ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΓΕΝΕΑΣ

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΓΕΝΕΑΣ 

Ὁ ἀββὰς Μωϋσῆς ὁ Αἰθίοψ προεφήτευσεν εἰπὼν ὅτι εἰς τὰς ὑστερινὰς ἡμέρας τοῦ ἑβδόμου καὶ ἡμίσεος αἰῶνος, ἡ Μοναδικὴ πολιτεία θέλει ἀμεληθῇ τελείως καὶ μέλλει νὰ καταφρονηθῇ τόσον ἡ ψυχικὴ σωτηρία ἀπὸ τοὺς Μοναχούς, ὥστε οἱ ἀδελφοὶ νὰ περιέρχωνται ἀνάμεσον τῶν θορύβων καὶ ταραχῶν ἐσκοτισμένοι, ἀνωφελεῖς καὶ ῥᾴθυμοι, τὴν δὲ ἀρετὴν παντελῶς μὴ ἐπιμελούμενοι, ἀλλ᾿ ὑποδεδουλωμένοι εἰς τὰ πάθη τῆς ἁμαρτίας. 

Διότι ἐκεῖθεν ὅπου ἐκαύθη ὁ Σατανᾶς παρὰ τῶν ἀρχαίων ἀγωνιστῶν, ἐκεῖθεν ἔχει καὶ αὐτὸς νὰ νικήσῃ τοὺς ἀμελεῖς καταφρονητὰς Μοναχούς. Ὅπου δὲ ἐπλεόνασεν ἡ δικαιοσύνη, ἐκεῖ θέλει ὑπερπερισσεύσει ἡ ἁμαρτία καὶ ἀνομία, διότι θέλει ψυχρανθῇ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν καὶ θέλει συναναστρέφωνται Μοναχοὶ ἀναμέσον τῶν πόλεων χωρὶς φόβον, περιερχόμενοι τὰς κώμας μὲ γαστριμαργίας καὶ οἰνοποσίας, καὶ ἀναμέσον τῆς ματαιότητος του κόσμου, συναναστρεφόμενοι ἐν ἀσελγείαις, καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις σαρκὸς συμφυρόμενοι. 

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις θέλει εἷσθαι μῖσος, φθόνος, φιλονικεῖαι καὶ μάχαι εἰς τὰ Κοινόβια μέχρι φόνων. Ὡσαύτως καὶ ἐν ταῖς Λαύραις ἰδιορρυθμίαι ἐκ τῆς κακίας του ἑνὸς πρὸς τὸν ἕτερον πλησίον αὐτοῦ, καὶ προχειρίζεσθαι Ἡγούμενοι καὶ ποιμένες αὐτῶν ἄνδρες ἀδόκιμοι ἀρετῆς, ἄπιστοι, ἀπρόκοποι καὶ ἀγροῖκοι, μὴ διακρίνοντες τὴν δεξιὰν ὁδὸν ἐκ τῆς ἀριστερᾶς, ἀμελεῖς καὶ ἀσυντελεῖς φιλομέριμνοι, καὶ τὰς διακονίας ἀναιδῶς προχειριζόμενοι, τὰ πρωτεῖα μὲ δῶρα ἁρπάζοντες καὶ ἐπιβαίνοντες εἰς τὴν Ἡγουμενίαν, μὴ γνωρίζοντες κατηχεῖν καὶ νουθετεῖν τὸ ποίμνιον τῆς ἀδελφότητος. Καὶ μὴ γνωρίζοντες ὅτι αὐτοὶ πρέπει νὰ εἶναι τύπος καὶ παράδειγμα δι᾿ ὠφέλειαν του ποιμνίου. Ἐκ τῆς τοιαύτης τῆς δὲ ἀμελείας καὶ καταφρονήσεως τῶν ποιμένων ἀπολοῦνται τὰ πρόβατα. Μέλλουσι δὲ κολάζεσθαι οὗ μόνον οἱ ἀμελεῖς καὶ ῥᾴθυμοι, ἀλλὰ καὶ οἱ δόκιμοι καὶ οἱ ἐγκρατεῖς καὶ ἐνάρετοι ἀδελφοί. 

Μετὰ ταῦτα εἶδε ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ Μωϋσῆς, ὅτι νέα λαῖλαψ ὁμίχλη σκοτεινὴ πειρασμῶν φοβερωτάτων, ἔπεσεν εἰς τοὺς Μοναχοὺς ἀπὸ τὸ μέρος τῆς Ἄρκτου, καὶ ὅτι ἐδιώκοντο οἱ Μοναχοὶ καὶ τὸ Μοναχικὸν σχῆμα, ἀπὸ ὄλεθρον αἱρέσεων, ἠναγκάζοντο οἱ πολλοὶ ῥίπτοντες τὸ σχῆμα νὰ ὑπανδρεύωνται. 

Τότε οἱ ὀλίγοι ἀγωνισταὶ οἱ εὐδοκιμήσαντες ὡς ἀργύριον καὶ χρυσίον ἐν χωνευτηρίῳ, ἐν θλίψει πολλῇ καὶ διωγμοῖς καὶ στενοχωρίᾳ θέλουσιν εὐδοκιμήσει. Ὅσοι δὲ φανῶσι δόκιμοι καὶ νικηταὶ τοσούτων δεινῶν καὶ πειρασμῶν μεγαλυνθήσονται καὶ δοξασθήσονται καὶ τιμηθήσονται παρὰ Θεοῦ περισσότερον ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς βαστάσαντας τὸ βάρος καὶ τὸν καύσωνα τῆς ἡμέρας καὶ τὸν παγετὸν τῆς νυκτός. Μετὰ ταῦτα εἶδεν ὁ δοῦλος του Θεοῦ Μωϋσῆς, ὅτι παρῆλθεν ὁ χειμὼν ἐκεῖνος τῶν θλίψεων καὶ πειρασμῶν καὶ ἡ στενοχωρία τῶν δεινῶν αἱρέσεων, καὶ ἐγένετο γαλήνη καὶ ἄνεσις. 

Πάλιν ὅμως μετὰ παρέλευσιν χρόνων τινῶν ἀμεληθήσεται τὸ Ἀγγελικὸν Τάγμα τῶν Μοναχῶν καὶ περισσότεροι τῶν πρώτων πειρασμοὶ ἐπαναστατήσονται μὲ Μοναχάς, καὶ ὅτι ὁμοῦ μὲ τὴν κακὴν ἐπιθυμίαν συνεμίχθη καὶ ἡ τυραννία, ὥστε καὶ οἱ μὴ θέλοντες διεφθείροντο. Οἱ δὲ ἱερεῖς μὲ πορνείας καταμολυνόμενοι, καὶ αἱ πρεσβύτεραι αὐτῶν μοιχευόμεναι, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἑτέραις μοιχεύοντες. Τότε δὲ γενήσεται ὀργὴ θεήλατος, καὶ καταναλωθήσεται πᾶσα ἡ πονηρὰ γενεὰ ἐκείνη, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. 

Μακάριοι λοιπὸν τότε ὅσοι οὐχ ὑποκύψουσιν εἰς τὴν ἀνομωτάτην πρᾶξιν, τῆς ἀσελγείας, ἥτις εἶναι βιαιοτέρα καὶ βαρυτέρα τοῦ φόνου· ἀλλ᾿ ἀντιστήσονται καὶ ἐλέγξουσιν τὴν ἀνομίαν, ὡς ὁ Πρόδρομος Ἰωάννης, καὶ θριαμβεύσουσιν ἐλέγχοντες τὴν αἱμομειξίαν. Καὶ ἀποκτανθῶσι ὑπὸ τῶν μιαρῶν καὶ ἀκαθάρτων ἀσελγῶν ἀνθρώπων τοῦ τότε καιροῦ. Ἀναπαυθήσονται οὗτοι εἰς τοὺς κόλπους του Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακὼβ τῶν ἐνδοξοτάτων Πατριαρχῶν καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν, μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων ὡραϊζόμενοι καὶ συνευφραινόμενοι. Ὧν καὶ ἡμεῖς τῆς μερίδος ταύτης ἐπιτύχωμεν χάριτι του Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Τὴν τωρινὴν κατάστασιν, βλέποντες ἂς θρηνοῦμεν,

Ἵνα σὺν Θεῶ, πάντες μετανοοῦμεν.

Ἀγωνιζόμενοι καλῶς, πάντοτε βιασθῶμεν,

Μὴ πλανηθῶμεν τάλανες, κ᾿ ἔπειτα κολασθῶμεν.

Καὶ τότ᾿ οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον! Εἰς Μοναχοὺς ἀθλίους,

Τοὺς ἀρνηθέντας κόσμον μέν, μετὰ δὲ τρισαθλίους.

Οὐαὶ δι᾿ ὧν παράδειγμα, ἵνα καταστραφῶμεν,

Χριστέ μου, Παναγία μου, προφθάσατε σωθῶμεν,

Ἐκ τῶν τριῶν δεινῶν ἐχθρῶν, νὰ μὴ τραυματισθῶμεν.

Οι δε αρχιερείς θα υποχωρούν μπροστά στους ισχυρούς της γης. Και θα λύνουν τις διάφορες υποθέσεις, βγάζοντες από πολλές μεριές δώρα και απολαβές λογιών λογιών για λογαριασμό των.

Η προφητεία του Αββά Παμβώ προς μαθητή του

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ 

- Ώστε λοιπόν, Γέροντα, πρόκειται να αλλάξουν οι παραδόσεις και τα έθιμα των Χριστιανών; Μήπως δεν θα υπάρχουν πλέον ιερείς εις την Εκκλησίαν αφού θα βαδίσει προς αυτό το κατάντημα;

Τότε ο αββάς εσυνέχισεν:

- Εις τους καιρούς εκείνους πλέον, θα κρυώσει η αγάπη του Θεού από τις περισσότερες ψυχές και θα πέσει θλίψις μεγάλη εις τον κόσμον. Το ένα έθνος θα ρίχνεται εναντίον του άλλου. Οι λαοί θα μετακινούνται από τους τόπους των. Οι άρχοντες θα ανακατωθούν, οι ιερωμένοι θα το ρίξουν εις την αναρχίαν, οι δε μοναχοί θα ξεκλίνουν εις την αμέλειαν.

Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες θα θεωρούν ανάξιον πράγμα να φροντίζουν για την σωτηρίαν τόσον της ιδικής των ψυχής, όσον και του ποιμνίου των και θα περιφρονούν παντελώς ένα τοιούτον ζήτημα. Όλοι θα δείχνουν προθυμίαν και δραστηριότητα προ πάντων δια τα τραπέζια και διά τας ορέξεις των. Θα είναι οκνηροί εις τας προσευχάς και πρόχειροι εις τας κατακρίσεις.

Τους βίους και τας διδαχάς και τα παραδείγματα των αγίων Πατέρων δεν θα ενδιαφέρονται μήτε να τα μιμηθούν, μήτε καν να τα ακούσουν, αλλά μάλλον θα κατηγορούν και θα λέγουν ότι, εάν εζούσαμε και μεις εις εκείνα τα χρόνια, έτσι θα συμπεριφερόμεθα.

Οι δε αρχιερείς θα υποχωρούν μπροστά στους ισχυρούς της γης. Και θα λύνουν τις διάφορες υποθέσεις, βγάζοντες από πολλές μεριές δώρα και απολαβές λογιών λογιών για λογαριασμό των. Τον πτωχόν δεν θα τον υπερασπίζουν, θα θλίβουν τας χήρας γυναίκας και θα καταπονούν τα ορφανά.

Αλλά και εις τον λαόν θα εισχωρήσει ασωτία... Οι περισσότεροι δεν θα πιστεύουν εις τον Θεόν, θα μισούνται αναμεταξύ των και θα αλληλοτρώγονται ωσάν τα θηρία, θα κλέπτουν ο ένας τον άλλον και θα μεθύουν και θα περπατούν ωσάν τυφλοί.

Τέλος ξαναρωτά ο μαθητής:

- Τι λοιπόν πρέπει να κάνει κάποιος σε κείνη την περίστασιν;

Και ο Γέρων Παμβώ απεκρίθη:

- Τέκνον μου, εις εκείνους πλέον τους καιρούς, όποιος αν ημπορέσει να σώσει την ψυχή του και να παρακινά και τους άλλους δια να σωθούν, αυτός θα ονομασθεί μέγας εις την βασιλείαν των Ουρανών...

Το Μέγα Γεροντικόν  

Τόμος Α’ κεφ. Α’ 84 σελ.113,115

Εκδ. Ι. Ησυχ. «Το Γενέσιον της Θεοτόκου» Πανόραμα Θεσσαλονίκης

Η προφητεία του Αγίου Κούκσα της Οδησσού.

 

Η προφητεία του Αγίου Κούκσα της Οδησσού.

Ο Άγιος Κούκσα της Οδησσού(1875– 1964) ανακυρήχθηκε άγιος το 1994 : 

«Σύντομα θα λάβει μέρος η Οικουμενική Σύνοδος ονομαζόμενη ‘‘αγία’’. Αυτή η σύνοδος δεν θα είναι η όγδοη, αλλά θα είναι μια σύναξη απίστων. Στα πλαίσια αυτής της συνόδου θα ενωθούν όλες οι θρησκείες. Θα καταργηθούν οι νηστείες, θα επιτρέπουν στους μοναχούς και τους επισκόπους να παντρευτούν και στους ιερείς να ξαναπαντρευτούν. Εμείς όμως δεν πρέπει να δεχτούμε αυτές τις αλλαγές. Να επαγρυπνείτε πηγαίνετε στις εκκλησίες όσο είναι δικές μας. Θα έρθει καιρός όπου δε θα μπορούμε να συχνάζουμε σ’ αυτές. Μόνο οι εκλεκτοί θα καταλάβουν τι συμβαίνει. Θα υποχρεώνουν τους ανθρώπους να πηγαίνουν στις εκκλησίες των αποστατών αλλά δεν πρέπει να πηγαίνετε εκεί σε καμία περίπτωση. Μείνετε σταθεροί στην ορθόδοξη πίστη σας και θα σωθείτε».

Ο στάρετς Κούκσα είχε σε μεγάλο βαθμό το χάρισμα της διακρίσεως, με την βοήθεια του οποίου σωφρόνιζε κι επανέφερε στην ευθεία οδό τους εκκλίνοντας είτε στα δεξιά, είτε στ’ αριστερά. Έτσι μια φορά ήρθε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου κάποια ηλικιωμένη γυναίκα και του είπε με αυταρέσκεια πως ποτέ δεν εργάστηκε στο Κολχόζ.(αγροτικός παραγωγικός συνεταιρισμός στην Σοβιετική Ένωση), ποτέ δεν είχε διαβατήριο, δεν ήταν εγγεγραμμένη στους καταλόγους κανενός δήμου και στις εκλογές δεν ψήφιζε κανένα. 

-Μα εσύ είσαι εντελώς αγία, μάτουσκα! αναφώνησε με προσποιητό θαυμασμό ο πατέρας Κούκσα. Εγώ όμως,ο αμαρτωλός, έχω διαβατήριο, είμαι εγγεγραμμένος και ψηφίζω. 

- Τι λέτε, μπάτιουσκα; απόρησε η γιαγιά. 

- Ναι, μάτουσκα, αν δεν είχα διαβατήριο, ποιος θα με κρατούσε στο μοναστήρι και πως θα μπορούσες να έρθεις να με βρεις; Και της εξήγησε πως η κάθε εξουσία είναι δοσμένη από τον Θεό κι εμείς πρέπει να υπακούουμε στους νόμους του κράτους, αρκεί να μην προδώσουμε την πίστη μας. 

Της είπε ότι το να ψηφίζει δεν είναι αμαρτία, μόνο να ψηφίζει κατά συνείδηση, δηλαδή, τους καλύτερους, τους αξιότερους, τους εντιμότερους και, ει δυνατόν, τους ευσεβέστερους υποψηφίους.

«Όταν όμως έρθει ο καιρός, που όλος ο κόσμος θα ψηφίζει ένα μόνο άνθρωπο,τότε να μην πάτε να ψηφίσετε, γιατί αυτός θα είναι ο Αντίχριστος».

Σημείωση: Δεν ήταν κακό που η γιαγιά είχε αγωνιστικό φρόνημα, αλλά ο εξωτερικός αγώνας πρέπει να συνοδεύεται και από εσωτερική πνευματική εργασία, ώστε ότι κάνει η αριστερά μας να μην το χαλάει με την οίηση η δεξιά μας. Όταν ο αγώνας παύει να έχει την αρχική του σημασία μένει μόνο η οίηση να μας πολεμάει. Και την ψυχή της γυναίκας αυτής μόλυνε η σκέψη ότι ξεχώριζε από τους άλλους για ότι σπουδαίο έκανε, και δεν γνώριζε να την πολεμήσει με προσευχή και ταπείνωση. Ο Όσιος Κούκσα της ανέλυσε την πραγματικότητα από άλλη οπτική γωνία, και τη βοήθησε να προσγειώσει το λογισμό της. Προειδοποιεί όμως ότι όταν θα έλθει ο Αντίχριστος θα πρέπει να υπάρχει παντελής αποστασιοποίηση των πιστών από το πρόσωπό του ακόμη και πριν εκλεγεί! Λέει ότι και ο στάρετς Λαυρέντιος (Άγιος Λαυρέντιος του Τσερνιγκώβ), δηλαδή όταν πρόκειται να εκλέξουν ένα μοναδικό άνθρωπο για να κυβερνάει τον κόσμο όλο, αυτός θα είναι ο Αντίχριστος. 

Κατά ένα τρόπο, ο όσιος Κούξα, διακρίνει ανάμεσα στα αντίχριστα προδρομικά καθεστώτα που είχαν αφήσει μερικά στοιχεία καλά να συνυπάρχουν με το προβαλλόμενο απ’ αυτά κακό (όπως ειδωλολατρεία, ανηθικότητα, κλπ) και στη διακυβέρνηση του τελικού Αντιχρίστου, ο οποίος θα έχει μέσα του ενοικούντα τον ίδιο τον Σατανά, που θα προξενήσει μόνο κακό στις ημέρες του. Όλους τους οπαδούς του θα βάλει να προετοιμάζουν τη σύγκρουση που νομίζει ότι μπορεί να κάνει με τον Κύριο Ιησού Χριστό, στον τελικό Αρμαγεδόνα της Αποκαλύψεως, μην γνωρίζοντας την αδυναμία του ο άθλιος, όπως λέγει ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος. 

Τον τελικό Αντίχριστο όχι μόνο οι Χριστιανοί (οι οποίοι θα μαρτυρούν ή θα κρύβονται) αλλά ακόμα και τα στοιχεία της Φύσεως θα αρνηθούν να τον υπηρετήσουν, μη παράγοντας καρπούς, μη βρέχοντας και γενικά μη ανακυκλώνοντας τις βιολογικές διεργασίες στη Γη. Οι Χριστιανοί τώρα πρέπει να αντιτίθενται στην ολοένα μεγαλύτερη συγκέντρωση εξουσιών, κάτω από λίγα κέντρα ελέγχου παγκοσμίως, ακριβώς διότι αυτά οδηγούν στον υπερ-δικτάτορα Αντίχριστο. 

Πηγή: 

«Ο πολυθαύμαστος Όσιος Κούξα της Οδησσού», του Αρχιμανδρίτη Χριστοδούλου, καθηγουμένου της Μονής του Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου Αττικής, 2006.

Μια Προφητική Επιστολή του Αγίου στάρετς Ανατολίου του Νεωτέρου της Όπτινα

Άγιος Ανατόλιος ο Νεώτερος ( Ποτάποφ) της Όπτινα

Εορτάζει στις 30 Ιουλίου

O στάρετς Ανατόλιος, που ονομάστηκε «νεότερος» για να ξεχωρίζει από τον άλλο στάρετς Ανατόλιο, τον Ζερτσάλωφ, ήταν ένας από τους πιο συμπαθείς στάρετς της Όπτινα. Ξεχώριζε για το προορατικό του χάρισμα και την αγάπη του κι ήταν ο πρώτος ίσως από τους γέροντες πού δέχτηκε σχεδόν μαρτυρικό θάνατο. Στο πρόσωπο του στάρετς Ανατολίου μπορούσες να διακρίνεις κάτι από τη φρεσκάδα πού ‘χουν τ’ αγριολούλουδα, είχε πάντα μια νεανική διάθεση και μια ήρεμη χαρά.

Μια Προφητική Επιστολή του Αγίου στάρετς Ανατολίου του Νεωτέρου της Όπτινα 

«… Όπως λέει ο Απόστολος (Β Τιμ. 3,1-6) λόγω της έλλειψης της ευσέβειας, στις Εκκλησίες θα εμφανιστούν αιρέσεις και σχίσματα, κι όπως προείπαν οι άγιοι Πατέρες, στους θρόνους των ιεραρχών και τα μοναστήρια θα υπάρχουν άνδρες αδόκιμοι και άπειροι στην πνευματική ζωή. Γι αυτό θα εξαπλωθούν παντού αιρέσεις και θα πλανήσουν πολλούς ανθρώπους. 

Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους θα ενεργεί με πανουργία για να ελκύση στην αίρεση, αν είναι δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Δεν θα ξεκινήσει κατ’ ευθείαν να απορρίπτει τα δόγματα περί της Αγίας Τριάδος, της Θεότητος του Ιησού Χριστού, και της παρθενίας της Θεοτόκου, αλλά θα ξεκινήσει ανεπαίσθητα να νοθεύει τις διδασκαλίες και τις παραδόσεις της Εκκλησίας και το πραγματικό τους πνεύμα, όπως παρεδόθηκαν σε μας από τους Αγίους Πατέρες εν Πνεύματι Αγίω. 

Λίγοι θα αντιληφθούν αυτές τις πονηρίες του εχθρού, μόνον εκείνοι που είναι πολύ πεπειραμένοι στην πνευματική ζωή. Οι αιρετικοί θα αποκτήσουν ισχύ στην Εκκλησία, και θα τοποθετήσουν τους υπηρέτες τους παντού. Οι ευλαβείς θα καταφρονώνται. Αλλά ο Κύριος δεν θα αφήσει τους δούλους Του χωρίς προστασία, και στην άγνοια.

Ο Κύριος είπε: «από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς»(Ματθ 7,16.), ότι από τους καρπούς τους θα τους αναγνωρίσετε, και έτσι, από τους καρπούς τους καθώς και από τις ενέργειες των αιρετικών, προσπαθήστε να τους διακρίνετε από τους αληθινούς ποιμένες. Αυτοί είναι πνευματικοί κλέφτες, λεηλατούντες τη πνευματική ποίμνη, και θα εισέλθουν στο μαντρί (την Εκκλησία), σκαρφαλώνοντας με άλλο τρόπο, ‘’αναβαίνοντες αλλαχόθεν’’ (και όχι από την πύλην) χρησιμοποιώντας βία και καταπατώντας τους νόμους του Θεού. Ο Κύριος τους αποκαλεί ληστές (Ιωαν. 10,1). Πράγματι, το πρώτο έργο τους θα είναι η καταδίωξη των αληθινών ποιμένων, η φυλάκιση και η εξορία τους, διότι χωρίς αυτό θα είναι αδύνατο γι’ αυτούς να διαρπάσουν το ποίμνιο.

Γι’ αυτό το λόγο παιδί μου, όταν δεις την καταπάτηση της πατερικής παραδόσεως, και των θείων εντολών στην Εκκλησία, των εντολών που ορίσθηκαν από το Θεό, γνώριζε ότι οι αιρετικοί έχουν ήδη εμφανισθεί, αν και για κάποιο χρονικό διάστημα μπορεί να κρύβουν την ασέβειά τους, ή να στρεβλώνουν την αγία Πίστη ανεπαίσθητα, προκειμένου να επιτύχουν καλύτερα την εξαπάτηση και σαγήνευση των απείρων στα δίχτυα τους. 

Ο διωγμός δεν θα στρέφεται μόνον εναντίον των ποιμένων, αλλά εναντίον όλων των δούλων του Θεού, διότι όλοι όσοι θα καθοδηγούνται από την αίρεση δεν θα υποφέρουν την ευσέβεια. 

Να αναγνωρίζεις αυτούς τους λύκους με ένδυμα προβάτου από τις υπερήφανες διαθέσεις τους και την σφοδρή αγάπη τους και δίψα για την εξουσία. Θα είναι συκοφάντες, προδότες, παντού ενσπείροντες έχθρα και κακοήθεια. Γι’ αυτό ο Κύριος είπε ότι οι καρποί τους θα τους κάνουν γνωστούς. Οι αληθινοί υπηρέτες του Θεού είναι ταπεινοί, αγαπούν τον συνάνθρωπό τους και είναι υπάκουοι στην Εκκλησία. 

Οι Μοναστές θα ταλαιπωρηθούν υπερβολικά από τους αιρετικούς, και η μοναχική ζωή θα καταφρονηθεί. Τα Μοναστήρια θα αποδυναμωθούν, ο αριθμός των μοναχών θα μειωθεί, και αυτοί που θα παραμείνουν θα υποφέρουν από βία. Αυτοί που μισούν την μοναχική ζωή, έχοντας μόνο την εμφάνιση της ευσεβείας, θα αγωνίζονται να προσελκύσουν τους μοναχούς με το μέρος τους, υποσχόμενοι σ’ αυτούς προστασία και κοσμικά αγαθά (ανέσεις), και απειλώντας αυτούς που τους αντιτίθενται με εξορία. 

Αυτές οι απειλές θα προκαλέσουν μεγάλη απόγνωση στους μικρόψυχους, αλλά εσύ παιδί μου, να χαίρεσαι για το ότι έχεις ζήσει μέχρι αυτό τον καιρό, επειδή τότε οι πιστοί που δεν θα έχουν δείξει άλλες αρετές, θα λάβουν στεφάνους, μόνο επειδή θα έχουν μείνει σταθεροί στην πίστη, σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου: Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω κα’ γώ εν αυτώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν Ουρανοίς (Ματθ. ι-32).

Να φοβάσαι τον Κύριο παιδί μου. Να φοβάσαι μή χάσεις το στεφάνι που ετοιμάστηκε για σένα, να φοβάσαι μη ριχτείς από το Χριστό στο σκότος το εξώτερο και στα αιώνια βάσανα. Στάσου γενναίος στην πίστη, και αν είναι αναγκαίο, υπόμεινε διωγμούς και άλλες θλίψεις, διότι ο Κύριος θα είναι μαζί σου και οι άγιοι Μάρτυρες και οι Ομολογητές θα βλέπουν τον αγώνα σου με χαρά. 

Αλλά αλλοίμονο στους μοναχούς εκείνες τις ημέρες που θα είναι δεμένοι με περιουσίες και πλούτη, οι οποίοι για την αγάπη της «ειρήνης» (άνεσης) θα είναι έτοιμοι να υποταχθούν στους αιρετικούς. Θα αποκοιμίζουν την συνείδησή τους, λέγοντας: 

«Εμείς διατηρούμε και σώζουμε το Μοναστήρι και ο Κύριος θα μας συγχωρήσει».

Οι ταλαίπωροι και τυφλοί αυτοί δεν αντιλαμβάνονται καθόλου ότι μέσα από την αίρεση οι δαίμονες θα εισέλθουν στο Μοναστήρι, και κατόπιν δεν θα είναι ένα άγιο μοναστήρι, αλλά μόνο γυμνοί τοίχοι, από όπου η Χάρη θα έχει απομακρυνθεί.

Αλλά ο Θεός είναι ισχυρότερος από τον εχθρό, και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους δούλους του. Πάντα θα υπάρχουν αληθινοί Χριστιανοί μέχρι τέλους του αιώνος τούτου, μόνο που θα προτιμούν να ζουν σε απομονωμένους και ερημικούς τόπους. 

Να μην φοβάσαι τις θλίψεις, αλλά μάλλον να φοβάσαι την ολέθριο αίρεση, γιατί μας γυμνώνει από την θεία χάρη και μας χωρίζει από τον Χριστό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Κύριος μας έδωσε την εντολή να θεωρούμε τους αιρετικούς σαν Χριστοκαπήλους και ειδωλολάτρες. Και έτσι παιδί μου ενδυναμού με την χάρη του Ιησού Χριστού. Σπεύδε με χαρά να ομολογήσεις υπέρ της πίστεως και να υπομείνεις θλίψεις σαν καλός στρατιώτης του Κυρίου Ιησού Χριστού (Β’ Τιμ. β’, 1-3), ο οποίος είπε «γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής» (Αποκ. β’, 10). 

Εις Αυτόν συν τω Πατρί και τω Αγίω Πνεύματι ας είναι η δόξα, τιμή και κράτος εις αιώνας αιώνων. Αμήν. 

(Από το St. Anatoly of Optina “Last times and now” collection of writtings, Orthodox Life magazine Volume 43 – Issue No. 3, 1993)

Το πρώτο όνειρο του Ναβουχοδονόσορ

ΔΑΝΙΗΛ 2

Το πρώτο όνειρο του Ναβουχοδονόσορ 

1Το δεύτερο χρόνο της βασιλείας του ο Ναβουχοδονόσορ είδε ένα όνειρο που τόσο τον αναστάτωσε, ώστε έχασε τον ύπνο του. 2Διέταξε τότε να καλέσουν τους μάγους, τους μάντεις, τους εξορκιστές και τους αστρολόγους για να του εξηγήσουν το όνειρο. Ήρθαν, λοιπόν, αυτοί και παρουσιάστηκαν στο βασιλιά. 3Ο βασιλιάς τούς είπε: «Είδα ένα όνειρο κι αναστατώθηκα· θέλω να μάθω τι σημαίνει». 

4Οι αστρολόγοι τού απάντησαν: «Να ζεις αιώνια, βασιλιά! Πες το όνειρο στους δούλους σου κι εμείς θα σου το εξηγήσουμε». 

5Ο βασιλιάς είπε στους αστρολόγους: «Η απόφασή μου είναι οριστική: Αν δεν μου φανερώσετε και το όνειρο και την ερμηνεία του, θα κατατεμαχιστείτε όλοι, και τα σπίτια σας θα μεταβληθούν σε ερείπια. 6Αν όμως μου τα φανερώσετε, θα έχετε από μένα πλούσια δώρα κι αμοιβές και μεγάλες τιμές. Γι’ αυτό, φανερώστε μου και το όνειρο και την ερμηνεία του». 

7Αυτοί για δεύτερη φορά είπαν στο βασιλιά: «Πες, βασιλιά, το όνειρο στους δούλους σου κι εμείς θα σου φανερώσουμε την ερμηνεία του». 

8Ο βασιλιάς απάντησε: «Ξέρω, βέβαια, ότι θέλετε να κερδίσετε χρόνο, γιατί βλέπετε ότι η απόφασή μου είναι αμετάκλητη. 9Αλλά αν δεν μου αποκαλύψετε το όνειρο, έχω πάρει την απόφασή μου για σας. Εσείς όμως συμφωνήσατε να με παραπλανήσετε με ψέματα περιμένοντας να δείτε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση. Γι’ αυτό πείτε μου το όνειρο για να πεισθώ ότι μπορείτε να μου φανερώσετε και την ερμηνεία του». 

10Οι αστρολόγοι απάντησαν στο βασιλιά: «Δεν υπάρχει άνθρωπος πάνω στη γη που να μπορεί να σου φανερώσει, βασιλιά, αυτό που ζητάς· γι’ αυτό άλλωστε και κανείς βασιλιάς όσο μεγάλος και ισχυρός κι αν ήταν, δεν ζήτησε ποτέ τέτοιο πράγμα από τους μάγους του, τους μάντεις ή τους αστρολόγους του. 11Αυτό που ζητάς, βασιλιά, είναι πολύ δύσκολο. Κανένας δεν είναι σε θέση να σου το φανερώσει παρά μόνον οι θεοί, που όμως η κατοικία τους δεν βρίσκεται σ’ αυτό τον κόσμο των θνητών».

12Έτσι ο βασιλιάς οργίστηκε πάρα πολύ και διέταξε να σφάξουν όλους τους σοφούς της Βαβυλώνας. 13Κι όταν δημοσιεύτηκε το διάταγμα, μαζί με τους σοφούς έψαχναν να βρουν και το Δανιήλ με τους φίλους του για να τους σκοτώσουν. 14Όταν ο Αριώχ, αρχισωματοφύλακας του βασιλιά, πήγε να τους σκοτώσει, ο Δανιήλ φέρθηκε με φρόνηση και σοφία: 15«Γιατί βγήκε μια τόσο σκληρή διαταγή από το βασιλιά;» τον ρώτησε. Τότε ο Αριώχ φανέρωσε στο Δανιήλ όλα όσα είχαν συμβεί. 16 Αμέσως ο Δανιήλ μπήκε στο ανάκτορο και παρακάλεσε το βασιλιά να του δώσει καιρό για να του φανερώσει το όνειρο και την ερμηνεία του. 17Έπειτα πήγε στο σπίτι του και διηγήθηκε στους φίλους του τον Ανανία, το Μισαήλ και τον Αζαρία όλη την ιστορία. 18Παράλληλα τους πρότρεψε να ζητήσουν έλεος από το Θεό του ουρανού για να του αποκαλύψει το μυστήριο, ώστε να μην τον σκοτώσουν και μαζί του τους ίδιους και όλους τους άλλους σοφούς της Βαβυλώνας. 

19Πράγματι, την ίδια εκείνη νύχτα αποκαλύφθηκε το μυστήριο στο Δανιήλ με όραμα· κι εκείνος ύμνησε το Θεό του ουρανού 20μ’ αυτά τα λόγια:

«Ευλογημένο να ’ναι αιώνια τ’ όνομα του Θεού,

γιατί δική του είναι η σοφία και η δύναμη!

21Αυτός καιρούς και χρόνους μεταβάλλει,

βασιλιάδες κατεβάζει κι ανεβάζει·

τη σοφία αυτός δίνει στους σοφούς

και τη γνώση στους συνετούς.

22Αυτός φανερώνει τα μύχια, τα κρυφά,

γνωρίζει τι συμβαίνει στο σκοτάδι,

και φως τον περιβάλλει.

23Εσένα, Θεέ των προγόνων μου,

δοξάζω και υμνώ,

γιατί σοφία μου ’δωσες και δύναμη

κι ό,τι ζητήσαμε μας το αποκάλυψες,

μας φανέρωσες τ’ όνειρο του βασιλιά».

24Πήγε, λοιπόν, ο Δανιήλ στον Αριώχ, στον οποίον ο βασιλιάς είχε δώσει τη διαταγή να φονεύσει τους σοφούς της Βαβυλώνας, και του είπε: «Μη φονεύσεις τους σοφούς της Βαβυλώνας! Οδήγησέ με μπροστά στο βασιλιά κι εγώ θα του εξηγήσω το όνειρο». 25Ο Αριώχ οδήγησε αμέσως το Δανιήλ στο βασιλιά και του τον παρουσίασε: «Βασιλιά», του είπε, «βρήκα έναν άνθρωπο από τους αιχμαλώτους του Ιούδα, που θα σου εξηγήσει το όνειρο». 26Τότε εκείνος ρώτησε το Δανιήλ, που ονομαζόταν και Βαλτάσαρ: «Μπορείς να μου φανερώσεις το όνειρο που είδα και να μου πεις την ερμηνεία του;» 

27Ο Δανιήλ απάντησε: «Το μυστήριο που ζήτησες να μάθεις, βασιλιά, δεν μπορούν να σου το φανερώσουν οι σοφοί, οι μάντεις, οι μάγοι και οι αστρολόγοι. 28-29Υπάρχει όμως Θεός στον ουρανό, που φανερώνει τα μυστήρια. Αυτός θέλει να σου κάνει γνωστό, βασιλιά Ναβουχοδονόσορ, τι θα συμβεί στο τέλος των καιρών. Να, λοιπόν, ποιο ήταν το όνειρο που είδες την ώρα που κοιμόσουνα.

 

Εκεί που βρισκόσουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου, ήρθε στο πνεύμα σου ένα όραμα σχετικά με το τι πρόκειται να συμβεί στο μέλλον. Εκείνος που φανερώνει τα μυστήρια, σου φανέρωσε τα μελλούμενα. 30Κι όσο για μένα, το μυστήριο αυτό δε μου φανερώθηκε επειδή είμαι πιο σοφός απ’ όλους τους άλλους αλλά για ν’ αποκαλύψω σ’ εσένα, βασιλιά, την ερμηνεία του και να μπορέσεις να μάθεις τι ήταν αυτό που τάραξε τη σκέψη σου. 

31Να, λοιπόν, τι είδες, βασιλιά: Ήρθε και στάθηκε μπροστά σου ένα άγαλμα, πολύ μεγάλο, με εξαιρετική λαμπρότητα και φοβερή όψη. 32Το κεφάλι του ήταν από καθαρό χρυσάφι, το στήθος του και οι βραχίονές του από ασήμι, η κοιλιά του και οι μηροί του από χαλκό, 33οι κνήμες του από σίδηρο, και τα πόδια του ήταν ένα μέρος από σίδηρο κι ένα μέρος από πηλό. 34Ενώ εσύ κοίταζες το άγαλμα, ένα λιθάρι κόπηκε από κάποιο βουνό, χωρίς να το αγγίξει ανθρώπινο χέρι, και χτύπησε το άγαλμα στα πόδια τα καμωμένα από σίδηρο κι από πηλό και τα σύντριψε. 35Τότε ο σίδηρος, ο πηλός, ο χαλκός, το ασήμι και το χρυσάφι έγιναν όλα κομμάτια και διασκορπίστηκαν όπως το άχυρο στο αλώνι το καλοκαίρι· τα πήρε ο άνεμος και δε βρέθηκε ίχνος απ’ αυτά. Το λιθάρι όμως που χτύπησε το άγαλμα, έγινε ένα μεγάλο βουνό και σκέπασε όλη τη γη. 

36Αυτό ήταν το όνειρο, βασιλιά. Και τώρα θα πούμε εδώ μπροστά σου την ερμηνεία του: 37Εσύ είσαι πραγματικά ο υπέρτατος βασιλιάς, που ο Θεός του ουρανού σού έδωσε αυτή τη βασιλεία, τη δύναμη, την εξουσία και τη δόξα. 38Παρέδωσε στην εξουσία σου τους ανθρώπους όλης της οικουμένης, τα άγρια θηρία και τα πτηνά και σ’ έκανε κυρίαρχο πάνω σε όλα αυτά. Εσύ λοιπόν, βασιλιά, είσαι το χρυσό κεφάλι. 39Μετά από σένα θα έρθει άλλη βασιλεία, όχι τόσο ισχυρή όσο η δική σου και μετά τρίτη βασιλεία από χαλκό, που θα κυριαρχήσει πάνω στη γη. 40Μετά θα ακολουθήσει τέταρτη βασιλεία, που θα είναι δυνατή σαν το σίδερο, που όλα τα συντρίβει και τα καταστρέφει· κι όπως το σίδερο τα κομματιάζει όλα, έτσι κι αυτή θα συντρίβει και θα καταστρέφει. 41Το γεγονός ότι τα πόδια και τα δάχτυλα ήταν ένα μέρος από πηλό και ένα μέρος από σίδηρο, αυτό σημαίνει ότι η βασιλεία αυτή θα είναι διαιρεμένη. Όμως, θα μείνει κάτι σ’ αυτήν από τη δύναμη του σιδήρου, επειδή είδες τον σίδηρο ανακατωμένο με τον πηλό. 42Κι όπως τα δάχτυλα των ποδιών ήταν

ένα μέρος από σίδηρο κι ένα μέρος από πηλό, έτσι η βασιλεία θα είναι εν μέρει δυνατή και εν μέρει αδύνατη. 43Το ότι ο σίδηρος ήταν ανακατωμένος με πηλό, αυτό σημαίνει ότι οι λαοί θα κάνουν μικτούς γάμους, αλλά δε θα ενωθούν ο ένας με τον άλλο, όπως δεν μπορεί να ενωθεί ο σίδηρος με τον πηλό. 

44Στις ημέρες των βασιλιάδων εκείνων, ο Θεός του ουρανού θα ιδρύσει μια βασιλεία, που δε θα καταστραφεί ποτέ ούτε θα παραδοθεί σε άλλον λαό. Αυτή η βασιλεία θα διαλύσει και θα συντρίψει όλα τα προηγούμενα βασίλεια, η ίδια όμως θα μείνει στεριωμένη για πάντα· 45αυτό σημαίνει το λιθάρι που είδες ότι κόπηκε από το βουνό, χωρίς να το αγγίξει ανθρώπινο χέρι και κατασύντριψε το σίδηρο, το χαλκό, τον πηλό, το ασήμι και το χρυσάφι του αγάλματος. Ο μεγάλος Θεός γνωστοποίησε στο βασιλιά τι θα γίνει στο μέλλον. Το όνειρο είναι αληθινό και η ερμηνεία του σωστή». 

46Τότε ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ έσκυψε και προσκύνησε το Δανιήλ και πρόσταξε να του προσφέρουν θυσίες και θυμίαμα. 47«Αλήθεια, Δανιήλ», του είπε, «ο Θεός σας είναι ο υπέρτατος Θεός και ο Κύριος όλων των βασιλιάδων! Είναι αυτός που αποκαλύπτει τα μυστικά, αφού μπόρεσες να μου φανερώσεις αυτό το μυστήριο». 48Τότε ο βασιλιάς τίμησε το Δανιήλ και του έδωσε πολλά και μεγάλα δώρα· τον έκανε διοικητή σ’ όλη την επαρχία της Βαβυλώνας και επικεφαλής όλων των σοφών της. 49Ο Δανιήλ ζήτησε από το βασιλιά και διόρισε σε διοικητικές θέσεις της επαρχίας της Βαβυλώνας το Σεδράχ, το Μισάχ και τον Αβέδ-Νεγώ, κι ο ίδιος έγινε σύμβουλος στο παλάτι του βασιλιά.

Τότε θα γίνει το μεγάλο έλεος .. θα πιάσουμε μαζί και οι δυο μας το καράβι και θα πάμε απέναντι στα Φάρασα.

Άγιος Παΐσιος: Τότε θα γίνει το μεγάλο έλεος .. θα πιάσουμε μαζί και οι δυο μας το καράβι και θα πάμε απέναντι στα Φάρασα.

Ομιλεί ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

Θα πω ένα γεγονός το οποίον τελευταία εσυνέβηκε.

Με πήρε τηλέφωνο, θα ‘χει τώρα πόσον καιρό .. μα έναν μήνα; ενάμιση μήνα; Θα έχετε ακούσει ότι έγινε στην Λεμεσό ένας μεγάλος Ναός του Αγίου Αρσενίου εκεί στον δρόμο τον υπεραστικό προς την Πάφο. Του Αγίου Αρσενίου και του Αγίου Παϊσίου. Στην ουσία είναι ο πρώτος Ναός, μεγάλος Ναός, που έγινε προς τιμήν του Αγίου Παϊσίου, και του Αγίου Αρσενίου βέβαια που παρέμεινε ο μεγάλος Γέροντας της ζωής του. Εάν του Ιακώβου ο Γέροντάς του ο ουσιαστικός ήταν ο Όσιος Δαυίδ, του Παϊσίου ήταν ο Όσιος Αρσένιος.

Με πήρε τηλέφωνο ο άγιος Λεμεσού, μου λέει, δεν έρχεσαι και συ να κάνουμε μαζί τα εγκαίνια; Του λέω, κοίταξε ρε Αθανάσιε, πονείς εσύ τα πόδια σου έκαμες εγχείρηση, πονώ κι εγώ τα πόδια μου διότι μου λείπει η Β12, δυο ανάπηροι Αρχιερείς, μείνε εσύ μόνος σου να μην μπλεχτούμε. Δεν επήγα αλλά έτσι είχα συνέχεια το νου μου εις την τελετή.

Με παίρνει τηλέφωνο ένας πολλά πολλά απλός άνθρωπος, Καρπασίτης. Μου λέει, πάτερ Νεόφυτε ευτυχώς που σε ηύρα εσένα. Ναι, του λέω, Αντρέα. Ξέρεις, μου λέει, αυτήν τη στιγμή γίνεται ένα θαύμα εδώ δίπλα από την περιοχή που κατοικώ κι έσπασα τα τηλέφωνα αλλά δεν τους ευρίσκω στην Μητρόπολη Λεμεσού κι άκουσα μέσα μου, πιάσ’ τον Μόρφου ..

Αυτός είναι πολύ απλός άνθρωπος, από αυτούς τους ανθρώπους που η προσευχή τους κρατά τον τόπο μας ζωντανό κι ελεύθερο.

Του λέω, τι έγινε Αντρέα; Μου λέει. Το ’93 έναν χρόνο πριν κοιμηθεί ο Άγιος Παΐσιος -εκοιμήθη το ’94- επήγα να τον δω. Ήταν η μοναδική φορά που τον είδα και επήγα με δύο Λεμεσιανούς. Η δουλειά μου εμένα είναι να κατεδαφίζω υψηλά κτήρια.

Είναι εργολάβος και όταν θέλουν να κατεδαφίσουν καμιά πολυκατοικία τον καλούν και την κατεδαφίζει.

Επήγαμε μου λέει με τους δυο φίλους τους Λεμεσιανούς, ο ένας ήταν λίγο περιπαίχτης. Είδε και τον Άγιο ότι ήταν αστείος.

Όχι πάντα, όταν ήθελε να σου μιλήσει αυστηρά μπορούσες να λιποθυμήσεις από την αυστηρότητα.

– Του λέει. Πως σε λένε παιδί μου εσένα;

– Αντρέα.

– Και τι δουλειά κάνεις;

– Εργολάβος είμαι.

– Του λέει ο Λεμεσιανός. Δεν σου είπε την αλήθεια Γέροντα. Εργολάβος, αλλά ξέρεις τι δουλειά κάνει; Κατεδαφίζει μεγάλα κτήρια.

Και ακούτε από ‘δω και πέρα πως συμπλήρωσε ο Γέρων Παΐσιος.

– Ναι κατεδαφίζει, αλλά απ’ ό,τι βλέπω χτίζει κιόλας.

– Όχι, του λέει, δεν χτίζω μόνο κατεδαφίζω.

– Όχι Αντρέα μου χτίζεις γιατί κάνεις υπακοή σε άγιο πνευματικό.

Πράγματι αυτός εξομολογείτο στον Γέροντα στο Σταυροβούνι.

– Και με αυτήν την υπακοή, του λέει, σιγά σιγά χτίζεις οικοδομή την οποία θα βρεις όταν πας εις τον Παράδεισο. Και ξέρεις, του λέει, εκεί που μένεις τώρα, που σ’ έριξε η προσφυγιά, σε λίγο καιρό θα ‘ρθω κι εγώ να μείνω.

– Του λέει, μα εγώ μένω στον Κάψαλο της Λεμεσού. Θα έρθεις εσύ στον Κάψαλο;

– Θα μου χτίσουν ένα μεγάλο σπίτι. Θα είναι 635 μέτρα μακριά από το σπίτι σου.

 

Ιερός Ναός Αγίων Αρσενίου Καππαδόκου και Παϊσίου Αγιορείτου, Λεμεσός Κύπρου. Τα εγκαίνια του ναού έγιναν στις 23/1/2015.

.. Και μην έχεις αγωνία που θα πεθάνουν οι γονείς σου, ούτε να παντρευτείς ούτε να καλογερευτείς. Δεν έχεις ανάγκη εσύ ούτε το Μοναστήρι ούτε την παντρειά. Να μείνεις έτσι.

– Γέροντα φοβούμαι την μοναξιά, του είπε, που θα πεθάνουν οι γονείς μου.

– Μην έχεις έννοια γιέ μου, του λέει. Θα έρχομαι από το μεγάλο σπίτι που θα μου χτίσουν στη Λεμεσό και θα σου κάνω παρέα, και όποτε χάνεις το κουράγιο σου θα έρχεσαι στο μεγάλο σπίτι να με συναντάς. Αλλά ξέρεις, ούτε εσύ είναι να μείνεις πολύ καιρό στην προσφυγιά, ούτε κι εγώ στο μεγάλο σπίτι. Μετά, του λέει, θα γίνει το μεγάλο έλεος και θα έρθεις και θα φύγουμε μαζί και θα πάμε εκεί που γεννήθηκες, στην Γιαλούσα -την περιοχή της Γιαλούσας να μην τα πούμε όλα με ακρίβεια. . 

 

Η Γιαλούσα βρίσκεται στη Βόρεια κατεχόμενη από τους Τούρκους Κύπρο.

… Εκεί, του λέει, οι τουρκαλάδες θα χτίσουν ένα μεγάλο λιμάνι και απ’ εκεί θα πιάσουμε μαζί και οι δυο μας το καράβι και θα πάμε απέναντι στα Φάρασα. 

– Του λέει, μα δεν έχει λιμάνι η περιοχή μας.

– Τώρα δεν έχει, θα κάμουν οι Τούρκοι. 

Τώρα αν πάτε στον Απόστολο Αντρέα όσοι πηγαίνετε, θα δείτε ότι έκαναν μια μεγάλη Μαρίνα, τη μεγαλύτερη της Ανατολικής Μεσογείου οι Τούρκοι. Και την έβλεπε από το ’93. 

 

Η Μαρίνα (Karpaz Gate Marina) βρίσκεται κοντά στην περιοχή της Γιαλούσας. Άνοιξε τον Ιούνιο του 2011, τα έργα ολοκληρώθηκαν αργότερα.

Σημασία έχει εμείς πως θα διαχειριστούμε αυτά τα γεγονότα και το είχε έγνοια αυτό ο Άγιος. Έβλεπε ότι εμείς έχουμε έτσι μία μανία μόνο εις το θαύμα, στην προφητεία και εις την εύκολη λύση. Στη διαχείριση των πραγμάτων και στη συμπόνοια των ανθρώπων έχουμε πολλή έλλειψη. Και όταν λέω ανθρώπων δεν εννοώ μόνο των δικών μας, εννοώ και τους Τούρκους. Έχει κανέναν Χριστιανό που παρακαλεί να γίνει πόλεμος; Έχει κανέναν Χριστιανό που θέλει ακόμα και την καταστροφή του εχθρού του; Εγώ προσωπικά δεν την εύχομαι κι ας είμαι άνθρωπος πονεμένος, κι ας έχασα το χωριό μου, τον αδερφό μου στη διάρκεια του πολέμου, τον πατέρα μου πιο πριν, αυτό δεν το εύχομαι σε κανέναν.

Όμως, η έγνοια μας θα πρέπει να είναι πως μέσα από αυτά τα γεγονότα που οι άνθρωποι θα προκαλέσουν και ο Θεός θα τα ανεχτεί και θα τα αξιοποιήσει, πως εμείς θα τα ζήσουμε εν μετανοία, εν προσευχή με πολύ συμπόνοια για τον κάθε συνάνθρωπό μας. Αυτό νομίζω είναι ένα ζητούμενο της εποχής μας. Τώρα ζητούμενο της οικονομικής κρίσης είναι να μοιραστούμε το φαΐ μας, τα χρήματά μας, τον καλό μας λόγο στον πονεμένο μας συνάνθρωπο.

Δεν είναι μόνο αυτά. Αυτή είναι η προπόνηση που γίνεται τώρα. Τα μεγάλα έπονται.

***

Απομαγνητοφώνηση & επιμέλεια, Φαίη.