Μαρτύρησε με τη συνείδηση, πέθανε για την αμαρτία, απονέκρωσε ότι σε συνδέει με την αμαρτωλή κατάσταση και έχεις γίνει μάρτυς κατά την προαίρεση

 

Είπε ο αββάς Αθανάσιος, ο επίσκοπος Αλεξανδρεία

«Πολλές φορές λέει κάποιος από σάς: “Που υπάρχει διωγμός για να μαρτυρήσω;” Μαρτύρησε με τη συνείδηση, πέθανε για την αμαρτία, απονέκρωσε ότι σε συνδέει με την αμαρτωλή κατάσταση και έχεις γίνει μάρτυς κατά την προαίρεση. 

Εκείνοι μάχονταν με βασιλείς και άρχοντες έχεις και συ αντίπαλο τον διάβολο, τον βασιλιά της αμαρτίας, και άρχοντες τους δαίμονες. Και τότε βέβαια μπροστά στους μάρτυρες τοποθετούνταν βωμός και θυσιαστήριο και όλη η αηδία της ειδωλολατρίας, το ίδιο και τώρα νιώσε το ότι έχεις στημένο στην ψυχή σου αξιοκατάκριτο είδωλο. 

Υπάρχει και σήμερα βωμός και θυσιαστήριο και μεμπτό είδωλο, νοητό, μέσα στις ψυχές. Βωμός το πάθος της λαιμαργίας, θυσιαστήριο και επιθυμία των ηδονών, είδωλο το πνεύμα της επιθυμίες. Γιατί αυτός που είναι δούλος της πορνείας και παραδίνεται στις ηδονές, αρνήθηκε τον Ιησού και προσκυνεί είδωλο, έχει μέσα του το άγαλμα της Αφροδίτης, την αισχρή δηλαδή σαρκική ηδονή. 

Όπως επίσης εκείνος που νικιέται από την οργή και τον θυμό και δεν ξεριζώνει τη μανία του πάθους αυτού, τον Ιησού τον αρνήθηκε και τον Άρη κρατάει μέσα του για Θεό, μπήκε δηλαδή στον ζυγό της οργής, που αυτό είναι είδωλο παραφροσύνης. 

Άλλος που είναι φιλάργυρος και φιλήδονος, που κλείνει τα σπλάχνα του στις ανάγκες του αδελφού του και δεν βοηθάει τον πλησίον, τον Ιησού τον αρνήθηκε και λατρεύει τα είδωλα γιατί έχει μέσα του, του Ερμή το είδωλο και, επί πλέον, λατρεύει την κτίση και όχι τον κτίστη. Ρίζα βέβαια όλων των κακών είναι η φιλαργυρία. 

Αν λοιπόν κυριαρχήσεις σ’ αυτά και προφυλαχθείς από τα παράλογα πάθη, πάτησες τα είδωλα και αρνήθηκες τη δεισιδαιμονία. Έχεις γίνει κιόλας μάρτυς, αφού ομολόγησες την καλή ομολογία». 

Το Μέγα Γεροντικόν,

Τόμος Α΄. εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο

«Το Γενέσιον της Θεοτόκου».

Βιογραφικά σημειώματα πατέρων της ερήμου - Αββάς Ποιμήν

Το Μέγα Γεροντικόν.

Βιογραφικά σημειώματα πατέρων της ερήμου

Αββάς Ποιμήν: 

Για τη ζωή του δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα. Γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Δεκαπενταετής προσήλθε σε μονή στη Σκήτη, όπου μόναζαν έξι κατά σάρκα αδελφοί του. Ο πρωτότοκος ονομαζόταν Ανούβ. 

Με την επιδρομή των βαρβάρων στη Σκήτη (407) αναγκάζονται να φύγουν και οι επτά αδελφοί και πηγαίνουν στην Τερεμούθη της Αιγύπτου, μια τοποθεσία στον δυτικό βραχίονα του Νείλου, όπου φαίνεται ότι παρέμειναν. Γνωρίζουμε επίσης ότι πέθανε ύστερα από τον Αρσένιο (449), γιατί, όπως λένε τα κείμενα, έκλαψε όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό του. 

Στον αββά Ποιμένα αποδίδεται μεγάλος αριθμός αποφθεγμάτων. Όσα υπάρχουν στο αλφαβητικό Γεροντικό μαζί με άλλα της θεματικής (συστηματικής) συλλογής και διάφορα άλλα κατασπαρμένα σε άλλες συλλογές ανέρχονται στα 250. 

Αν θα θέλαμε να προσδιορίσουμε την προσωπικότητα του Ποιμένος με δυο λόγια, θα λέγαμε ότι λιγότερο μοιάζει σαν ένας πρωτοπόρος και περισσότερο σαν ο σοφός διαχειριστής ενός θησαυρού της Σκητιώτικης ζωής που κληρονόμησε. Αντιλαμβανόμενος ίσως, με την ερήμωση της Σκήτης λόγω των βαρβαρικών επιδρομών, ότι έκλεινε μια σελίδα σημαντική της ιστορίας της, προσπάθησε να συγκεντρώσει τους ώριμους καρπούς του Σκητιώτικου αιώνα, ώστε να μη χαθούν. Σε 100 και πλέον αποφθέγματά του διέσωσε τους λόγους και την τακτική 15 παλαιών διδασκάλων της ερήμου (δεν ήταν όλοι από τη Σκήτη), π.χ. Αλωνίου, Αντωνίου, Αμμωνά, Βησσαρίωνα, Ιωάννη Κολοβού κ.α. Αλλά και οι δικοί του λόγου και η ασκητική του διασώζουν και εκφράζουν το πρότυπο που είχε μορφοποιηθεί σιγά-σιγά στη διαδοχή των προηγουμένων γενεών. Έτσι δικαίωσε και το όνομά του, υπήρξε δηλαδή «ποιμένας», πνευματικός πατέρας στη χρυσή αλυσίδα των διερχομένων γενεών. 

Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Αυγούστου.

ΠΗΓΗ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ  

Σ’ άλλο Γέροντα έλεγαν οι δαίμονες: «Θέλεις να δεις τον Χριστό;».

200. 

Σ’ άλλο Γέροντα έλεγαν οι δαίμονες: 

«Θέλεις να δεις τον Χριστό;». 

Κι εκείνος τους είπε: «Να χαθείτε και σεις και αυτά που λέτε. Εγώ πιστεύω στον Χριστό μου που είπε: Εάν σας πει κάποιος, να εδώ ο Χριστός, να εκεί ο Χριστός, μην πιστέψετε» [Τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, ἰδοὺ ὧδε ὁ Χριστὸς ἢ ὧδε, μὴ πιστεύσητε] (Ματθ. 24,23). 

Κι αμέσως εξαφανίστηκαν.

«Εάν κάποιος αδελφός μου κουβαλήσει απ’ έξω λόγια, θέλεις, αββά, να του πω, να μην μου τα μεταφέρει;».

 

185. 

Αδελφός ρώτησε ένα Γέροντα: 

«Εάν κάποιος αδελφός μου κουβαλήσει απ’ έξω λόγια, θέλεις, αββά, να του πω, να μην μου τα μεταφέρει;». 

«Όχι» απάντησε ο Γέροντας. 

Ξαναρωτά ο αδελφός: «Γιατί;». 

Και ο Γέροντας του λέει: «Διότι ούτε κι εμείς οι ίδιοι μπορέσαμε ως τώρα να το τηρήσουμε αυτό. Μήπως λοιπόν ενώ θα λέμε στον πλησίον να μην το κάνει, βρεθούμε μετά εμείς να κάνουμε τα ίδια». 

Ξαναρώτησε ο αδελφός: «Λοιπόν και τι πρέπει να κάνουμε;». 

Και η απάντηση του Γέροντα: «Εάν θέλουμε, η τακτική της σιωπής είναι αρκετή για τον πλησίον»

Ρωτήθηκε κάποιος Γέροντας: «Τι είναι ταπείνωση;».

261 

Ρωτήθηκε κάποιος Γέροντας: «Τι είναι ταπείνωση;».

Κι εκείνος είπε: «Εάν σφάλει απέναντι σου ο αδελφός σου, και εσύ τον συγχωρήσεις προτού να σου βάλει εκείνος μετάνοια».

Πες μου -του είπε- κάτι που να το τηρήσω και να σωθώ μ’ αυτό.

214. 

Παρακάλεσε κάποιος αδελφός ένα Γέροντα: Πες μου -του είπε- κάτι που να το τηρήσω και να σωθώ μ’ αυτό.

Και του λέει ο Γέροντας: Εάν μπορείς να βαστάξεις όταν σε βρίσουν, αυτό είναι το μεγαλύτερο απ’ όλες τις αρετές.

Αν σε ώρα δύσκολη υπομείνει κανείς τον πλησίον, αυτό είναι ίσο με το καμίνι των τριών Παίδων.

11.Ερ.: Έχω επιθυμία να μαρτυρήσω για τον Θεό. 

Απ.: Αν σε ώρα δύσκολη υπομείνει κανείς τον πλησίον, αυτό είναι ίσο με το καμίνι των τριών Παίδων. 

 

Αποφθέγματα των Πατέρων.

ΚΑ΄. 

Διάλογος Αγίων Γερόντων με ερωτήσεις και αποκρίσεις. 

Το Μέγα Γεροντικόν, Τόμος Δ΄. εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο «Το Γενέσιον της Θεοτόκου». 

Έως πότε θα είμαστε έτσι;

 Έως πότε θα είμαστε έτσι;

21. Ο αββάς Παύλος ο κοσμήτης* και ο Τιμόθεος ο αδελφός του, έμειναν μαζί στη Σκήτη και πολλές φορές μάλωναν μεταξύ τους. 

Είπε λοιπόν ο αββάς Παύλος: «Έως πότε θα είμαστε έτσι;». 

Και του λέει ο αββάς Τιμόθεος: «Κάνε αγάπη και όταν σου επιτίθεμαι να με υπομένεις και όταν κι εσύ μου επιτίθεσαι, θα υπομένω κι εγώ εσένα». 

Και κάνοντας έτσι είχαν ανάπαυση τις υπόλοιπες ημέρες της ζωής τους.

*κοσμητής. αυτός που είχε το διακόνημα, να ευτρεπίζει τον χώρο της μονής.

Αποφθέγματα των Πατέρων.

Ις΄. Περί ανεξικακίας. § 1-46.

πηγή-εδώ

Το Μέγα Γεροντικόν, Τόμος Δ΄. εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο «Το Γενέσιον της Θεοτόκου». 

 

Εκείνος που θέλει ν’ ακούσει γρήγορα ο Θεός την προσευχή του...

 Αυγοτέμπερα σε ξύλο, 50χ60 εκ. 2019. (Γιώργος Κόρδης)

4. Είπε ο αββάς Ζήνων: «Εκείνος που θέλει ν’ ακούσει γρήγορα ο Θεός την προσευχή του, μόλις σταθεί όρθιος και υψώσει τα χέρια του για να προσευχηθεί προς τον Θεό, πριν απ’ όλα και προτού ακόμα ευχηθεί για τη δική του ψυχή, ας προσευχηθεί απ’ τα κατάβαθα της ψυχής του για τους εχθρούς του. Και μ’ αυτή του την πράξη, για ότι κι αν παρακαλέσει τον Θεό, θα εισακουσθεί»

Αποφθέγματα των Πατέρων.

Ις΄. Περί ανεξικακίας. § 1-46.

πηγή-εδώ

Το Μέγα Γεροντικόν, Τόμος Δ΄. εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο «Το Γενέσιον της Θεοτόκου». 

Εάν σου πει ο λογισμός σου μια γιορτινή ημέρα να κάνεις διάφορα φαγητά, μην τον ακούσεις...

 

96. Είπε κάποιος Γέροντας: «Εάν σου πει ο λογισμός σου μια γιορτινή ημέρα να κάνεις διάφορα φαγητά, μην τον ακούσεις, γιατί με τον τρόπο αυτό θα γιορτάσεις ιουδαϊκά. Εκείνοι έτσι γιορτάζουν. Τροφή άξια του μοναχού είναι το πένθος και τα δάκρυα». 

Αποφθέγματα των Πατέρων. Γ΄.

Για την κατάνυξη.

Το Μέγα Γεροντικόν,

Τόμος Α΄.

εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο

«Το Γενέσιον της Θεοτόκου».

Τίποτε δεν είναι πιο δύσκολο από την κακή συνήθεια...

 

78. Ένας Γέροντας είπε: «Τίποτε δεν είναι πιο δύσκολο από την κακή συνήθεια. Αυτός που την έχει χρειάζεται πολύ κόπο και χρόνο για να την κόψει σύρριζα γιατί χωρίς χρόνο και κόπο δεν μπορεί κανείς να ξεριζώσει μια συνήθεια. Τον κόπο βέβαια πολλοί τον είχαν στην διάθεση τους, τον χρόνο όμως λίγοι τον βρήκαν. Και άλλους σύντομα τους έπληξε ο θάνατος και μόνον ο Θεός ξέρει τι θα κάνει μ’ αυτούς την ημέρα της κρίσεως».

Αποφθέγματα των Πατέρων. Γ΄.

 Για την κατάνυξη.

Το Μέγα Γεροντικόν,

Τόμος Α΄.

εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο

«Το Γενέσιον της Θεοτόκου». 

Άραγε υπάρχει εδώ το έλεος του Θεού, αββά;

Άραγε υπάρχει εδώ το έλεος του Θεού, αββά;

69. Έναν αδελφό μικρό στην ηλικία ο Γέροντας του τον έστειλε σε κάποιον αδελφό, που είχε κήπο στο Σινά, να του φέρει λίγα φρούτα. Ο μικρός, μόλις μπήκε, λέει στον αδελφό, τον κάτοχο του κήπου: «Αββά, είπε ο αββάς μου, έχεις λίγα φρούτα;» 

Του λέει εκείνος: «Ναι, παιδί μου. Ότι θέλεις υπάρχει εδώ πάρε με την ευχή μου». 

Λέει ο μικρός μοναχός: «Άραγε υπάρχει εδώ το έλεος του Θεού, αββά;» 

Αυτός, όταν τ’ άκουσε, στάθηκε συλλογισμένος, με τα μάτια στραμμένα στην γη, και λέει στο παιδί: «Τι είπες, παιδί μου;» 

Λέει πάλι το παιδί: «Είπα, αββά, υπάρχει άραγε εδώ το έλεος του Θεού;» Και πάλι για τρίτη φορά τον ρώτησε ο αδελφός το ίδιο πράγμα. 

Ο κύριος του κήπου έμεινε σιωπηλός ολάκερη ώρα και δεν βρήκε τι να απολογηθεί στο παιδί, αλλά αναστέναξε και είπε: «Παιδί μου, ο Θεός θα βοηθήσει» και άφησε το παιδί να φύγει. 

Ευθύς κατόπιν πήρε το επανωφόρι του και βγήκε στην έρημο εγκαταλείποντας τον μικρό του κήπο και έλεγε: «Ας πάμε, ας ζητήσουμε το έλεος του Θεού. Αφού ένα μικρό παιδί με ρώτησε και δεν είχα τι να του απολογηθώ, τι θα κάνω, όταν πρόκειται να με ρωτήσει ο Θεός;»

Αποφθέγματα των Πατέρων. Γ΄.

 Για την κατάνυξη.

Το Μέγα Γεροντικόν,

Τόμος Α΄.

εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο

«Το Γενέσιον της Θεοτόκου».