Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

Για την δήθεν εμφάνιση του Γέροντος Παϊσίου!!!

14124_116518338380445_100000668379352_149734_6514532_n
Πριν από 45 ημέρες περίπου αν θυμάμαι καλά πέρασα και εγώ από εδώ διάβασα το κείμενο το οποίο είχε αναρτηθεί και το προσπέρασα ως μια πληροφορία! Η αλήθεια είναι πως ακόμα και ψέματα να λέει κάποιος πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για το πώς αυτή η πληροφορία εισέρχεται μέσα μας και το πώς εμείς την σκοτώνουμε ή την αφήνουμε να πάει παρακάτω με την απόφαση μας να την αναμεταδώσουμε!
Τέλος πάντων όπως και να έχει το θέμα δεν είπα τίποτα σε κανένα το άφησα να περάσει έτσι και αν θυμάμαι καλά σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο αυτή η πληροφορία εισήλθε μέσα μου έπαιξαν ακούσματα από ομιλίες του π. Κωνσταντίνου που άκουσα εδώ και αφού άρχισα να ψάχνω βρήκα και αυτό ! Πέρασε αρκετός καιρός από τότε. 
Το περασμένο Σάββατο το απόγευμα μπαίνοντας στο σπίτι με πληροφόρησαν για το δελτίο ειδήσεων του Alter το οποίο σε λίγα λεπτά θα ενημέρωνε τους τηλεθεατές του για αυτό ακριβός το θέμα. Το «ρεπορτάζ» ήταν αυτό .
Στο Facebook έχω γίνει φίλος με ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ Esfigmenou Athos και είναι αλήθεια πως η πληροφορία που μας είχαν δώσει τότε (21ης Αυγούστου 2010μ.Χ)την εμπιστεύτηκα και είναι αλήθεια πως το χάρηκα που έχω φίλους που ανταποκρίνονται τόσο γρήγορα στις απαιτήσεις των καιρών. Προχθές βρήκα και αυτή την ανάρτηση εδώ .
Θα περάσουν οι μέρες αλλά είναι αλήθεια θα έχω τα αυτιά και τα μάτια μου ανοιχτά γιατί περιμένω επίσημα από την ιερά κοινότητα του Αγίου Όρους και την Εκκλησία της Ελλάδος μια ανακοίνωση, πρώτα στις ενορίες μας και μετά στα κανάλια και το διαδίκτυο. Όχι ότι δεν αναπαύομαι με όσα έχω διαβάσει, αλλά….
Γράφοντας όλα αυτά αποφάσισα να διορθώσω τον εαυτό μου… ποιος είπε πως η Εκκλησιά δεν μιλάει ! Αν είμαστε εντός Εκκλησίας, δεν γνωρίζουμε απλός την απάντηση ή την ανακοίνωση της ιεράς επιστασίας  του Αγίου Όρους είμαστε η απάντηση.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Η Ι.Μ.Εσφιγμένου Αγίου Όρους σχολιάζει το θέμα της φήμης περί εμφανίσεως του Αγίου Γέροντος Παϊσίου και αναφέρει χαρακτηριστικά:
ΠΟΤΕ ὁ ἅγιος Γέρων δέν συμβούλεψε νά μαζεύουμε τρόφιμα! Ἄν ἔχω συναγμένα τρόφιμα θά μέ σκοτώσουν ὅσοι δέν ἔχουν σέ περίοδο πείνας! ἄν δέν ἔχω, θά ζήσω με κανένα χορταράκι! Ὁ γ.Παΐσιος, γνήσιος ἐκφραστής τοῦ μοναχικοῦ πνεύματος, θά ἔδινε καί τή ζωή του γιά νά ζήσουν οἱ ἄλλοι! ΠΡΟΣΟΧΗ! Κάποιοι καταστροφολογοῦν! νά μήν τούς κάνουμε τό χατῆρι! Ὁ Γέροντας ἔλεγε ὅτι ὁ Θεός ἀγαπᾶει σκανδαλωδώς τήν Ἑλλάδα!
Και συμπληρώνουν:
Ἐπειδή δέ, αὐτόν τόν χρόνο ἔχουμε Ἐπιστασία, ἀναφέρω συμπληρωματικά ὅτι κανένας μοναχός δέν ἤρθε νά ἀναφέρει τό γεγονός, σύμφωνα μέ τήν δῆθεν ἐντολή τοῦ Ἁγίου Γέροντος Παϊσίου. Οὔτε λοιπόν ἡ Ἱερά Ἐπιστασία, οὔτε ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἔχουν λάβει γνῶσιν τέτοιου γεγονότος.


Υ.Γ  Η ανάρτηση από εδώ έχει διαγραφεί υπάρχει εδώ όμως σε μια αναδημοσίευση. 



Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

8η Σεπτεμβρίου, το Γενέθλιον της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας

Rojdestvo_Bogorodici_(russian_icon_XVII)
Υμνολογική εκλογή.
Απολυτίκιον. Ήχος δ’.
Η γέννησίς σου Θεοτόκε, χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη» εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο θεός ημών’ και λύσας την κατάραν, έδωκε την ευλογίαν’ και καταργήσας τον θάνατον, εδωρήσατο ημίν ζωήν την Αιώνιον.
Η γέννησή Σου, Θεοτόκε, μήνυσε την χαράς σε όλη την οικουμένη, γιατί από Σένα σαν άλλος ήλιος, ανέτειλε ο Ήλιος της δικαιοσύνης, ο Χριστός και Θεός μας. Και αφού διέλυσε την κατάρα των πρωτοπλάστων, μας δώρισε την ευλογία’ και αφού κατάργησε τον θάνατο, μας χάρισε την αιώνια ζωή.
Κοντάκιον. Ήχος δ’. Αυτόμελον.
Ιωακείμ και Άννα ονειδισμού ατεκνίας, και Αδάμ και Εύα, εκ της φθοράς του θανάτου, ηλευθερώθησαν, Άχραντε, εν τη αγία γεν¬νήσει σου’ αυτήν εορτάζει και ο λαός σου, ενοχής των πταισμάτων, λυτρωθείς εν τω κράζειν σοι, η στείρα τίκτει την θεοτόκον, και τροφόν της ζωής ημών.
Ο Ιωακείμ και η Άννα ελευθερώθηκαν Άχραντε Θεοτόκε, από το όνειδος της ατεκνίας, και ο Αδάμ και η Εύα από την καταστροφή του θανάτου με την αγία γέννησή Σου. Αυτή λοιπόν την γέννηση εορτάζει και ο πιστός λαός Σου, Θεοτόκε, λυτρωμένος από την ενοχή της αμαρτίας, και γι’ αυτό χαρούμενος κραυγάζει: Η στείρα γεννά την Θεοτόκο και συγχρόνως αυτήν που τρέφει την ζωή μας.
Ο Οίκος.
Η προσευχή ομού καϊ στεναγμός, της στειρώσεως και ατεκνώσεως Ιωακείμ τε και Άννης, ευπρόσδεκτος, και εις τα ώτα Κυρίου ελήλυθε, και εβλάστησαν καρπόν ζωηφόρον τω κόσμω’ ο μεν γαρ προσευχήν εν τω όρει ετέλει, η δε εν παραδείσω όνειδος φέρει’ αλλά μετά χαράς, η στείρα τίκτει την θεοτόκον, και τροφόν της ζωής ημών.
Η προσευχή μαζί και ο στεναγμός για τη στείρωση και την ατεκνία του Ιωακείμ και της Άννας, έφθασε στα «αυτιά» του Θεού ευπρόσδεκτη, και βλάστησαν καρπό που έδωσε ζωή στη γη και στους ανθρώπους. Ο μεν Ιωακείμ στο όρος προσευχόταν, η Άννα δε έκανε την προσευχή της μέσα στον κήπο, υποφέροντας από την ντροπή της ατεκνίας. αλλά τελικά η στείρα Άννα έτεκε την Θεοτόκο, και τροφό της ζωής μας.
Συναξάριον
Τη Η’ του αυτού μηνός (Σεπτεμβρίου), το Γενέθλιον της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας.
Στίχοι. Πάσας αληθώς, Άννα, νικάς μητέρας,
Μήτηρ έως αν ση γένηται θυγάτηρ.
Εξάγαγε προς φως θεομήτορα ογδόη Άννα.
Όλες τις μητέρες τις νικάς, Άννα, μέχρι να γίνει μητέρα η Κόρη σου!
Στο φως της ζωής έφερε η Άννα την Θεοτόκο κατά την όγδοη ημέρα του Σεπτεμβρίου.
Τη αυτή ημερα οι άγιοι αυτάδελφοι, Ρούφος και Ρουφιανός, ξίφει τελειούνται.
Στίχοι. Κλίνων εαυτόν Ρουφιανός τω ξίφει,
Μένω σε, φησί, Ρούφε, μη μέλλης, έπου.
Γέρνοντας το κεφάλι του στο ξίφος ο Ρουφιανός, λέγει στο Ρούφο τον αδελφό του: Σε περιμένω, Ρούφε, μην αργείς: ακολούθησε με.
Τη αυτή ημέρα ο άγιος Σεβήρος ξίφει τελειούται.
Στίχοι. Έτοιμος ειμί προς το πάν οίσειν πάθος,
Σεβήρος είπε» και προς με το ξίφος.
Είναι έτοιμος να υπομείνω κάθε πάθος για τον Χριστό, είπε ο Σεβήρος, ακόμη και το ξίφος.
Τη αυτή ημέρα ο άγιος Αρτεμίδωρος πυρί τελειούται.
Στίχοι. Αρτεμίδωρος ως καθάλλεσθαι σθένει,
Και του πυρός φλέγοντος έργω δεικνύει.
Ταις των Σων Αγίων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.
Εξαποστειλάριον. Γυναίκες ακουτίσθητε.
Αγάλλονται τα πέρατα, της οικουμένης σήμερον, εν τη γεννήσει σου Κόρη, θεοκυήτορ Μαρία, και απειρόγαμε νύμφη’ εν η και των φυσάντων σε, το λυπηρόν διέλυσας, της ατεκνίας όνειδος, και της Προμήτορος Εύας, την εν τω τίκτειν κατάραν.
Σήμερα σκιρτούν από αγαλλίαση τα πέρατα του κόσμου για τη γέννησή Σου, Κόρη, αφού γέννησες τον Θεό, Μαρία, συ η άγαμη νύμφη του Χριστού. Με τη γέννησή Σου διέλυσες τη ντροπή των γονέων Σου για την ατεκνία τους αλλά και την κατάρα που δέχθηκε η Εύα για το αμάρτημα στον Παράδεισο.
Έτερον, όμοιον.
Αδάμ ανακαινίσθητι, και Εύα μεγαλύνθητι’ Προφήται συν Αποστόλοις, χορεύσατε και Δικαίοις’ κοινή χαρά εν τω κόσμω, Αγγέλων τε και ανθρώπων’ εκ των Δικαίων σήμερον, Ιωακείμ και της Άννης, γεννάται η Θεοτόκος.
Αδάμ, σήμερα γίνεσαι καινούριος’ και η Εύα αναδεικνύεται μεγάλη μετά την πτώση’ οι προφήτες και οι απόστολοι μαζί με όλους τους δικαίους χορέψτε από χαρά, γιατί υπάρχει μεγάλη κοινή χαρά στον κόσμο, αφού από τους δικαίους Ιωακείμ και Άννα γεννάται η Θεοτόκος.
Δόξα. Και νυν των αίνων. Ήχος πλ. β’.
Αύτή ημερα Κυρίου, αγαλλιάσθε λαοί» ιδού γαρ του φωτός ο νυμφών,και η βίβλος του λόγου της ζωής, εκ γαστρός προελήλυθε’ και η κατά ανατολάς πύλη αποκυηθείσα, προσμένει την είσοδον, του Ιερέως του Μεγάλου» μόνη, και μόνον εισάγουσα Χριστόν εις την οικουμένην, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών.
Αυτή είναι η ημέρα του Κυρίου. Χαρείτε με αγαλλίαση όλοι οι λαοί του κόσμου. Τώρα να, μπροστά μας η Παναγία που είναι το νυφικό δωμάτιο του Χριστού, το φως του κόσμου, και η βίβλος που μέσα της γράφεται ο Λόγος του Θεού, προέρχεται από την μητέρα της την Άννα. Και η πύλη που στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται προφητικά, ανοίγει, και περιμένει την είσοδο του Μεγάλου ιερέως. Μόνη αυτή εισάγει μόνο τον Χριστό στην οικουμένη, για την σωτηρία μας.
Μεγαλυνάριον. (Εκ του ενιαυσίου στεφάνου.)
Σήμερον γεννάται περιφανώς, εξ επαγγελείας, η Θεόνυμφος Μαριάμ, η προορισθείσα, τω Λόγω προ αιώνων’ υμνήσωμεν ουν πάντες, ταύτης την γέννησιν.
Σήμερα γεννάται με δόξα και φανερή σε όλους η Νύμφη του Θεού Μαριάμ, μετά από την υπόσχεση του Θεού, αυτή που προ των αιώνων έχει προορισθεί για τον Λόγο Χριστό. Ελάτε λοιπόν να υμνήσουμε όλοι την γέννησή της.
Απόδοση Μοναχής Θεοδοσίας.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
πηγή: Ορθόδοξη πορεία

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Ισαάκ του Σύρου: για τους λογισμούς

cf83ceaccf81cf89cf83ceb70321-e1264671028846

Η επαγρύπνηση των λογισμών γεννάται από την επαγρύπνηση των αισθήσεων. Η μέριμνα για τις αισθήσεις δείχνει τον ζήλο του ασκητή απέναντι στους λογισμούς. Όποιος δεν επαγρυπνεί για τις αισθήσεις, θα υποκύψει κατ’ ανάγκη στους λογισμούς, και αντίστροφα.

*

Είθε κανείς να μην θελήσει να επιδείξει την κενή του γνώση αντιτασσόμενος στις παρα­κάτω σκέψεις. Αν ζούμε σε τόπο κατοικημένο, θα έχουμε και τους ανάλογους λογισμούς· αν όμως ζούμε στην έρημο, θα έχουμε τους λογισμούς της έρημου. Γιατί όταν ζούμε μέσα στο πλήθος, έχουμε και τους λογισμούς του, ενώ όταν απομο­νωθούμε απ’ τα πάντα, αποκτούμε νου μοναχικό. Ποιοι είναι όμως οι λογισμοί της έρημου; Είναι οι κινήσεις πού αναβλύζουν από μια καρδιά νεκρωμένη. Αν οι εσωτερικές μας κινήσεις νε­κρωθούν για τον κόσμο, δεν μπορεί παρά να ενεργοποιηθούν από τον Θεό. Όταν οι κοσμικοί λογισμοί σιωπήσουν, παραχωρούν κατ’ ανάγκην την θέση τους στις θείες ορμές. Και οι θλίψεις τού σώματος μάς δίδουν νου μοναχικό.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Ισαάκ του Σύρου  Ασκητικά Τόμος Β2 Λόγοι Γ΄-ΙΑ΄

Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

5η Σεπτεμβρίου

Μνήμη του αγίου και ενδόξου προφήτου Ζαχαρίου πατρός του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού

Annunciation_to_Zechariah

Ρωσική εικόνα του «Ευαγγελισμού στο Ζαχαρία».

Ο προφήτης Ζαχαρίας κατήγετο από τον οίκο του αρχιερέως Αβιά, απογόνου του Ααρών, και ζούσε στα Ιεροσόλυμα με την γυναίκα του Ελισάβετ, απόγονο και αυτή του Ααρών. Και οι δύο επολιτεύοντο σύμφωνα με τις θείες εντολές, ήσαν δέ δίκαιοι και άμεμπτοι ενώπιον του Θεού. Είχαν μείνει όμως άτεκνοι και η ηλικία τους είχε περάσει.

Την ημέρα της μεγάλης εορτής του Εξιλασμού, όταν ο Ζαχαρίας εισήλθε μόνος ως εφημερεύων αρχιερεύς στον ναό για να προσφέρη θυμίαμα, παρουσιάσθηκε στα δεξιά του θυσιαστηρίου του ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Εξαστράπτοντας από θείο φως τού ευαγγελίσθηκε ότι ο Θεός εισήκουσε τις προσευχές του και θα του δώση στα γηρατειά υιό, ο οποίος θα ονομασθή Ιωάννης· πρόσθεσε δέ· «Και Πνεύματος Αγίου πλησθήσεται έτι εκ κοιλίας μητρός αυτού, και αυτός προελεύσεται ενώπιον του Κυρίου ετοιμάσαι Κυρίω λαόν κατεσκευασμένον».

Ο ευαγγελισμός του Ζαχαρία. Μικρογραφία από αρχαίο αρμενικό χειρόγραφο.

Ο Ζαχαρίας έκθαμβος από την οπτασία δυσπίστησε στο χαρμόσυνο μήνυμα και ο άγγελος τον ετιμώρησε με αφωνία ως την γέννησι και τα ονομαστήρια του Προδρόμου, για να τον διδάξη να μην αμφιβάλλη στις θείες επαγγελίες.

Την ογδόη ημέρα από την γέννησι του παιδιού, κατά την περιτομή του, οι συγγενείς ρώτησαν τον πατέρα του πώς θα το ονομάση. Ο Ζαχαρίας εζήτησε πλάκα και έγραψα: «Ιωάννης εστί το όνομα αυτού». Αμέσως λύθηκε η γλώσσα του και πλήρης Πνεύματος Αγίου έψαλε την προφητική ωδή: «Ευλογητός Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, ότι επεσκέψατο και εποίησε λύτρωσιν τω λαώ Αυτού, και ήγειρε κέρας σωτηρίας ημίν εν οίκω Δαυίδ του παιδός αυτού, καθώς ελάλησε διά στόματος των αγίων, των απ’ αιώνος προφητών Αυτού… Και σύ, παιδίον, προφήτης Υψίστου κληθήση· προπορεύση γάρ πρό προσώπου Κυρίου ετοιμάσαι οδούς Αυτού, του δούναι γνώσιν σωτηρίας τω λαώ Αυτού, εν αφέσει αμαρτιών αυτών διά σπλάγχνα ελέους Θεού ημών, εν οίς επεσκέψατο ημάς ανατολή εξ ύψους, επιφάναι τοις εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένοις, του κατευθύναι τους πόδας ημών εις οδόν ειρήνης » (Λουκ. 1,5-20· 53-79).

Μετά την γέννησι του Χριστού ο Ζαχαρίας, σύμφωνα με την παράδοσι, εκήρυττε με παρρησία ότι η Μαριάμ όντως εγέννησε τον Θεό και ότι μετά τον θείο τοκετό έμεινε και πάλι Παρθένος. Επειδή δέ στον ναό της όρισε να στέκεται όπου εστέκοντο αι παρθένοι, διήγειρε εναντίον του το μίσος των Εβραίων.

Έτσι, όταν κατά την βρεφοκτονία της Βηθλεέμ έκρυψε την Ελισάβετ μαζί με τον Ιωάννη, νήπιο τότε δυόμισι ετών, σε σπήλαιο πέραν του Ιορδάνου, τον κατήγγειλαν στον θηριώδη Ηρώδη και τον κατεδίωξαν ώς το εσωτερικό του ναού. Εκεί τον εφόνευσαν μεταξύ ναού και θυσιαστηρίου, στον τόπο όπου είχε ορίσει να στέκεται η Παρθένος μετά την θεοτοκία της. Το αίμα του κύλησε έως το εσωτερικό του θυσιαστηρίου, μαρτυρώντας ενώπιον του Θεού την μιαιφονία των Εβραίων. Οι ιερείς ενεταφίασαν το σώμα του στον τάφο των πατέρων του, στα Ιεροσόλυμα.

Από το γεγονός αυτό και εξής στον ναό των Ιεροσολύμων έλαβαν χώρα σημεία και τέρατα, που προεμήνυαν την προσεχή κατάργησι της λατρείας και του Νόμου. Οι ιερείς έπαυσαν να έχουν οπτασίες θεοπέμπτων αγγέλων· τους αφαιρέθηκε το χάρισμα της προφητείας και δεν μπορούσαν πλέον να δώσουν χρησμό από το Δαβήρ (άδυτο του ναού), ούτε να ρωτήσουν στο εφούδ (άμφιο του Ααρών) και να διασαφηνίσουν στον λαό τα δυσνόητα σημεία της Αγίας Γραφής.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: “Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας”, υπό ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, εκδ. Ίνδικτος (τόμος πρώτος, σ. 57-59).

αποκοπή και επικόλληση του κειμένου  από εδώ

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

3η Σεπτεμβρίου

0903JohntheHairy
Μνήμη του οσίου πατρός Ιωάννη του δια Χριστόν σαλού 
Τι είναι αυτό που κρατάει κριμένο στην καρδία του ένας άγιος; Τι είναι αυτό που η ταπείνωση με σαλότητα  προφυλάσσει ;
Ο μακάριος αυτός πατήρ, αλλοδαπής προελεύσεως, έζησε στο Ροστώφ ως ξένος, χωρίς να αποκαλύψει ποτέ την καταγωγή του. Έχοντας την σαλότητα ως επικάλυμμα της σκληρής του ασκήσεως, διέφευγε τον ανθρώπινο έπαινο και έτρεχε ανεμπόδιστα στον δρόμο της αρετής. με χαρά υπέμενε τους χλευασμούς των ανθρώπων και τις κακουχίες του πλάνητος βίου, έτοιμος πάντα να δώσει ψυχωσωτήριες συμβουλές σε όσους τον πλησίαζαν. Εκοιμήθει εν ειρήνη στις 3 Σεπτεμβρίου του 1581 και ενταφιάστηκε στην εκκλησία του αγίου Βλασίου του Ροστώφ. Επάνω στον τάφο του υπήρχε μέχρι και τον ιη’ αιώνα ένας ασημένιος σταυρός και ένα πολυχρησιμοποιημένο ψαλτήριο σε λατινική γλώσσα, το οποίο είχε ο όσιος ως προσευχητάριο.
------------------------------------------------------------
ΝΕΟΣ  ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ  ΤΗΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

 

Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τοῦ νέου Ἔτους, καὶ μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Συμεὼν τοῦ Στυλίτου καὶ Ἀρχιμανδρίτου, καὶ ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Μιασηνῶν, καὶ τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Ἀειθαλᾶ, καὶ τῶν Ἁγίων τεσσαράκοντα Γυναικῶν, καὶ Ἀμμοῦν διακόνου καὶ διδασκάλου αὐτῶν, καὶ τῶν Ἁγίων μαρτύρων Καλλίστης, Εὐόδου καὶ Ἑρμογένους τῶν αὐταδέλφων, καὶ μνήμη Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, καὶ ἡ ἀνάμνησις τοῦ μεγάλου ἐμπρησμοῦ

0901churchyear

Με πόση απλότητα και λιτότητα η Εκκλησία μας υποδέχεται το νέο χρόνο, σε αντίθεση με τον κοσμικό έτος το εκκλησιαστικό δεν έχει φώτα, πυροτεχνήματα, μπαμ και μπουμ. Μερικά αναγνώσματα από την π.Διαθήκη είναι αρκετά! Και αυτά πάντα μα πάντα μετά το Φῶς ἱλαρόν !

Η μητέρα Εκκλησία ταπεινά υποδέχεται την ημέρα που έρχεται με την ακολουθία του Εσπερινού, σήμερα με τον ίδιο τρόπο υποδέχτηκε και το νέο χρόνο.

Προφητείας Ἡσαΐου τὸ Ἀνάγνωσμα

(Κεφ. 61, 1-10)

Πνεῦμα Κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ ἕνεκεν ἔχρισέ με, εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν, κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν, καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν· καλέσαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν, καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως τῷ Θεῷ ἡμῶν, παρακαλέσαι πάντας τοὺς πενθοῦντας, δοθῆναι τοῖς πενθοῦσι Σιών δόξαν ἀντὶ σποδοῦ· ἄλειμμα εὐφροσύνης τοῖς πενθοῦσι, καταστολὴν δόξης, ἀντὶ πνεύματος ἀκηδίας, καὶ κληθήσονται γενεά, δικαιοσύνης, φύτευμα Κυρίου εἰς δόξαν. Καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐρήμους αἰωνίους, ἐξηρημωμένας τὸ πρότερον· ἐξαναστήσονται, καὶ ἀνακαινιοῦσι πόλεις ἐρήμους, ἐξηρημωμένας ἀπὸ γενεὰς εἰς γενεάν. Καὶ ἥξουσιν ἀλλογενεῖς ποιμαίνoντες τὰ πρόβατά σου, καὶ ἀλλόφυλοι ἀροτῆρες, καὶ ἀμπελουργοὶ ὑμῶν. Ὑμεῖς δὲ Ἱερεῖς Κυρίου κληθήσεσθε, λειτουργοὶ Θεοῦ ἡμῶν. Ῥηθήσεται ὑμῖν· ἰσχὺν ἐθνῶν κατέδεσθε, καὶ ἐν τῷ πλούτῳ αὐτῶν θαυμασθήσεσθε, ἀντί της αἰσχύνης ὑμῶν τῆς διπλῆς, καὶ ἀντὶ τῆς ἐντροπῆς, ἀγαλλιάσεται ἡ μερὶς αὐτῶν. Διὰ τοῦτο τὴν γῆν αὐτῶν ἐκ δευτέρου κληρονομήσουσι, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν. Ἐγὼ γὰρ εἰμι Κύριος, ἀγαπῶν δικαιοσύνην καὶ μισῶν ἁρπάγματα ἐξ ἀδικίας· καὶ δώσω τὸν μόχθον αὐτῶν δικαίοις, καὶ διαθήκην αἰώνιον διαθήσομαι αὐτοῖς. Καὶ γνωσθήσεται ἐν τοῖς ἔθνεσι τὸ σπέρμα αὐτῶν, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐν μέσῳ τῶν λαῶν· καὶ ὁ ὁρῶν αὐτούς, ἐπιγνώσεται αὐτούς, ὅτι οὗτοί εἰσι σπέρμα εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας ὑπὸ Θεοῦ, καὶ εὐφροσύνη εὐφρανθήσονται ἐπὶ Κύριον.

Λευϊτικοῦ τὸ Ἀνάγνωσμα

(Κεφ. 26, 3-10 καὶ ἐκλογὴ)

Ἐλάλησε Κύριος τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, λέγων· Ἐὰν τοῖς προστάγμασί μου πορεύησθε, καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάσσησθε, καὶ ποιῆτε αὐτάς, δώσω τὸν ὑετὸν ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γεννήματα αὐτῆς, καὶ τὰ ξύλα τῶν πεδίων ἀποδώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν, καὶ καταλήψεται ὑμῖν ὁ ἀλοητὸς τὸν τρυγητόν, καὶ ὁ τρυγητός καταλήψεται τὸν σπόρον. Καὶ φάγεσθε τὸν ἄρτον ὑμῶν εἰς πλησμονήν, καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας ἐπὶ τῆς γῆς ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσται ὑμᾶς ὁ ἐκφοβῶν· καὶ ἀπολῶ θηρία ἐκ τῆς γῆς ὑμῶν, καὶ πόλεμος οὐ διελεύσεται διὰ τῆς γῆς ὑμῶν, καὶ πεσοῦνται οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν, καὶ διώξονται ἐξ ὑμῶν πέντε ἑκατόν, καὶ ἑκατόν ὑμῶν διώξονται μυριάδας. Καὶ ἐπιβλέψω ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ εὐλογήσω ὑμᾶς, καὶ αὐξανῶ ὑμᾶς, καὶ πληθυνῶ ὑμᾶς, καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μεθ᾿ ὑμῶν. Καὶ φάγεσθε παλαιά, καὶ παλαιὰ παλαιῶν, καὶ παλαιὰ ἐκ προσώπου νέων ἐξοίσετε. Καὶ οὐ βδελύξεται ἡ ψυχή μου ὑμᾶς, καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν ὑμῖν, καὶ ἔσομαι ὑμῶν Θεός, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι λαός. Ἐὰν δὲ μὴ εἰσακούσητέ μου, μηδὲ ποιήσητε τὰ προστάγματά μου ταῦτα, ἀλλὰ ἀπειθήσητε αὐτοῖς, καὶ τοῖς κρίμασί μου προσοχθήσῃ ἡ ψυχὴ ὑμῶν, ὥς τε ὑμᾶς μὴ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολάς μου, καὶ ἐγὼ ποιήσω οὕτως ὑμῖν. Ἐπιστήσω ἐφ᾿ ὑμᾶς τὴν ἀπορίαν, καὶ σπερεῖτε διακενῆς τὰ σπέρματα ὑμῶν, καὶ ἔδονται τοὺς πόνους ὑμῶν οἱ ὑπεναντίοι ὑμῶν. Καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ πεσεῖσθε ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν, καὶ διώξονται ὑμᾶς, καὶ φεύξεσθε οὐδενὸς διώκοντος ὑμᾶς· καὶ συντρίψω τὴν ὕβριν τῆς ὑπερηφανίας ὑμῶν· καὶ θήσω τὸν οὐρανὸν ὑμῖν ὡς σιδηροῦν, καὶ τὴν γῆν ὡσεὶ χαλκῆν. Καὶ ἔσται εἰς κενόν ἡ ἰσχὺς ὑμῶν, καὶ ἡ γῆ ὑμῶν οὐ δώσει τὸν σπόρον αὐτῆς, καὶ τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ οὐ δώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν. Καὶ ἀποστελῶ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰ θηρία τὰ ἄγρια τῆς γῆς, καὶ ἐξαναλώσει τὰ κτήνη ὑμῶν, καὶ ὀλιγοστοὺς ποιήσει ὑμᾶς ἐπιπορευομένη μάχαιρα. Καὶ ἔσται ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος καὶ αἱ ἐπαύλεις ὑμῶν ἔσονται ἔρημοι· ὅτι ὑμεῖς ἐπορεύθητε πρὸς μὲ πλάγιοι, κἀγὼ πορεύσομαι πρὸς ὑμᾶς ἐν θυμῷ πλαγίῳ· λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ Ἅγιος Ἰσραήλ.

Σοφίας Σολομῶντος τὸ Ἀνάγνωσμα

(Κεφ. 4, 7-15)

Δίκαιος ἐὰν φθάσῃ τελευτῆσαι, ἐν ἀναπαύσει ἔσται· γῆρας γὰρ τίμιον, οὐ τὸ πολυχρόνιον, οὐδὲ ἀριθμῷ ἐτῶν μεμέτρηται. Πολιὰ δὲ ἐστι φρόνησις ἀνθρώποις, καὶ ἡλικία γήρως, βίος ἀκηλίδωτος. Εὐάρεστος Θεῷ γενόμενος, ἠγαπήθη, καὶ ζῶν μεταξὺ ἁμαρτωλῶν, μετετέθη. Ἡρπάγη, μὴ κακία ἀλλάξῃ σύνεσιν αὐτοῦ, ἢ δόλος ἀπατήσῃ ψυχὴν αὐτοῦ. Βασκανία γὰρ φαυλότητος ἀμαυροῖ τὰ καλά, καὶ ῥεμβασμὸς ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον. Τελειωθεὶς ἐν ὀλίγῳ, ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς· ἀρεστὴ γὰρ ἦν Κυρίῳ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευσεν ἐκ μέσου πονηρίας. Οἱ δὲ λαοὶ ἰδόντες καὶ μὴ νοήσαντες, μηδὲ θέντες ἐπὶ διανοίᾳ τὸ τοιοῦτον, ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Περισσότερες πληροφορίες θα βρεις

Ακτίνες  & ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email