Τέτοιοι άνθρωποι ζουν σε ένα είδος νυκτομαχίας και ψηλαφούν το σκοτάδι

ΛΟΓΟΙ ΑΣΚΗΤΙΚΟΙ 

Ισαάκ του Σύρου 

Λόγος ΜΓ΄

Είναι ανώτερος ο κοσμικός που ταλαιπωρείται μαζί με τους κοσμικούς και κακοπαθεί στα βιοτικά από το μοναχό που κακοπαθεί στα βιοτικά και συζεί με τους κοσμικούς. Όποιος αναζητεί τον Θεό με θερμό ζήλο και με όλη την καρδιά του νύχτα και ημέρα και ξεριζώνει από αυτήν τις προσβολές που φυτεύονται από τον εχθρό είναι φοβερός στους δαίμονες και ποθητός το Θεό και τους αγγέλους του. Η νοητή χώρα του καθαρού στην ψυχή είναι μέσα του, ο ήλιος που λάμπει σε αυτόν είναι το φως της Αγίας Τριάδος, ο αέρας που αναπνέουν οι κάτοικοι αυτής της χώρας είναι το παράκλητο και Πανάγιο πνεύμα, οι συγκάθεδροι αυτού είναι οι άγιες και ασώματες φύσεις και η ζωή και η χαρά και η ευφροσύνη αυτού είναι ο Χριστός, το φως από το φως του Πατρός. 

Τέτοιος άνθρωπος ευφραίνεται πάντοτε με τη θεωρία της ψυχής του και θαυμάζει το κάλλος του εαυτού του και είναι εκατονταπλασίως φωτεινότερος από τη λαμπρότητα του ήλιου. 

Αυτή είναι η Ιερουσαλήμ και η Βασιλεία του Θεού η κρυμμένη μέσα μας κατά το λόγο του Κυρίου. Αυτή η χώρα είναι νεφέλη της Δόξας του Θεού στην οποία θα εισέλθουν μόνο οι καθαροί στην καρδιά για να ιδούν το πρόσωπο του Δεσπότη των και να καταυγάσουν στο νου τους από τις ακτίνες του φωτός του. 

Αντιθέτως ο θυμώδης, ο οργίλος, ο πλεονέκτης, ο γαστρίμαργος, ο συναναστρεφόμενος με τους κοσμικούς, εκείνους που θέλει να επιβάλει το δικό του θέλημα, ο οξύχολος ο γεμάτος πάθη· τέτοιοι άνθρωποι ζουν σε ένα είδος νυκτομαχίας και ψηλαφούν το σκοτάδι ευρισκόμενει έξω από τον τόπο της ζωής και του φωτός· διότι η χώρα εκείνη της ζωής έχει κληροδοτηθεί στους αγαθούς και ταπεινόφρονες που έχουν καθαρίσει τις καρδιές τους.

***

Κρείσσων κοσμικός ταλαιπωρών εν τοις κοσμικοίς και τοις βιωτικοίς κακοπαθών, μοναχού τοις βιωτικοίς κακοπαθούντος και τοις κοσμικοίς συνδιάγοντος. Φοβερός εστί τοις δαίμοσι και ποθητός τω Θεώ και τοις Άγγέλοις αυτού ο μετά θερμού ζήλου εκζητών εν τη καρδία αυτού τον Θεόν εν νυκτί και ημέρα και εκριζών άπ’ αυτής τάς προσβολάς τάς υπό του εχθρού φυομένας. Του καθαρού εν τη ψυχή η χώρα η νοητή ένδοθεν αυτού εστί, και ο ήλιος ο λάμπων εν αυτώ, το φως της αγίας Τριάδος υπάρχει, και ο αήρ, όν πνέουσιν οι οικήτορες αυτής, το παράκλητον και πανάγιον Πνεύμα εστίν, οι δε συγκάθεδροι αυτού, αι άγιαι και ασώματοι φύσεις. Και η ζωή και η χαρά και ή ευφροσύνη αυτών, ο Χριστός εστί, το εκ φωτός του Πατρός φώς. 

Ο τοιούτος και εν τη θεωρία της ψυχής αυτού εν πάση ώρα ευφραίνεται και εν τω κάλλει εαυτού θαυμάζει, τηλαυγεστέρω όντι εκατονταπλασίως της του ηλίου λαμπρότητος. 

Αύτη εστίν η Ιερουσαλήμ και του Θεού η βασιλεία, εντός ημών κεκρυμμένη, κατά το του Κυρίου λόγιον. Αύτη η χώρα, νεφέλη εστί της δόξης του Θεού, εις ην μόνοι οι καθαροί τη καρδία εισελεύσονται, του θεάσασθαι το πρόσωπον του ίδιου Δεσπότου και καταυγασθήναι τους νόας αυτών δια της ακτίνος του φωτός αυτού. 

Ο δε θυμώδης και ο οργίλος και ο φιλόδοξος και ο πλεονέκτης και ο γαστρίμαργος και ο κοσμικοίς συναναστρεφόμενος και ο το ίδιον θέλημα στήσαι θέλων και ο οξύχολος και ο παθών πλήρης, οι τοιούτοι ως εν νυκτομαχία διάγουσι και σκότος ψηλαφούσιν, έξωθεν όντες της χώρας της ζωής και του φωτός εκείνη γαρ η χώρα τοις αγαθοίς και ταπεινόφροσι και τοις καθαρίσασι τάς εαυτών καρδίας κεκλήρωται.

Συνομιλία μέ τόν Ἀββᾶ Παφνούτιο. (Περὶ πλούτου). Ἀββᾶς Κασσιανός

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΒΒΑ ΠΑΦΝΟΥΤΙΟ

Τὰ ὑπάρχοντα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι τριῶν εἰδῶν. 

Ὁ ὅρος «πλούτη» ἔχει μέσα στὴν Ἁγία Γραφή, τρεῖς διαφορετικὲς σημασίες. Ὑπάρχει ὁ «καλὸς πλοῦτος», ὁ «κακὸς πλοῦτος», και αυτὸς ποὺ δὲν εἶναι οὔτε τὸ ἕνα οὔτε τὸ ἄλλο. 

Τὰ κακὰ πλούτη ειναι αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποία ἔχει εἰπωθεῖ: «Πλούσιοι σὲ φτώχεια ξέπεσαν καὶ πείνασαν» (Ψαλμό. 33, 11) καὶ «ἀλίμονο σ’ ἐσᾶς τοὺς πλούσιους, γιατί τὴν ἀμοιβή σας τὴν ἔχετε πάρει ἤδη σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο» (Λούκ. 6, 24). Τὸ νὰ ἀπαρνηθεῖ κανεὶς αὐτὰ τὰ πλούτη εἶναι ἔνδειξη πνευματικῆς τελείωσης. Ἀπόδειξη τῆς ἀλήθειας αὐτοῦ ποὺ λέω εἶναι τὸ ὅτι οἱ ἀληθινοὶ φτωχοὶ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος μακαρίζει στὸ Εὐαγγέλιο, λέγοντας: «Μακάριοι ὅσοι νιώθουν τὸν ἑαυτὸ τοὺς φτωχὸ μπροστὰ στὸν Θεό, γιατί δική τους εἶναι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Μάτθ. 5, 3). Τὰ ἴδια λέει καὶ ὁ Ψαλμωδός: «Φώναξε ὁ φτωχὸς καὶ ὁ Κύριος τὸν ἄκουσε» (Ψαλμό. 33, 7). Καὶ ἀκόμα λέει: «Ὁ φτωχὸς καὶ ὁ ἀκτήμονας θὰ ὑμνήσουν τὸ ὄνομά Σου» (Ψαλμό. 73, 21).

Ὑπάρχουν ἐπίσης καὶ τα καλὰ πλούτη. Ἡ ἀπόκτηση αὐτῶν εἶναι σημάδι μεγάλης ἀρετῆς καὶ σπάνιας ἀξίας. Ὁ Προφήτης Δαυὶδ ἐγκωμιάζει τὸν δίκαιο ποὺ κατέχει αὐτὰ τὰ πλούτη καὶ λέει: «Ἰσχυροὶ καὶ ἀκατάβλητοι θὰ εἶναι στὴ γῆ οἱ ἀπόγονοί του, ὡς γενεὰ δικαίων καὶ εἰλικρινῶν ἀνθρώπων θὰ ἀπολαύσει τὶς εὐλογίες τοῦ Κυρίου. Δόξα καὶ πλούτη θὰ πλεονάζουν στὸ σπιτικό του, ἡ ἀρετή του θὰ ἐγκωμιάζεται ἀπὸ τοὺς ἐπιζῶντες στοὺς αἰῶνες» (Ψαλμό. 111, 2-3). Ἡ Ἁγία Γραφὴ ἐπίσης λέει: «Ὁ πλούσιος μὲ τὰ πλούτη τοῦ μπορεῖ νὰ γλιτώσει τὴ ζωὴ τοῦ» (Παροιμ. 13, 8). Γι’ αὐτὰ τὰ πλούτη τὰ καλὰ γίνεται λόγος καὶ στὴν Ἀποκάλυψη, ἡ ὁποία ἐπικρίνει τὸν φτωχὸ ποὺ στερεῖται αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ἀγαθὰ καὶ τὸν ἐπιτιμὰ γιὰ τὴν ἀνέχειά του καὶ γιὰ τὴ γυμνότητά του καὶ τοῦ λέει: «Θὰ σὲ ἀποβάλλω σὰν ἐμετὸ ἀπὸ τὸ στόμα μου». Διότι λές: «“Εἶμαι πλούσιος, ἔχω ἀποκτήσει μεγάλη περιουσία, δὲν ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ τίποτα”. Ξεχνᾶς, φαίνεται, πὼς στὴν πραγματικότητα εἶσαι ταλαίπωρος καὶ ἀξιοθρήνητος, φτωχός, τυφλὸς καὶ γυμνός. Γὶ αὐτὸ σὲ συμβουλεύω ν’ ἀγοράσεις ἀπὸ μένα χρυσάφι καθαρισμένο στὴ φωτιά, γιὰ ν’ ἀποκτήσεις πλούτη. Λευκὰ ροῦχα γιὰ νὰ ντυθεῖς καὶ νὰ μὴ ντρέπεσαι ποὺ φαίνεται ἡ γύμνια σου»(Ἀποκ. 3, 16-18).

Ὑπάρχουν ἐπίσης και πλούτη ποὺ μποροῦν νὰ εἶναι καλὰ ἢ κακά. Τὸ ἂν θὰ εἶναι καλὰ ἢ κακά, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προαίρεση τοῦ κατόχου τους καὶ ἀπὸ τὸν τρόπο τῆς ἀξιοποίησής τους. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει γι’ αὐτὰ τὰ πλούτη: «Στοὺς πλούσιους αὐτοῦ ἐδώ του κόσμου νὰ παραγγείλεις νὰ μὴν ὑπερηφανεύονται οὔτε νὰ στηρίζουν τὶς ἐλπίδες τους σὲ κάτι ἀβέβαιο ὅπως εἶναι ὁ πλοῦτος, ἀλλά, στὸν Θεὸ τὸν ἀληθινό, πού μας τὰ δίνει ὅλα πλουσιοπάροχα, γιὰ νὰ τὰ ἀπολαμβάνουμε. Νὰ τοὺς παραγγείλεις νὰ κάνουν τὸ καλό, νὰ γίνονται πλούσιοι σὲ καλὰ ἔργα, νὰ εἶναι πρόθυμοι, νὰ δίνουν καὶ νὰ μοιράζονται μὲ τοὺς ἄλλους ὅτι ἔχουν. Ἔτσι θὰ ἀποταμιεύσουν τὸ θησαυρό τους καὶ θὰ βάλουν ἕνα καλὸ θεμέλιο γιὰ τὸ μέλλον, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν αἰώνια ζωή» (Ἀ’ Τίμ. 6, 17-19). Αὐτὰ ἦταν ἐπίσης τὰ πλούτη ποὺ ἐκεῖνος ὁ πλούσιος του Εὐαγγελίου φύλαγε ζηλότυπα γιὰ τὸν ἑαυτό του, τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ φτωχὸς Λάζαρος, ξαπλωμένος μπροστὰ στὴν πόρτα του, ἐπιθυμοῦσε νὰ χορτάσει ἀπὸ τὰ ψίχουλα ποὺ ἔπεφταν ἀπὸ τὸ πλούσιο τραπέζι του. Αὐτὴ ἡ σκληροκαρδία τοῦ ὅμως τὸν ἔριξε στὸ ἄσβεστο πῦρ καὶ στὴν αἰώνια φωτιά. 

ΑΒΒΑΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ

ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

ΤΟΜΟΣ Ἅ, 

Ἐκδόσεις “ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ”

Να αφοριστούν οι κερδοσκόποι…

Αγίου Γρηγορίου του Νεοκαισαρείας

Επιστολή Κανονική, Κανών 2

Είναι τρομερή η πλεονεξία και δεν είναι δυνατό με μια επιστο­λή να παρατεθούν οι θείες Γραφές, στις οποίες καταγγέλλεται όχι μόνο η ληστεία ως πράγμα που πρέπει ν' αποφεύγεται και που προ­καλεί αποστροφή, αλλά γενικά η πλεονεξία και το ν' αγγίζουμε ξέ­να πράγματα για αισχροκέρδεια· και κάθε τέτοιος άνθρωπος πρέπει ν' απομακρύνεται από την εκκλησία του Θεού. Το να τολμήσουν κά­ποιοι στον καιρό της επιδρομής, μέσα σε τόσες κραυγές πόνου και σε τόσους θρήνους, να νομίσουν ότι ο καιρός που προξενεί σ' ό­λους όλεθρο, είναι γι' αυτούς ευκαιρία κέρδους, είναι χαρακτηρι­στικό ανθρώπων ασεβών και θεομίσητων. που δεν ξεπερνιούνται α­πό άλλον στην κακία. Γι΄ αυτό αποφασίστηκε να διωχτούν από την εκκλησία όλοι αυτοί, μήπως κάποτε η οργή πέσει πάνω σ' όλους τους ανθρώπους και πρώτα, πρώτα πάνω στους ίδιους τους επικε­φαλής, που δεν το επιθυμούν «γιατί φοβάμαι», όπως λέει η Γραφή, «μήπως ο ασεβής παρασύρει μαζί του στην καταστροφή το δίκαιο· γιατί (υπάρχουν), λέει, η πορνεία και η πλεονεξία, για τα οποία θα πέσει η οργή του Θεού πάνω σ' εκείνους που δε θέλουν να πιστέψουν· μην έχετε, λοιπόν, τίποτε το κοινό μ' αυτούς. Κάποτε ή­σασταν στο σκοτάδι, τώρα όμως, που πιστεύετε στον Κύριο, είστε στο φως· να ζείτε, λοιπόν, ως άνθρωποι που ανήκουν στο φως. (για­τί η ζωή εκείνων που οδηγούνται από το φως διακρίνεται για την α­γαθότητα, τη δικαιοσύνη και την αλήθεια), να εξετάζετε τι αρέσει στον Κύριο, και να μη συμμετέχετε στα σκοτεινά κι ανώφελα έργα των άλλων, αλλά, ίσα ίσα, να τα ξεσκεπάζετε· γι' αυτά που κάνουν εκείνοι στα κρυφά είναι ντροπή ακόμη και να μιλάμε^- όταν όμως όλα αυτά έρχονται στο φως. δείχνουν τι είναι». Τέτοια λέει ο Απόστο­λος. Αν πάλι, αφού πληρώσουν για την προηγούμενη πλεονεξία που εκδήλωσαν στον καιρό της ειρήνης, στον ίδιο τον καιρό της οργής στραφούν πάλι προς την πλεονεξία κάποιοι κερδίζοντας απ' το αί­μα και την καταστροφή ανθρώπων που ξεσπιτώνονται ή αιχμαλώ­των ή σκοτωμένων, τι άλλο πρέπει να περιμένουν παρά το να συσ­σωρεύσουν οργή και εναντίον τους και εναντίον όλων των ανθρώ­πων συναγωνιζόμενοι στην πλεονεξία;

***

Αφορμή για την ανάρτηση η ανάγνωση του  κανόνα από το περιοδικό ΣΥΝΑΞΗ 114

Η οικονομία σε κρίση.

Η απόδοση του κανόνα στα νέα Ελληνικά είναι από το βιβλίο ΚΩΔΙΚΑΣ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ , Προδρόμου Ι.Ακανθόπουλου, Β Έκδοση, Εκδοτικός Οίκος, Αδερφών Κυριακίδη α.ε.