Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραγούδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραγούδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2022

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ



ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ 
Φέρε μου μάνα να χαρείς 
τα σκολιανά μου ρούχα 
και πανηγύρι γίνεται 
κι όμορφο χοροστάσι  
κι η λύρα παίζει τσοι σκοπούς 
κι όλους τσ’ αναμαζώνει 
κοπέλια, νέους, κοπελιές, 
γέρους, μεσοκαιρίτες 
και τούτη την ανελωμή 
δεν μ-πρέπει να τη χάσω …

 

Θε’ μου την ν-τόση-ν ομορφιά 
που χουν ν-τα πανηγύρια, 
που ‘ναι με αγάπη και χαρά 
γεμάτα τα ποτήρια, 
που σμίγουν-ε οι χωριανοί 
με τσοι ξενιτεμένους 
και με συντέκνους ακριβούς 
και φίλους μπιστεμένους,  
 
θωρείς παππούδες τση πρεπιάς 
κι άρχοντες πατεράδες, 
για χάρη τση πατούλιας τος 
να δίνουν-ε παράδες 
κι η πιο ερωντική στιγμή 
που τη βραδιά ομορφίζει, ε 
ίναι που η κάθε κοπελιά 
βγαίνει και στραταρίζει

 

κι ο νιος με το μαντήλι ν-του 
την-ε κρατεί στα ζάλα 
και στου σεβντά αντιστέκεται 
τα πάθη τα μεγάλα 
κι ετσά διαβαίνει η βραδιά 
και του γλεντιού το νάμι 
κι έρχεται ο ήλιος το πρωί 
το πάσο ν-του να κάμει

 

και να ‘πομείνει η βραδιά 
στη σκέψη των ανθρώπω’ 
και να δοξάζουν ν-το’ Θεό 
και τούτον-ε τον ν-τόπο  

 

Χαρώ σε πανηγύρι μου 
με τσ’ όμορφες εικόνες, 
που δε χαλά η λάμψη σου 
κι ας φεύγουν οι αιώνες .

Σάββατο 5 Μαρτίου 2022

Η προίκα της Ελένης [Helen's dowry]

 


Τα αφηγηματικά τραγούδια αποτελούσαν τις παλαιότερες εποχές έναν τρόπο διάδοσης των "ειδήσεων" από στόμα σε στόμα κι από τόπο σε τόπο. Η μουσική ήταν απλά το όχημα, η ρίμα μια μνημοτεχνική μέθοδος και ο τραγουδιστής έπαιζε τον ρόλο του αγγελιαφόρου ή του "παραμυθά" της πραγματικότητας. 
Στις μέρες μας, το να γράφονται αφηγηματικά τραγούδια είναι γεγονός σπάνιο και μαρτυρεί βαθύ μεράκι εκ μέρους του δημιουργού. Από την άλλη, σε μια εποχή υπερφόρτωσης πληροφοριών, το αφηγηματικό τραγούδι γίνεται χρήσιμο και ίσως απαραίτητο από "την πίσω πόρτα": μάς "αναγκάζει" να ακούσουμε ιστορίες που δεν θα καταδεχόταν ούτε το πιο απελπισμένο ιστολόγιο να αναρτήσει. Ιστορίες απλές, καθημερινές, και άρα ουσιώδεις. 
Μεγάλη μου χαρά και τιμή να τραγουδάω ένα τέτοιο σύγχρονο αφηγηματικό τραγούδι βασισμένο στις διηγήσεις μιας Σαλονικιάς γιαγιάς που υπήρξε γειτόνισσα του δημιουργού του, του Λοΐζου Κάκκουρα από τη Λευκωσία. Οι μουσικοί έπαιξαν εξαιρετικά και παρά την χωροχρονική απόσταση επικοινωνήσαμε σχεδόν μεταφυσικά! Καλή ακρόαση, λοιπόν!

Η προίκα της Ελένης [Helen's dowry]

Ο Θανασός εξύπνησε στην αγορά να πάει
μα πριν να φύγει επρόσεξε η Ελένη τι φοράει.
Δεν πάντρεψε τον γιόκα του με μιαν αλλοπαρμένη
μονάχα με μιαν ήσυχη νοικοκυρά στρωμένη. 
Ο Θανασός εμέθυσε και πάλι στην ταβέρνα
και τα λεφτά του κρέμασε στου μπουζουκιού την πένα.
Ολημερίς τα μάζευε, στον ήλιο τα κεντούσε
και στο μεθύσι το γλυκό της νύχτας τα σκορπούσε.  
Η Ελένη δεν εμίλαγε, κεφάλι δεν κουνούσε
αχ, το προικιό της χάθηκε κι ο πεθερός γελούσε.
Μια αρρώστια, όμως, ξεγέλασε τον Θανασό τον μέγα
και στο κρεβάτι του έπεσε για την στερνή του ημέρα.
Φωνάζει τότε το Λενιώ κάτι να της ζητήσει
μια τελευταία του ευχή στο χώμα πριν να σβήσει.
"Πήγαινε πάνω στο βουνό, στης καστανιάς τον ίσκιο
λάπατα μάζεψε σωρό, φτιάξε μ'αυτό πλακί βουνίσιο."    
Ευθύς η Ελένη υπάκουσε, πλακί του μαγειρεύει
μια ανάσα, με μια κουταλιά στερνή, ανακατεύει.
Σκοτάδι απ' έξω έφτασε, έζωσε το κρεβάτι
η Ελένη κάθεται κοντά, της ψιθυρίζει κάτι: 

"Κόρη μου, από το μέτωπο μέρισε τα μαλλιά μου
βλέπω τον Χάρο και έρχεται να κλέψει την μιλιά μου."
Η Ελένη πάντα υπάκουη το χέρι της απλώνει
μα εκείνος πιάνει το φιλά και έτσι η ζωή τελειώνει.


Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2021

Το κορίτσι με τα σπίρτα - Νίκος Στρατάκης

 


Στίχοι - Μουσική: Λεωνίδας Μπαλάφας Η αγάπη σου δακρύζει σαν μωρό στο συννεφοσκεπασμένο ουρανό και τα δάκρυα σταγόνες της βροχής πέφτουν πάνω στο κατώφλι της ψυχής. Τα παιδιά θέλουν παιχνίδια τα Χριστούγεννα στολίδια και η ζωή σου λέει κοίτα το κορίτσι με τα σπίρτα. Που να σταθείς, να ζεσταθείς σε ποιά αγκαλιά να κοιμηθείς. Πιο πολύ κρατάει το βράδυ απο την μέρα κι έναν φίλο μες στον παγωμένο αέρα για ν'αλλάξεις δυο κουβέντες δεν υπάρχει λες και όλες οι καρδιές γίνανε βράχοι. Τα παιδιά θέλουν παιχνίδια τα Χριστούγεννα στολίδια και η ζωή σου λέει κοίτα το κορίτσι με τα σπίρτα. Που να σταθείς, να ζεσταθείς σε ποιά γωνιά να κοιμηθείς.

Ενορχήστρωση: Λεωνίδας Μπαλάφας - Νίκος Ρέτσος
Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο σπίτι και στου Ρέτσου την υπόγα στον Πειραιά.
Ακουστικές κιθάρες: Λεωνίδας Μπαλάφας
Μελόντικα: Λεωνίδας Μπαλάφας
Μπουζούκια: Λεωνίδας Μπαλάφας - Νίκος Στρατάκης
Μπάσο: Νίκος Στρατάκης - Λεωνίδας Μπαλάφας
Μεταλλόφωνο: Νίκος Ρέτσος

Μίξη - Μάστερ: Νίκος Ρέτσος

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2021

«Να σταθώ στα πόδια μου»

 

«Να σταθώ στα πόδια μου» 
Στίχοι: Λεωνίδας Μπαλάφας. 
Μουσική: Λεωνίδας Μπαλάφας – Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης. 
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Παπαδουλάκης 
Παραγωγή Indigo View 2015

 Μοιάζω με βομβαρδισμένο τοπίο
με ένα στιχάκι που είναι μουτζουρωμένο
στης ζωής το τελευταίο θρανίο
και με πουλί ξενιτεμένο...

Έχω πείσμα και γερό το στομάχι
σαν το Παύλο με την κάλπικη λύρα
την αγάπη που έχω δώσει δε πήρα
έτσι το θέλησε η μοίρα....

Άντε να σταθώ στα πόδια μου
μετά από τόσα χτυπήματα
έχω ξεχάσει τα βήματα
μα δε με παίρνει να πώ δε μπορώ
πρέπει να μπώ στο χορό... 

Μες τον κόσμο μεγαλώνω τον άπονο
ποιος στ΄ αλήθεια παίρνει αυτό που του αξίζει
δε το θέλω μα μου βγαίνει παράπονο
γιατί η ρόδα δε γυρίζει...



Δημοφιλείς αναρτήσεις