Να χαίρεστε ως να είστε κοινωνοί στα παθήματα του Χριστού.

ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι.  Α Πε. 4,13   

Να χαίρεστε ως να είστε κοινωνοί στα παθήματα του Χριστού. 

Αυτό είναι μία κορωνίς και μία σφραγίδα των πειρασμών που έρχονται. Την ώρα που έρχονται οι πειρασμοί να στραφείτε στον Χριστό και ακόμη κάτι περισσότερο... Είναι μία ευκαιρία να γίνουμε κοινωνοί των παθημάτων του Χριστού. Είναι σαν να συμμετέχουμε στο πάθος Του. Είναι πολύ μεγάλο πράγμα να συμμετέχεις στο πάθος του Χριστού, είναι αγιαστικό. Οποιοσδήποτε πειρασμός να λογιστεί ως συμμετοχή στο πάθος του Χριστού.  

Προσέξτε όμως, να το προσδιορίσω. Ο Χριστός γιατί έπαθε; Υπέρ ημών.  

Τι σημαίνει η συμμετοχή στο πάθος του Χριστού; Ότι την ώρα που σηκώνουμε έναν πειρασμό αγαλλιώμενοι, γινόμαστε κάποιοι πυρήνες στη ζωή του κόσμου, όπου διαλύονται αυτές οι προσβολές, γινόμαστε δηλαδή ευεργέτες του κόσμου.  

Αν δοθούν απαντήσεις από πολλά πρόσωπα στις προσβολές των πειρασμών και ο κάθε πειρασμός πάει τον χριστιανό στον Χριστό κοντά και επειδή αυτός μετέχει στα παθήματα του Χριστού, σημαίνει ότι αυτό που κάνει δεν το κάνει απλώς για αυτόν, το κάνει για τον κόσμο γύρω του.  

Ένας δηλαδή που αντιμετωπίζει με την αγαλλίαση αυτή τον πειρασμό, γίνεται ευεργέτης των γύρω [του] ανθρώπων. Γιατί ακριβώς σε αυτόν τον τόπο υπάρχει ένας άνθρωπος που μετέχει σε αυτά τα πράγματα, όπως ο Χριστός την ώρα που πάθαινε. Αυτό φαίνεται που είναι μυστικό πράγμα...είναι πολύ σπουδαίο. Και ευεργετεί τον τόπο του με την έννοια ότι αυτός αφήνει πολλή χάρη του Θεού να ξεχυθεί στον χώρο του γύρω. Και αυτή η χάρις του Θεού που χύνεται σε όλη την περιοχή γύρω ευλογεί τους ανθρώπους που είναι γύρω του. Δηλαδή αν θέλετε να ευεργετήσετε τους ανθρώπους που είναι γύρω σας, όχι απλώς δε θα γκρινιάζετε για τους πειρασμούς, όχι απλώς θα στρέφεστε στον Χριστό, αλλά θα σηκώνετε τους πειρασμούς, ξέροντας ότι αυτό θα δώσει μια ευκαιρία οι άνθρωποι γύρω σας να αναπαυτούν, να γίνετε δηλαδή κοινωνοί των άλλων. Αυτό είναι η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορείτε να κάνετε.  

Αν οτιδήποτε πάθετε, το πάθετε χωρίς οποιαδήποτε αμφιβολία και διχασμό νοός και αν μάλιστα πείτε ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ, αν μέσα από αυτόν τον τρόπο θελήσει ο Χριστός να κάνω κάτι για τον κόσμο, ενώ μέχρι τώρα δεν έκανα τίποτα, γίνεστε ευεργέτες. Καταλάβετέ το. Και να χαρείτε γι'αυτό, για να χαρείτε και όταν αποκαλυφθεί η δόξα του Θεού....  

Ο πόνος και ο πειρασμός είναι ευκαιρία να αποκαλυφθεί πάνω μας η δόξα του Θεού. Γι' αυτό είμαι σίγουρος: η δόξα Του σίγουρα θα μου αποκαλυφθεί στη δύσκολη στιγμή και μέσα από τους πειρασμούς, μέσα από τις δυσκολίες. Γι' αυτό αντί να επιζητώ να δω τον Χριστό και να δω θαύματα και οράματα, προτιμώ να αντιμετωπίζω πειρασμούς. 

π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

___________________________________________________

Απόσπασμα από ομιλία που έγινε στις 15.1.1998

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

π. Μάρκελλος Καρακαλληνός

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

Ο Πανάγαθος και πολυεύσπλαχνος Θεός επιθυμεί πολύ την σωτηρίαν μας. Μας περιμένει με πολλή αγάπη εις την ουράνιον Βασιλείαν του, την ητοιμασμένην από καταβολής κόσμου. Διά τούτο επεμβαίνει και χειρουργεί με πολλούς τρόπους την ψυχήν μας, διά να την προετοιμάση ως κεκοσμημένην νύμφην διά την Βασιλείαν του.

Επειδή εμείς είμεθα αμελείς και οκνηροί και δεν αγωνιζόμεθα όσον πρέπει διά την σωτηρίαν μας, έρχεται ο φιλόστοργος Πατέρας μας παιδαγωγικά να μας ξυπνήση. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να περάση την ζωήν του χωρίς θλίψεις, ασθένειες, δοκιμασίες, αδικίες και παντός είδους δυσκολίες.

Έρχεται η ώρα που κάθε ψυχή θα ανεβή τον ιδικόν της Γολγοθά. Πρέπει να δώση πολλές εξετάσεις, να δοκιμασθή πολύ, διά να γίνη κληρονόμος της Βασιλείας του. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Αυτόν τον δρόμον επέρασε πρώτος ο Σταυρωθείς αναμάρτητος Ιησούς Χριστός· αυτόν τον δρόμον ακολούθησαν εις την συνέχεια όλοι οι μάρτυρες, οι ομολογηταί, οι όσιοι, όλοι οι άγιοι.

Σημειώνω αυτά τα λόγια τώρα πού ο δριμύς πόνος του καρκίνου θερίζει τα σπλάγχνα μου. Ασπάζομαι την εικόνα του Χριστού με δέος και ελπίδα και είναι σαν να τον ερωτώ:

Πώς πρέπει η ψυχή μου να αντιμετωπίζη την ώρα του αφόρητου πόνου; Παρακαλώ βέβαια τον γλυκύτατόν μας Κύριον να μου χαρίση την υγείαν μου, αλλά ελπίζω μόνον εις το Άγιον θέλημά Του. Το θέλημα του Κυρίου είναι το μόνον αγαθόν και σωτήριον· διότι μόνον ο Κύριος γνωρίζει πότε είναι η κατάλληλη ώρα, διά να αναχωρήση η ψυχή από τον κόσμον αυτόν.

Η ψυχή όμως δεν φεύγει μόνη της. Την ακολουθούν τα έργα της· την ακολουθούν οι Άγγελοι και οι δαίμονες. Φοβερή μάχη διεξάγεται. Φοβερόν λογοθέσιον γίνεται και η ψυχή με λεπτομέρεια εξετάζεται. Πού ο ζυγός θα κλίνη; Ποίος θα αρπάση την ψυχήν; Οι Άγγελοι ή οι δαίμονες; Τα παρόντα τελείωσαν· το βιβλίον της αιωνιότητος άνοιξε. Θα ευρεθούμε εις τον αφόρητον και ακατανόητον τόπον της κολάσεως ή εις τον Παράδεισον όπου θα απολαμβάνωμεν το γλυκύτατον φως της Αγίας Τριάδος;

Όταν η ψυχή ζη με την αίσθησιν της αιωνιότητος, τότε ο πόνος μετριάζεται, αλλά ακόμη περισσότερον τότε η ψυχή προσεύχεται θερμά, αιτείται συγχώρησιν των αμαρτημάτων και πολλές φορές ευχαριστεί τον Άγιον Θεόν και τον δοξολογεί που του δίδει την δύναμιν να υπομένη τον πόνον.

Αλλά τι είναι αυτός ο πόνος και αυτή η υπομονή εμπρός εις την μακαριότητα, όπου μας περιμένει; Βέβαια η σάρκα υποφέρει, λυγίζει, αλλά τι είναι αυτός ο πόνος εμπρός εις τα βάσανα των μαρτύρων;

Και ο πονηρός διάβολος μέχρι του τελευταίου λεπτού της εξόδου της ψυχής, δεν παύει να πολεμή την ψυχήν μήπως μικροψυχήση και γογγύξη κατά του Θεού. Αλλά και ο Πανάγαθος Θεός δεν παύει με θείες παρακλήσεις να ενισχύη τον αθλητήν του.

Σεβαστοί πατέρες και αδελφοί εμείς σήμερα είμεθα αδύναμοι. Μετά βίας κατορθώνουμε ως αμελείς να σέρνουμε τα βήματα μας. Δεν έχουμε καμμία αρετή. Μη μας εγκαταλείψετε, εις τας ευχάς σας στηριζόμεθα... Ο Πανάγαθος Θεός να μας σκεπάζη, να μας ευλογή, να προστατεύη τα παιδιά του και όλη την Εκκλησίαν Του, διά να δοξολογείται το Όνομα το Άγιον Αυτού εις τους αιώνας. Αμήν. 

π. ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ ΚΑΡΑΚΑΛΛΗΝΟΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ