΝΟΙΑ

 

 ΜΕΤΑΝΟΙΑ

Μετανοεῖτε, δηλαδή, βάλετε οἶνο στὴν πληγή. «Ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 4,17), δηλαδή, ὁ Θεὸς ἦλθε νὰ βάλει λάδι στὴν πληγὴ καὶ νὰ χαρίσει παρηγορία. Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ἀμνὸ θυσίαζε, ἡ Καινὴ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο προσέφερε.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου  

Ύπάρχουν τρεῖς κατηγορίες ἀνθρώπων ποὺ προσέρχονται στὴν ἀληθινὴ πίστη.

 

Τρεῖς κατηγορίες 

Ο ὅσιος Κόλμαν γράφει στὸν Κανονισμὸ ποὺ συνέταξε γιὰ τὴ Μονή του. 

Ύπάρχουν τρεῖς κατηγορίες ἀνθρώπων ποὺ προσέρχονται στὴν ἀληθινὴ πίστη. Οἱ πρῶτοι βρίσκονται ἐκεῖ. Οἱ δεύτεροι ἁπλῶς πλησιάζουν, οἱ τρίτοι παραμένουν σὲ ἀπόσταση.

Μέσα στὴν πίστη εἶναι ἐκεῖνος ποὺ καθημερινὰ ὁμολογεῖ, ἀγαπᾶ καὶ ἐφαρμόζει ὅ,τι ἀγαθὸ ἀκούει καὶ βλέπει. 

Κοντὰ βρίσκεται ἐκεῖνος ποὺ ἀποτάσσεται τὸ κοσμικὸ φρόνημα μὲ τὰ χείλη του, ὡστόσο τὸ διατηρεῖ μέσα στὴν καρδιά του. Δυσανασχετεῖ στὴ νηστεία καὶ στὴν προσευχὴ καὶ δὲν ἀγωνίζεται κατὰ τῆς ἀπληστίας καὶ παραδοπιστίας. Τὸ ἕνα του χέρι εἶναι ἁπλωμένο πρὸς τὸν οὐρανό, τὸ ἄλλο στὴ γῆ. 

Σὲ ἀπόσταση μένει ὁ ἄνθρωπος ποὺ συντρέχει τοὺς εὐσεβεῖς, ὅμως δὲν ἀκολουθεῖ τὸ παράδειγμά τους, καὶ τοῦτο ἐξαιτίας τοῦ πλούτου του. Εἶναι τῆς γνώμης πὼς θὰ ἦταν καλύτερο νὰ τὸ ἀφήσει γιὰ ἀργότερα! 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

Πτώση καὶ ἀνάσταση

Πτώση καὶ ἀνάσταση 

Κάποτε ὁ ἅγιος Κολούμπα καθόταν πάνω στὸν λόφο ποὺ βλέπει πρὸς τὸ μοναστήρι. Ξαφνικὰ στράφηκε πρὸς τὸν ἀδελφὸ ποὺ τὸν διακονοῦσε καὶ εἶπε: 

«Ἀπορῶ γιατὶ ἀργεῖ τόσο τὸ πλοῖο νὰ φθάσει ἀπὸ τὴν Ἰρλανδία. Μεταφέρει κάποιον λόγιο ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἔχει πέσει σὲ μεγάλες ἁμαρτίες, ἀλλὰ γρήγορα θὰ ἔλθει ἐδῶ νὰ ἐκτελέσει μεγάλο κανόνα.» 

Δὲν πέρασε πολλὴ ὥρα, καὶ κοιτάζοντας πρὸς τὸν νότο εἶδαν ἕνα πλοῖο νὰ πλησιάζει τὸ λιμάνι. Ὁ Κολούμπα σηκώθηκε λέγοντας: 

«Πᾶμε νὰ συναντήσουμε τὸν προσκυνητή, τοῦ ὁποίου τὴν ἀληθινὴ μετάνοια δέχεται ὁ Χριστός.» 

Ὁ ἅγιος μόλις εἶχε φθάσει στὸ λιμάνι, ὅταν ο άγνωστος πήδησε ἀπὸ τὸ πλοῖο καὶ ἔτρεξε νὰ τὸν συναντήσει. Πέφτοντας μπροστὰ στὰ πόδια του, μὲ

κλάματα, ὀδυρμοὺς καὶ ἀναστεναγμοὺς ἐξαγορευόταν ἐνώπιον ὅλων τὶς ἁμαρτίες ποὺ εἶχε διαπράξει. 

Γεμᾶτος δάκρυα καὶ ὁ ἅγιος, εἶπε στὸν μετανοοῦντα: 

«Σήκω, γιέ μου, καὶ παρηγορήσου. Οἱ ἁμαρτίες σου ἔχουν συγχωρηθεῖ, διότι, ὅπως ἔχει λεχθεῖ, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.» 

Ὁ Φιάχνε σηκώθηκε χαρούμενος καὶ ὁ ἅγιος τὸν ἀγκάλιασε. Καὶ μετὰ ἀπὸ λίγες ἡμέρες τὸν ἔστειλε ἐν εἰρήνη στὸν μαθητή του Μπεϊθίν, ἡγούμενο τότε ἄλλης θυγατρικῆς μονῆς.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Ἐξομολόγηση

 

Ἐξομολόγηση 

Γράφει ὁ ἀββᾶς Ἄλμπι στὸν Κανονισμό του: στὸν σταυρό, ἐνώπιον τοῦ προεστῶτος, οἱ μοναχοὶ ἂς ἐξομολογοῦνται τὰ σφάλματά τους μὲ ταπείνωση καὶ χωρὶς διαμάχες, ὥστε νὰ μὴν παιανίζουν οἱ δαίμονες.

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Ὁ χρυσὸς κανόνας

Ὁ χρυσὸς κανόνας 

Ὁ ἀββᾶς Κολούμπα ἐπισκέφθηκε τὸν ἀββᾶ Κιαράν, ὁ ὁποῖος ἦταν κάτοχος ἑνὸς κώδικα εὐαγγελίου, γιὰ νὰ ζητήσει τὴν ἄδειά του νὰ τὸν ἀντιγράψει. Ὁ Κιαρὰν εἶχε μόλις ἀρχίσει τὸ εὐαγγελικό του μάθημα καὶ ἔλεγε τὸ ἑξῆς χωρίο: «Ὅ,τι θέλετε νὰ κάνουν οἱ ἄλλοι σὲ σᾶς, κάνετε καὶ ἐσεῖς τὸ ἴδιο σ᾿ αὐτούς». 

Ὁ Κολούμπα μόλις μπῆκε στὴν καλύβα τοῦ εἶπε: «Θὰ μοιραστεῖς τὸ βιβλίο μὲ μένα;». 

«Δὲν μπορῶ νὰ ἀρνηθῶ, διότι αὐτὸ ποὺ μόλις διάβασα θὰ μὲ ἐλέγξει, ἐὰν δὲν σοῦ τὸ δώσω. Ἄς εἶναι λοιπὸν τὸ βιβλίο δικό σου, μαζὶ μὲ τὴν εὐλογία μου» 

«Καὶ ἡ μισὴ Ἰρλανδία ἂς εἶναι δική σου!» ἀποκρίθηκε ὁ Κολούμπα.

  

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Ἡ χάρη τῆς ἀγάπης

 

Ἡ χάρη τῆς ἀγάπης 

Μιὰ παγωμένη νύχτα τοῦ χειμώνα, ὁ ἀββᾶς Κολούμπα ταράχθηκε ἀπὸ μεγάλη θλίψη καὶ τὸν πῆραν τὰ δάκρυα. Στὴν ἀπορία τοῦ διακονητῆ του ἀποκρίθηκε: 

«Ἀγαπημένο μου παιδί, δὲν εἶναι χωρὶς αἰτία ἡ λύπη μου. Βλέπω τοὺς μοναχούς μου νὰ ἔχουν ἐξουθενωθεῖ ἀπὸ βαρειὰ ἐργασία, καὶ παρ' ὅλ' αὐτὰ ὁ Λασμὲν τοὺς πιέζει στὴν οἰκοδομὴ ἑνὸς μεγάλου κτίστος. Αὐτὸ μὲ στενοχωρεῖ πάρα πολύ.» 

Παράξενο, τὴν ἴδια στιγμὴ στὸ μοναστήρι τοῦ Ντάρουν δ´ Λασμέν, ὠθούμενος ἀπὸ μιὰ ἐσωτερικὴ δύναμη ποὺ ἄναψε σὰν φωτιὰ μέσα του, διέταξε νὰ σταματήσουν οἱ ἀδελφοὶ τὴν ἐργασία καὶ νὰ ἑτοιμασθεῖ πλούσιο γεῦμα. Ὄχι μόνο ἡ ἡμέρᾳ ἐκείνη θὰ ήταν γιὰ ἀνάπαυση, ἀλλὰ καὶ ἄλλες ἡμέρες μὲ ἄσχημο καιρό. Τὰ λόγια του ανακούφισαν τοὺς ἀδελφούς, καὶ ὁ Κολούμπα, ἀκούγοντάς τὰ ἐν Πνεύματι -διότι βρισκόταν στὴν Ἀϊόνα- ἔπαψε νὰ κλαίει καὶ χάρηκε, καὶ διηγήθηκε στοὺς ἀδελφοὺς τὸ συμβάν. Καὶ εὐλόγησε τὸν Λασρὲν ὡς παρηγορητὴ τῶν μοναχῶν.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Ποιοὺς νὰ ἀποφεύγετε

Ποιοὺς νὰ ἀποφεύγετε 

Εἶπε πάλι ὁ ἀββᾶς Κόμγκαλ: καλὰ θὰ κάνετε νὰ ἀποφεύγετε ἐκείνους ποὺ μπορεῖ νὰ γίνουν αἰτία τοῦ θανάτου σας, δηλαδὴ τὸν ἀδιάντροπο σοφὸ καὶ τὸν εὐλαβὴ ἀνόητο.

  

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

Ἐπιτίμιο καὶ διάκριση

Ἐπιτίμιο καὶ διάκριση 

Αὐτὰ πρέπει νὰ ἐξετάζονται προσεκτικὰ ἀπὸ τὸν πνευματικὸ σὲ κάθε ἐξομολόγηση: ἡ διάρκεια κατὰ τὴν ὁποία παραμένει κάποιος στὸ σφάλμα του, ἡ παιδεία ποὺ ἔχει λάβει, τὸ πάθος ἀπὸ τὸ ὁποῖο πολεμεῖται, τὸ μέτρο τῆς δυνάμεώς του, ἡ θερμότητα τῶν δακρύων του καὶ ἡ δύναμη ποὺ ὤθησε στὴν ἁμαρτία. 

Διότι ὁ Παντοδύναμος Θεός, ποὺ γνωρίζει τὶς καρδιὲς ὅλων καὶ ἔχει δώσει διαφορετικές κράσεις, δὲν θὰ ζυγίσει τὸ βάρος τῶν ἁμαρτιῶν μὲ ἴσα σταθμά,ὅπως λέγει καὶ ὁ προφήτης : «οὐ γὰρ μετὰ σκληρότητος καθαίρεται τὸ μελάνθιον, οὐδὲ τροχὸς ἀμάξης περιάξει ἐπὶ τὸ κύμινον, ἀλλὰ ράβδῳ τινάσσεται τὸ μελάνθιον, τὸ δὲ κύμινον μὲ βάκτρον, ἀλλὰ ὁ ἄρτος κατακλᾶται» (Ἠσ. 28,27-28), καὶ ἀκόμη, «τοῖς δὲ κραταιοῖς ἰσχυρὰ ἐφίσταται ἔρευνα» (Σοφ. Σολ. 6,8).

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Καλὸς ποιμένας

 

Καλὸς ποιμένας 

Ἦταν τέτοιο τὸ πένθος καὶ τόσο ἔμπυρος ὁ πόθος τῆς καρδίας τοῦ Κάθμπερτ, ὥστε δὲν τελείωνε τὴ θεία Λειτουργία δίχως δάκρυα. Ὡς ἐπίσκοπος, καθὼς τελοῦσε τὰ μυστήρια τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου, ἐμιμεῖτο, ἔτσι ὅπως ἔπρεπε, αὐτὸ ποὺ τελοῦσε, προσφέροντας τὸν ἑαυτό του στὸν Θεὸ μὲ καρδία συντετριμμένη. Προέτρεπε τὸν λαὸ νὰ ὑψώνουν τὶς καρδιὲς καὶ νὰ εὐχαριστοῦν τὸν Κύριο, ὑψώνοντας ὁ ἴδιος τὴν καρδιά του παρὰ τὸν τόνο τῆς φωνῆς του, ἀναπέμποντας στεναγμοὺς περισσότερο παρὰ ψαλμούς. Ἡ δίψα του γιὰ τὴ δικαιοσύνη τὸν καθιστοῦσε ταχὺ στὴν ἐπιτίμηση τῶν ἀδίκων, καὶ ἡ πραότητά του ἄμεσο στὴ συγχώρηση τῶν μετανοούντων. Συχνά, καθὼς οἱ τελευταῖοι ἐξαγορεύονταν τὶς ἁμαρτίες τους, ἦταν ὁ πρῶτος ποὺ ἔκλαιγε μὲ δάκρυα συμπαθείας γιὰ τὴν ἀδυναμία τους, καὶ τοὺς ἔδειχνε πῶς νὰ ἐπανορθώσουν μὲ τὸ παράδειγμά του.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ταλαιπωρία.

ΑΓΑΠΗ 

Άγιος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ εἶναι γεμᾶτος ἀγάπη. Πορεύεται στὴν ἀγάπη. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς θὰ ἔχει τιμὴ στὴ γῆ καὶ δόξα στὸν οὐρανό. 

Τὸ πλήρωμα τῶν ἐντολῶν 

Εἶπε ὁ ἀββᾶς Κολουμπᾶνος: εἶναι ἡ ἀγάπη ἐργώδης καὶ σκληρή; 

Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ταλαιπωρία. 

Εἶναι εὐφραντική, ὑγιής, σωτήρια στὴν καρδιά. Τίποτα δὲν εἶναι πιὸ εὐάρεστο στὸν Θεὸ ἀπὸ τὴν ἀγάπη, μάλιστα τὴν πνευματικὴ ἀγάπη, ἀφοῦ εἶναι ἡ συμπύκνωση τοῦ νόμου καὶ ὅλων τῶν ἐντολῶν Του.

  

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Οἱ λυτρώσεις τῆς ψυχῆς

 

Οἱ λυτρώσεις τῆς ψυχῆς

Τέσσερις εἶναι οἱ λυτρώσεις τῆς ψυχῆς: ὁ φόβος καὶ ἡ μετάνοια, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἐλπίδα. Οἱ δύο πρῶτες τὴν προστατεύουν στὴ γῆ, οἱ ἄλλες δύο τὴν ἀνεβάζουν στὸν οὐρανό.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

Ἡ παρακαταθήκη τῶν πατέρων

Ἡ παρακαταθήκη τῶν πατέρων 

Εἶπε ὁ ἀββᾶς Κολούμπα στοὺς μαθητές του λίγο πρὶν ἀφήσει τὸ πνεῦμα: 

«Σᾶς παραδίδω, μικρά μου παιδιά, τὰ τελευταῖα τοῦτα λόγια μου. Αγαπᾶτε ἀλλήλους ἀνυποκρίτως. 

Εἰρήνη ὑμῖν. Ἐὰν φυλάξετε αὐτὴ τὴν ὁδό, ἀκολουθώντας τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων πατέρων, ὁ Θεὸς ποὺ ἐνισχύει τὸ ἀγαθὸ θὰ σᾶς βοηθήσει, καὶ ἐγὼ ποὺ θὰ εἶμαι κοντά Του θὰ πρεσβεύω γιὰ σᾶς. Θὰ σᾶς προσφέρει ὄχι μόνο ἀρκετὰ γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ παρόντος βίου, ἀλλὰ καὶ τὰ αἰώνια ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἑτοιμασθεῖ ὡς ἔπαθλο γιὰ ὅλους ὅσοι τηροῦν τὶς ἐντολές Του.»

  

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Τὸ ἄλλο προσκύνημα

 

Τὸ ἄλλο προσκύνημα 

Εἶπε ὁ σαλὸς Κόμγκαν ὅτι ἡ φιλοξενία ἔχει τὴν ἴδια ἀξία μὲ τὸ προσκύνημα στὴ Ρώμη σὲ ἀναζήτηση τοῦ Πέτρου καὶ τοῦ Παύλου. 

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Αὐταπάρνηση

 

Αὐταπάρνηση

Κάποιος ὁ ὁποῖος ὑπέφερε ἀπὸ μόνιμη κεφαλαλγία ἐπισκέφθηκε τὸν ὅσιο Ειντ στὸ μοναστήρι του καὶ τοῦ εἶπε: 

«Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, μὲ ἔχει πλήξει ὑπερβολικὸς πονοκέφαλος καὶ μοῦ εἶναι ἀφόρητος. Σὲ παρακαλῶ νὰ προσευχηθεῖς γιὰ μένα, ὥστε νὰ ἀπαλλαγῶ, εἰ δυνατόν. Κι ἂν δὲν εἶναι δυνατόν, ἂς γίνει πιὸ ἀνεκτός.»

Ὁ Ειντ ἀποκρίθηκε: 

«Δὲν μπορεῖς νὰ ἀπαλλαγεῖς ἀπὸ τὸν πόνο, ἐκτὸς κι ἂν μεταφερθεῖ σὲ μένα. Ὅμως θὰ λάβεις μεγάλο στεφάνι, ἐὰν τὸν ὑπομείνεις μὲ καρτερία.»

Ὁ ἀσθενὴς τότε εἶπε:  

«Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, ὁ πόνος αὐτὸς μὲ ξεπερνάει.»

Τότε ὁ Ἔιντ, πλήρης ἀγάπης, λυπήθηκε, καὶ δέχθηκε πάνω του τὸν πονοκέφαλο τοῦ ἀνθρώπου, καὶ τὸν ὑπέμεινε καρτερικά, προκειμένου νὰ ἐλευθερώσει τὸν πλησίον του καὶ νὰ σηκώσει τὸν σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Εκτοτε, ὅπως λένε οἱ γνῶστες, ὅποιος ὑποφέρει ἀπὸ κεφαλαλγία, θεραπεύεται ἐπικαλούμενος τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου Ειντ.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Τὸ προσκύνημα τοῦ ἐρωδιοῦ

Τὸ προσκύνημα τοῦ ἐρωδιοῦ 

Η πρόγνωση καὶ προφητεία τοῦ Κολούμπα. Κάποια ἡμέρα ὁ ἅγιος κάλεσε ἕναν ἀδελφὸ καὶ τοῦ εἶπε: 

«Δυὸ ἡμέρες μετὰ ἀπὸ αὐτὴν ποὺ ξημερώνει σήμερα, νὰ πᾶς στὴ δυτικὴ ἀκτή τοῦ νησιοῦ (τῆς Ἀϊόνα) καὶ νὰ περιμένεις ἐκεῖ. Μετὰ τὴν 9η ὥρα κάποιος ἐπισκέπτης θὰ φθάσει ἀπὸ τὴ βόρεια Ιρλανδία, ἕνας ἐρωδιός, μὲ φτερὸ χτυπημένο ἀπὸ τὸν ἄνεμο στὸ μακρύ του ταξίδι, κουρασμένος καὶ ἐξαντλημένος. Δὲν θὰ ἔχει δύναμη καὶ θὰ πέσει στὴν ἀκτὴ μπροστά σου. Πρόσεξε νὰ τὸν σηκώσεις μὲ συμπάθεια καὶ νὰ τὸν μεταφέρεις στὸ σπιτάκι ποὺ εἶναι κοντά. Περιποιήσου τον καὶ τάϊζέ τον ἐκεῖ ὡς φιλοξενούμενο γιὰ τρεῖς μέρες καὶ νύχτες. Μετά τὸ πέρας τῶν τριῶν ἡμερῶν, ὅταν ὁ ἐρωδιὸς θὰ πάρει πάλι ζωή, δὲν θὰ θέλει πλέον νὰ παραμένει κοντά μας ὡς προσκυνητής, ἀλλὰ θὰ ἐπιστρέψει στὴν ὄμορφη περιοχὴ τῆς Ἰρλανδίας, ἀπὸ ὅπου ἦλθε. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ἐκδηλώνω τόσο μεγάλο ἐνδιαφέρον, τὸ ὅτι δηλαδὴ ὁ ἐρωδιὸς ἔρχεται ἀπὸ τὴν πατρίδα μου.» 

Ὁ ἀδελφὸς ὑπήκουσε καὶ τὴν τρίτη ἡμέρα ἀνέμενε στὴν ἀκτή τὸν προσδοκώμενο ἐπισκέπτη. Ὅταν τὸ πουλὶ ἔφθασε καὶ σωριάσθηκε μπροστά του, σήκωσε καὶ μετέφερε τὸ πεινασμένο πλάσμα στὸ σπίτι, γιὰ νὰ τὸ ταΐσει. 

Ὅταν ἐπέστρεψε στὴ μονή, ὁ ἅγιος, δίχως κἂν νὰ ρωτήσει, τοῦ εἶπε: 

«Εὐλογημένος νὰ εἶσαι, γιέ μου, περιποιήθηκες καλὰ τὸν προσκυνητή μας. Δὲν θὰ μείνει, θὰ γυρίσει σπίτι σὲ τρεῖς ἡμέρες.» 

Καὶ συνέβη ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ προεῖπε ὁ ἅγιος. 

Μετὰ τρεῖς μέρες ὁ ἐρωδιὸς ἀνασηκώθηκε ἀπὸ τὸ ἔδαφος μπροστὰ στὸν νοσοκόμο του, ἅπλωσε τὰ φτερά του, καὶ ἀφοῦ γιὰ λίγο προσανατολίσθηκε μὲ ἑλιγμοὺς στὸν ἀέρα, ἀναχώρησε σὲ εὐθεία πορεία πάνω ἀπὸ τὸν ὠκεανό.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου 

Ἡ ἀγαθὴ πληγὴ

Ἡ ἀγαθὴ πληγὴ 

Εἶπε ὁ ἀββᾶς Κολουμπᾶνος: ἔμπνευσε τις καρδιές μας, Ἰησοῦ, μὲ τὴν αὔρα τοῦ Πνεύματός Σου, καὶ πλήγωσε τις ψυχές μας μὲ τὴν ἀγάπη Σου, ὥστε ἡ ψυχὴ τοῦ καθενός μας νὰ μπορεῖ νὰ πεῖ ἐν ἀληθείᾳ, «δεῖξε μου ἐκεῖνον ποὺ πόθησε ἡ ψυχή μου, διότι ἔχω πληγωθεῖ ἀπὸ τὴν ἀγάπη».Μακάρια τέτοια ψυχή, ποὺ ἔχει τόσο πληγωθεῖ ἀπὸ τὴν ἀγάπη. Διότι ἀγαπώντας πάντοτε ἀναζητᾶ, ἐνῶ μὲ τὶς πληγές της θεραπεύεται. Εἴθε ὁ φιλόστοργος καὶ σωτήριος ἰατρὸς νὰ μᾶς ἀξιώνει νὰ πληγώνονται τὰ ἐσώτερα τῆς ψυχῆς μας μὲ τὴν σωστικὴ αὐτὴ πληγή.

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

Νεανικὴ ἀγάπη

Νεανικὴ ἀγάπη 

Ὁ Μόλινγκ ὁδήγησε τὸ πνευματικό του τέκνο στὸ μέσο μιᾶς συστάδας ἀπὸ ἀκανθώδη βάτα καὶ τοποθέτησε τὸ ράσο του σ' ἕνα στῦλο στὴ μέση τῆς

συστάδας. 

«Ἄς ὑποθέσουμε ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ ράσο», τοῦ εἶπε, «πῶς θὰ τὸν ἔσωζες ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους;» 

Ὁ μαθητὴς ἔβγαλε τὸ πανωφόρι του καὶ μὲ τὰ χέρια του παραμέρισε τὴ συστάδα μέχρις ὅτου νὰ φθάσει καὶ νὰ ἀγκαλιάσει τὸ ράσο. 

«Ἔτσι θὰ ἔσωζα τὸν Χριστό», εἶπε, καὶ ποταμοὶ αἵματος ἔτρεχαν ἀπὸ τὰ δάχτυλά του. 

Τότε ὁ Μόλινγκ τοῦ εἶπε: 

«Εὐλογημένος εἶσαι, κανένας ἄνθρωπος δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ νὰ σὲ βλάψει, καὶ τὸ κακὸ δὲν θὰ ἔχει δύναμη ἐπάνω σου.»

  

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

Ποιμαντικὸ ἔργο

 

St. German,St. Columba,St. Faibhe,St. Cumine,St. Maelrhys of Bardsey

Ποιμαντικὸ ἔργο 

Γράφει ὁ Κούμιαν: οἱ ἱερεῖς, ποὺ προΐστανται τῶν ἐκκλησιῶν, ὀφείλουν νὰ γνωρίζουν ὅτι ὁ κλῆρος τους εἶναι μὲ ἐκείνους, στοὺς ὁποίους ἔγιναν αἰτία νὰ συγχωρηθοῦν οἱ ἁμαρτίες. Τί ἄλλο λοιπὸν γίνεται αἰτία νὰ συγχωρηθοῦν οἱ ἁμαρτίες, ἀπὸ τὸ νὰ δέχεσαι τὸν ἁμαρτωλό, καὶ μὲ ὑπομνήσεις, παραινέσεις, διδασκαλία καὶ καταρτισμὸ νὰ τὸν ὁδηγεῖς στὴ μετάνοια, νὰ τοῦ διορθώνεις τὸ σφάλμα, νὰ τὸν ἀπαλλάσσεις ἀπὸ κακίες, καὶ νὰ τὸν καθιστᾶς εὐάρεστο στὸν Θεὸ μετὰ τὴ μεταστροφή του;

 

 ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου