Για τον Μηνά τον Φιλόπονο, που έπαθε την έμφραξη - Από τη διήγηση των θαυμάτων των αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννη

Η ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ - ΕΔΩ 

Από τη διήγηση των θαυμάτων των αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννη

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Για τον Μηνά τον Φιλόπονο, που έπαθε την έμφραξη 

Ήλθε η ώρα τον Μηνά να φέρουμε στο μέσον της διήγησης, τον Φιλόπονο, * που προΐστατο του εργαστηρίου του Αγίου Ανδρέα, που είναι στην περιοχή της Περώνης. Αρρώστησε βαριά ο φιλόπονος, πυρετός σφοδρός ήταν το νόσημά του, ο οποίος πυρετός, προσβάλλοντάς τον συνεχώς και επιτεταμένα, εξαφάνισε όλη την υγρότητα της κοιλιάς του και οδήγησε σε έμφραξη των αφυδατωμένων εντέρων, στην οποίαν έμφραξη οι γιατροί επικεντρώθηκαν με βιασύνη για να τη διαλύσουν, αδιαφορώντας για τον πυρετό, ως μη τόσο επικίνδυνο, χρησιμοποιώντας αλοιφές και πολλά διαλύματα ως και τροφές, που περισσότερο έφθειραν το στομάχι του παρά θεράπευσαν το νόσημα. Αλλά, αφού προσπάθησε μ’ αυτά, τελικά τα σταμάτησε όλα, όχι μόνον γιατί κανένα από αυτά που του δόθηκαν δεν τον ωφέλησε, αλλά επιπροσθέτως και τον έβλαψαν στο μέγιστο βαθμό. Γιατί από αυτά, που έστελναν στο στομάχι του και που παρέμειναν μέσα στα έντερα χωρίς να μπορούν να βγουν, ο άνθρωπος κινδύνευε να πεθάνει κι έβλεπε την κοιλιά του λίγο-λίγο να φουσκώνει όλο και περισσότερο και να ανυψώνεται, χωρίς να βρίσκει καμιά ανακούφιση από την ανάγκη που τον απέπνιγε. 

Αυτόν τον κίνδυνο υπομένοντας δύο εβδομάδες και μη μπορώντας άλλο να υποφέρει, κατέφυγε στον Κύρο και τον Ιωάννη, αφήνοντας στα χέρια τους τη ζωή και το θάνατο. Προσήλθε, όχι χρησιμοποιώντας τα πόδια του, ούτε άλογα ζώα καβαλικεύοντας, μήτε σε φορείο καθισμένος, επειδή δεν μπορούσε να καθίσει έτσι όπως είχαν φουσκώσει τα εντόσθιά του και είχε καταντήσει παράξενο θέαμα, αλλά ξαπλωμένος σε κρεβάτι, ενώ δεκαέξι άνθρωποι εναλλασσόμενοι τον υποβάσταζαν κατά τη μεταφορά. 

Όταν έφτασε, οι μάρτυρες, επειδή τον λυπήθηκαν, από φιλανθρωπία την ίδια νύκτα τον επισκέπτονται σε όραμα, δίνοντάς του ένα ξερό σύκο και προτρέποντάς τον να το φάει, ότι αυτό μπορεί από τη νόσο κι απ’ τον Άδη να τον λυτρώσει. Αυτός, ξυπνώντας απ’ τον ύπνο –γιατί όνειρο ήταν το όραμα– νόμιζε ότι κρατούσε ακόμη στο χέρι του το σύκο, μη βρίσκοντάς το όμως, στεναχωριόταν σαν να έχασε την ίδια του τη ζωή. Καλεσε δε τη γυναίκα του και της διηγούνταν το όραμα και ότι διατάσσονταν να φάει το ξερό σύκο. 

Εκείνη όμως, την ώρα που τον άκουγε παρατηρώντας το στρώμα του άντρα της, είδε να υπάρχει ένα σύκο πάνω σ’ αυτό, το άρπαξε αμέσως και ενώ ακόμη ο άντρας της της έλεγε και της εξιστορούσε το όραμα, του το φανέρωσε. Αυτός βλέποντας το σύκο, αμέσως ομολόγησε ότι είναι αυτό ακριβώς που είδε στον ύπνο του και ευθύς αμέσως ξαναπόκτησε και πάλι τη χαρά που είχε. 

Αφού δε έφαγε το σύκο, που οι μάρτυρες του έδωσαν για τη σωτηρία της ζωής του, της σωτηρίας αυτής και πέτυχε. Γιατί, ενώ ακόμη είχε στο στόμα του και μασούσε το σύκο, η έμφραξη πήρε τέλος και αφού λύθηκε αυτό που δέσμευε την κοιλιά του, επείγονταν να πάει στο αποχωρητήριο. Και πηγαίνοντας σ’ αυτό όλη την ύλη, που είχε θησαυρίσει στην κοιλιακή του χώρα από την έμφραξη, την απέβαλε κι έγινε τόσο λεπτός στο σώμα, όσο ήταν και πριν πάθει την έμφραξη. 

Και αφού τελείως θεραπεύτηκε, έγινε κήρυκας ευγνώμων της χάριτος των αγίων. Γιατί, αφού πήρε στον ώμο του το κρεβάτι, πάνω στο οποίο τον είχαν κουβαλήσει, έτρεχε στο δρόμο για την Αλεξάνδρεια, μιμητής γενόμενος του αρρώστου, που κείτονταν στην προβατική κολυμβήθρα και τον οποίον ο Χριστός, αφού τον θεράπευσε μετά από τριάντα οχτώ χρόνια, τον πρόσταξε να σηκώσει τον κρεβάτι του, και σε όλους κήρυττε των αγίων την απερίγραπτο δύναμη και την επενεργήσασα σ’ αυτόν μ’ αυτόν τον παράδοξο τρόπο χάρη.

* Φιλόπονος: επώνυμο χριστιανών μη κληρικών φιλοσόφων.

Αγίου Σωφρονίου Ιεροσολύμων, Αββάκυρος.  

Ο ισάγγελος βίος και τα παράδοξα θαύματα των Αγίων Άμπακίρ (Κύρου) και Αμπαγιοχάνα (Ιωάννου). Εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια από τον Γιάννη Φουρτούνα, Θεολόγο. Εκδόσεις ΚΕ.Π.Ε., Αθήνα, σελ. 232.

Για τον Ισίδωρο, τον επιληπτικό - Από τη διήγηση των θαυμάτων των αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννη

 

Η ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ - ΕΔΩ

Από τη διήγηση των θαυμάτων των αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννη 

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Για τον Ισίδωρο, τον επιληπτικό. 

Για τα δωρήματα των αγίων σεμνύνεται και η Δαμασκός, που ήταν η μητρόπολη της Συρίας και η βασίλισσα όλης της Ανατολής και που κάποτε είχε δεχθεί τυφλό τον Παύλο και φιλοξένησε τον διώκτη της και τον μετέτρεψε σε κήρυκα, αλλά και τον έκρυψε, και από ένα παραθύρι, μέσα σε ένα κοφίνι τον φυγάδευσε, όταν τον καταζητούσαν να τον φονεύσουν. Περηφανεύονταν δε η πόλη, ότι είχε βγάλει μεγάλους και σημαντικότατους ανθρώπους, όπως ο βασιλέας Νίνος και η βασίλισσα Σεμίραμις, ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και πολλοί άλλοι. 

Μεταξύ αυτών των ονομαστών ανθρώπων υπήρχε και ο λαμπρός Διονύσιος, που είχε και ένα γιο και διάδοχό του, τον Ισίδωρο. Αυτός όταν ήταν ακόμη παιδί και χρησιμοποιούσε τακτικά τα λουτρά, μια μέρα, κάποιος πονηρός δαίμονας μπήκε μέσα του και έπεσε κάτω και κυλιόταν. Οι παιδοτρίβες (γυμναστές), που παρευρίσκονταν, τον σήκωσαν και τον έβγαλαν έξω από τους ατμούς και το ζεστό αέρα του λουτρώνα, γιατί πίστεψαν ότι αυτή η λιγοψυχία προέρχονταν απ’ την κακή εξαέρωση του χώρου, πράγμα που τακτικά συνέβαινε σε πολλούς λουτρώνες και δεν προέρχονταν από κάποιο πονηρό πνεύμα. Αλλά όταν τον έβγαλαν έξω, επειδή επέμεναν και τότε τα συμπτώματα, κατάλαβαν ότι προέρχονται από κάποια επέμβαση και αδικία των δαιμόνων. 

Τούτο μαθαίνοντας οι γονείς του, στεναχωρήθηκαν και πολύ πόνεσαν, ήταν βλέπετε μοναχογιός και όλες τις ελπίδες τους για τη συνέχιση της οικογένειας τις είχαν ρίξει σ’ αυτόν, οπότε έπεσαν πάνω του και κάλεσαν τους καλύτερους γιατρούς για να βρεθεί θεραπεία, οι οποίοι διέγνωσαν πως η επιληψία και ο δυνατός πονοκέφαλος προέρχονταν από υπερβολική διασπορά μαύρης χολής στο αίμα. Γιατί έπασχε και από τα δύο αυτά και πότε λιποθυμούσε και πότε είχε δυνατούς πόνους και αισθάνονταν πολύ βαρύ το κεφάλι του. Αλλά τελικά μία γνώμη επεκράτησε μεταξύ των ανθρώπων, αφού δε θεραπευόταν η ασθένεια, ότι δηλαδή είναι ανίκητη σε ανθρώπους και ότι προέρχεται από ένα πονηρό πνεύμα και όχι βέβαια από τη χολή, που χύθηκε στο αίμα του. 

Ο πατέρας του παιδιού Διονύσιος, βλέποντας την ανικανότητα της ιατρικής τέχνης και των γιατρών τον έστειλε, μαζί με τη μάνα του, στον Κύρο και τον Ιωάννη και πράγματι παραλαμβάνοντάς τον, πολύ σύντομα οι άγιοι μάρτυρες το θεράπευσαν, και να πώς: 

Αφού φάνηκαν στη μητέρα του παιδιού που κοιμόταν, την πρόσταξαν να επαλείψει το παιδί από τα μαλλιά μέχρι τα νύχια με χοιρινό λίπος, προσπαθώντας να θεραπεύσουν και την ψυχή της ίδιας της Ιουλίας της μητέρας, γιατί αυτό ήταν το όνομά της, επειδή είχε διαδοθεί ότι η ίδια είχε πλανηθεί στη πίστη και ακολουθούσε τις ειδωλολατρικές πλάνες, μεταξύ δε των άλλων, ως οπαδός του Άδωνη, απέφευγε το χοιρινό κρέας *. Εάν ήταν αληθινά όσα διαδίδονταν ή ψέματα, μόνο ο Θεός μπορούσε να το γνωρίζει και οι άγιοι μάρτυρες που έδωσαν αυτού του είδους την περίεργη συνταγή. Γιατί το ότι μεν απέφευγε να τρώει χοιρινό, ήταν γνωστό σε όλους, όμως για ποια αιτία το απέφευγε δεν το γνώριζε κανείς, πλην η ασθένεια του παιδιού της την εξανάγκαζε τώρα σαν μάνα και τη βίαζε να πράξει απαραιτήτως το εντελλόμενο, για να σωθεί το μονάκριβο παιδί της. Μ’ αυτό λοιπόν το λίπος τον επάλειψε σ’ όλο του το σώμα, που ήταν άρρωστο βαριά και είχε πρόδηλα όλα της ασθένειας τα συμπτώματα. 

Αλλά το δαιμόνιο, που τον παρενοχλούσε, δεν άντεξε την ολοκλήρωση του αλείμματος και σαν να μαστιζόταν από θεία δύναμη έφυγε! Μάλλον δεν όχι ότι δεν άντεχε το χοιρινό λίπος, αλλά οπωσδήποτε γιατί αόρατα το μαστίγωναν ο Κύρος και ο Ιωάννης, που συνηθίζουν να στροβιλίζουν τους δαίμονες. Κι από τότε μέχρι και σήμερα που γράφουμε την ιστορία του και ζει, ο Ισίδωρος είναι απρόσιτος στους δαίμονες και δεν ξανααπέκτησε ποτέ την ίδια εμπειρία, που είχε προτού επισκεφθεί τους αγίους και προτού θεραπευθεί με θεϊκή ενέργεια από αυτούς· έχω δε την γνώμη ότι και η μητέρα του ωφελήθηκε από το θαύμα, αν πράγματι είχε επηρεασθεί από την ειδωλολατρική πλάνη κι αν δεν ήταν μία γυναίκα δυσσεβής και ανόητη. 

* Οι οπαδοί του Άδωνη δεν έτρωγαν χοιρινό κρέας, γιατί μυθολογείται ότι ο Άδωνης είχε σκοτωθεί από τον Άρη που είχε μεταμορφωθεί σε κάπρο.  

Αγίου Σωφρονίου Ιεροσολύμων, Αββάκυρος. Ο ισάγγελος βίος και τα παράδοξα θαύματα των Αγίων Άμπακίρ (Κύρου) και Αμπαγιοχάνα (Ιωάννου). Εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια από τον Γιάννη Φουρτούνα, Θεολόγο. Εκδόσεις ΚΕ.Π.Ε., Αθήνα, σελ. 232.