Ερωτικά προς Ιησούν | Χρίστος Τσιαμούλης

 

Στίχοι: 

Άγιος Ιωσήφ Ησυχαστής (κοιμήθηκε στις 15/28 Αυγούστου 1959)

Σύνθεση: Χρίστος Τσιαμούλης

Τραγούδι: Χρίστος Τσιαμούλης

Ενορχήστρωση: Θεόδωρος Κοτεπάνος

Μουσικοί: 

Τσιαμούλης Χρίστος (νέυ), Γκουβέντας Κυριάκος (βιολί), Καψοκαβάδης Αλέξανδρος (κιθάρα), Δορμπαράκης Στέφανος (κανονάκι), Ευκλείδου Σοφία (τσέλο), Κούρτι Ντάσο (ακορντεόν), Κουέλης Θεόδωρος (μπάσο), Μανούσος Κλαπάκης (κρουστά)

Στίχοι 

Γλυκύτατέ μου Ιησού, βάλσαμον της ψυχής μου, 

αγάπη της καρδίας μου, αέρας της πνοής μου 

φως νοητόν, γλυκύτατον, ο έρως, η ισχύς μου, 

αγάπη πολυθαύμαστος, ο πόθος της ψυχής μου.

Η πίστις μου και η ελπίς, αγάπη μου γλυκεία, 

Σωτήρα ποθεινότατε, γλυκειά παρηγορία, 

ελθέ γλυκεία μου πνοή, ελθέ, ζωή μου θεία, 

φως των ομμάτων μου, ελθέ, γλυκειά μου θυμηδία.

Φλεγόμενος σ’ αναζητώ στους ουρανούς να σ’ εύρω, 

κι αφού σκιρτάς κατανοώ πως μέσα μου πως σ’ έχω· 

το σκίρτημά Σου φλέγει με, πλέον δεν υποφέρω 

να βρίσκωμαι εδώ στη γη, βαρύ σώμα να φέρω.

Πολλάκις πταίω, σε λυπώ και σε παραπικραίνω, 

πλην πάλιν Συ με αγαπάς, δεν στέκεις πικραμένος· 

πόσον γλυκύς, γλυκύτατος είσαι, αγαθέ Χριστέ μου! 

Αλλ’ άν μ’ αφήνεις, σύντομα σ’ αλησμονώ, Θεέ μου.

Όπου να ιδώ παντού Χριστός, πάσαν την γην πληρώνεις,

 εις έκπληξιν ανάγεις με, τας φρένας μου αλλοιώνεις· 

στην Λειτουργίαν έρχομαι δια να Σε κοινωνήσω 

και στην καλύβην στρέφομαι, πάλιν εκεί Σε βρίσκω.

Θαυμάζομαι, εξίσταμαι, εκπλήτομαι και φρίττω, 

πως όλα ταύτα γίνονται, δεν ημπορώ να είπω· 

κι αφού στο βάθος χάνομαι των θείων νοημάτων, 

στρέφω και πάλιν όπισθεν και την Αγάπη πιάνω.

Και φθέγγομαι πως σ’ αγαπώ, γλυκύτατε Χριστέ μου, 

Ιησού μου και Σωτήρα μου, Πανάγιε Θεέ μου, 

μην παύσης να διδάσκης με, μην παύσης να φωτίζης 

στο θέλημά Σου οδήγησε Εσύ καθώς γνωρίζεις.

Και πλούτιζέ με συνεχώς στην εδικήν Σου αγάπην 

και βάσταζε να βρίσκωμαι δια παντός με ταύτην, 

να χαίρω να ευφραίνωμαι με σένα τον Χριστόν μου

τον Κύριόν μου και Θεόν, εις αιώνας των αιώνων.

 

Στην Πέτρα Της Υπομονής

 

 

Στίχοι

Χίλιες μέρες και χίλιες νύχτες στην πέτρα επάνω

αυτή είναι η πέτρα της υπομονής.

Χίλιες μέρες, με χίλιους ήλιους

χίλιες νύχτες, με χίλια φεγγάρια,

βροχή, αέρας, χιόνι, κάμα

και τα πουλιά να μην τ’ αφήνεις να σε κοιμήσουν.

 

Πέτρα, πέτρα, που τον εταξίδεψες,

που τον πήγες τον παπούλη μας;

Σε ποιές ουρανοθάλασσες τον πήρες; (δις)

 

Πολέμησε και νίκησε

με χίλια θεριά, με χίλια στόματα θανάτου,

δεν καταφέρανε να τον λυγίσουνε.

Με ποιά καρφιά καρφώθηκε στην πέτρα τ’ αηδόνι,

με ποιά σχοινιά δέθηκε στο κατάρτι του βράχου;

 

Πέτρα, πέτρα, που τον εταξίδεψες,

που τον πήγες τον παπούλη μας;

Σε ποιές ουρανοθάλασσες τον πήρες; (δις)

 

Κάστρα άπαρτα, αγέρηδες, δεν τα καταφέρατε.

Πέτρα πάνω στην πέτρα,

πέτρα πιο δυνατή απ’ την πέτρα, διαμαντόπετρα

με σπλάχνα από μάλαμα που στους διαβάτες κράζουν:

Χριστός Ανέστη, χαρά μου!

 

Πέτρα, πέτρα, που τον εταξίδεψες,

που τον πήγες τον παπούλη μας;

Σε ποιές ουρανοθάλασσες τον πήρες; (δις)

Γιατί Δεν Ήσαν Άγιοι...

Στίχοι: Γέροντας Μωϋσής Αγιορείτης 

Μουσική: Χρίστος Τσιαμούλης  

Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς 

Ενορχήστρωση: Θεόδωρος Κοτεπάνος 

Έπαιξαν οι μουσικοί: Ούτι: Τσιαμούλης Χρίστος Βιολί: Γκουβέντας Κυριάκος Κιθάρα: Καψοκαβάδης Αλέξανδρος Κανονάκι: Δορμπαράκης Στέφανος Τσέλο: Ευκλείδου Σοφία Μπάσο: Κουέλης Θεόδωρος Κρουστά: Μανούσος Κλαπάκης 

 Στίχοι 

Οι μεγαλύτερες καταστροφές πάντοτε έγιναν

απ’ αυτούς που νόμιζαν πως κάνουν το καλό,

που μιλούσαν δίχως να τους έχει μιλήσει πριν ο Χριστός,

να μην τους έχει πει ούτε μια λέξη.

Γιατί δεν ήσαν άγιοι, γιατί δεν ήσαν άγιοι,

γιατί οι Άγιοι δεν ανεβαίνουν μόνοι τους ψηλά. (δις)

Αυτοί τιμώρησαν το Χριστό που δεν τους μίλησε

κι έκαμαν τους ανθρώπους τόσο φτωχούς,

με τα συχνά νομοθετήματα και τις απαγορεύσεις,

κουράστηκαν και κούρασαν.

Γιατί δεν ήσαν άγιοι, γιατί δεν ήσαν άγιοι,

γιατί οι Άγιοι δεν ανεβαίνουν μόνοι τους ψηλά. (δις)