- Ξέρεις, αββά μου, αυτό το περιστατικό πολύ με ωφέλησε.

«Κύριε, Συ που με αξίωσες να έλθω στο σχήμα των αγίων αυτών γερόντων, αξίωσε με ν’ ακολουθήσω και τα ίχνη τους»

Ο μακάριος Ζωσιμάς διηγήθηκε για κάποιον γέροντα τα εξής: 

Όταν ήμουν σ’ ένα μοναστήρι της Τύρου πριν βγω στην έρημο μας επισκέφθηκε ένας ενάρετος γέροντας την ώρα που διαβάζαμε τα «Αποφθέγματα των αγίων Γερόντων». Διαβάζοντας φθάσαμε στον ασκητή εκείνο προς τον οποίο πήγαν οι ληστές και του είπαν: 

- Θέλουμε όλα όσα έχεις στο κελί σου. Κι εκείνος απάντησε: 

- Όσα σας φαίνονται καλά, παιδιά μου, πάρτε τα. 

Τα πήραν λοιπόν όλα και έφυγαν. Άφησαν μόνο ένα σκαλιστήρι. Το παίρνει αμέσως ο γέροντας και τρέχει πίσω τους φωνάζοντας: 

- Παιδιά, πάρτε αυτό πού ξεχάσατε. 

Οι ληστές τότε, θαυμάζοντας την ανεξικακία του, τα επέστρεψαν όλα στο κελί του και μετανοημένοι είπαν μεταξύ τους: 

- Πραγματικά ο άνθρωπος αυτός είναι του θεού... 

Μόλις λοιπόν το διαβάσαμε αυτό, μου λέει ο επισκέπτης μας γέροντας: 

- Ξέρεις, αββα μου, αυτά το περιστατικό πολύ με ωφέλησε. 

- Πώς, πάτερ; τον ρώτησα εγώ. Και μου διηγήθηκε: 

- Κάποτε που έμενα στα μέρη του Ιορδάνη, τα διάβασα, θαύμασα τον γέροντα κι έλεγα:

«Κύριε, Συ που με αξίωσες να έλθω στα σχήμα των αγίων αυτών γερόντων, αξίωσε με ν’ ακολουθήσω και τα ίχνη τους». 

Καθώς λοιπόν είχα τούτο τον πόθο, μετά δυο μέρες φθάνουν ληστές. Μόλις χτύπησαν την πόρτα και κατάλαβα ότι ήταν ληστές, είπα: «Δόξα τω Θεώ, τώρα είναι καιρός να δείξω τον καρπό του πόθου μου». 

Άνοιξα και τους δέχθηκα με ιλαρότητα. Άναψα ένα λυχνάρι και άρχισα να τους δείχνω τα πράγματα λέγοντας: 

- Μην ανησυχείτε. Πιστεύω ότι με τη χάρη του Κυρίου δεν θα σας κρύψω τίποτε. 

- Έχεις χρυσάφι; με ρωτούν. 

- Ναι, έχω τρία νομίσματα. 

Και άνοιξα μπροστά τους ένα κουτί. Τα πήραν κι έφυγαν με ειρήνη. 

Τότε εγώ συνεχίζει ο αββάς Ζωσιμάς αστειευόμενος του είπα: 

- Γύρισαν, όπως και στον γέροντα; Μου απαντάει αμέσως: 

- Ο Θεός να μην το δώσει, γιατί εγώ δεν ήθελα να επιστρέψουν.

Έως πότε θα είμαστε έτσι;

 Έως πότε θα είμαστε έτσι;

21. Ο αββάς Παύλος ο κοσμήτης* και ο Τιμόθεος ο αδελφός του, έμειναν μαζί στη Σκήτη και πολλές φορές μάλωναν μεταξύ τους. 

Είπε λοιπόν ο αββάς Παύλος: «Έως πότε θα είμαστε έτσι;». 

Και του λέει ο αββάς Τιμόθεος: «Κάνε αγάπη και όταν σου επιτίθεμαι να με υπομένεις και όταν κι εσύ μου επιτίθεσαι, θα υπομένω κι εγώ εσένα». 

Και κάνοντας έτσι είχαν ανάπαυση τις υπόλοιπες ημέρες της ζωής τους.

*κοσμητής. αυτός που είχε το διακόνημα, να ευτρεπίζει τον χώρο της μονής.

Αποφθέγματα των Πατέρων.

Ις΄. Περί ανεξικακίας. § 1-46.

πηγή-εδώ

Το Μέγα Γεροντικόν, Τόμος Δ΄. εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο «Το Γενέσιον της Θεοτόκου». 

 

Εκείνος που θέλει ν’ ακούσει γρήγορα ο Θεός την προσευχή του...

 Αυγοτέμπερα σε ξύλο, 50χ60 εκ. 2019. (Γιώργος Κόρδης)

4. Είπε ο αββάς Ζήνων: «Εκείνος που θέλει ν’ ακούσει γρήγορα ο Θεός την προσευχή του, μόλις σταθεί όρθιος και υψώσει τα χέρια του για να προσευχηθεί προς τον Θεό, πριν απ’ όλα και προτού ακόμα ευχηθεί για τη δική του ψυχή, ας προσευχηθεί απ’ τα κατάβαθα της ψυχής του για τους εχθρούς του. Και μ’ αυτή του την πράξη, για ότι κι αν παρακαλέσει τον Θεό, θα εισακουσθεί»

Αποφθέγματα των Πατέρων.

Ις΄. Περί ανεξικακίας. § 1-46.

πηγή-εδώ

Το Μέγα Γεροντικόν, Τόμος Δ΄. εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο «Το Γενέσιον της Θεοτόκου».