Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΒΛΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΒΛΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 18 Αυγούστου 2023

ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ

Είναι φοβερή φτώχεια, η έλλειψη της αληθινής επίγνωσης του Θεού. Γιατί τότε, παίρνεις τα έργα του διαβόλου για έργα του Θεού.

Α Γ Ι Ο Υ  Ι Γ Ν Α Τ Ι Ο Υ
Μ Π Ρ Ι Α Ν Τ Σ Ι Α Ν Ι Ν Ω Φ
Ε Π Ι Σ Κ Ο Π Ο Υ
Σ Τ Α Υ Ρ Ο Υ Π Ο Λ Ε Ω Σ

ΘΑΥΜΑΤΑ  ΚΑΙ  ΣΗΜΕΙΑ
Μετάφραση : Ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως ΜΕΛΕΤΙΟΣ
Έκδοση Ε΄
ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ
ΠΡΕΒΕΖΑ 2000

Πρόλογος
Εισαγωγή
Τι ζητούσαν οι Φαρισαίοι;
Τι δείχνει η αξίωση αυτή

Κεφάλαιο Α' - Τι λέει η Ἀγια Γραφή
Σημείον εκ του Ουρανού
Έργα διαβόλου και έργα Θεού
Να πλανήση, ει δυνατόν, και εκλεκτούς
Απάτη και κατεργαριά
Το λάθος των Φαρισαίων
Τα θαύματα του Χριστού
Μυστική σημασία
Αφετηρία πίστης
Γιατί ο κόσμος δεν πιστεύει;
Πως ο άνθρωπος καταντάει υπηρέτης του Αντίχριστου
Η αποστασία προστάδιο της ελεύσεως του Αντιχρίστου
Σημεία της αιώνιας σωτηρίας
Τα θαύματα άλλοτε και σήμερα
Δεν μας χρειάζονται πια
Ο λόγος του Θεού

Κεφάλαιο Β' - Τι λένε οι Άγιοι Πατέρες
Μια παράξενη τάση
Πότε ζητούμε την βοήθεια του Θεού
Θέλουν να κάμουν θαύματα
Θέλουν να τους γίνουν θαύματα.
Δεν μας χρειάζονται θαύματα
Υπομονή μας χρειάζεται
Με τις δοκιμασίες γινόμεθα δόκιμοι

Κεφάλαιο Γ' - Πως πρέπει να βλέπουμε τα σημεία σήμερα
Σημεία του Χριστού και σημεία του Αντιχρίστου. Σε τι διαφέρουν;
Σε τι και πόσο βοηθούν τα θαύματα.
Ποιοί ζητούν θαύματα
Ο Αντίχριστος έρχεται
Γρηγορείτε ουν και προσεύχεσθε

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2021

Ποιος είναι τελικά ο συγγραφέας του γνωστού βιβλίου «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή»;


Ποιος είναι τελικά ο συγγραφέας του γνωστού βιβλίου «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή»; 

Όλοι θα έχουμε διαβάσει ή κάποιος μας έχει διηγηθεί για το βιβλίο ''Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή '' Το βιβλίο αυτό μιλάει για τις περιπέτειες που πέρασε ένας ορθόδοξος προσκυνητής που ταξιδεύει από πόλη σε πόλη προσπαθώντας να μάθει και να κατανοήσει το ρητό που είπε ο Απόστολος Παύλος, "αδιαλείπτως προσεύχεσθε". 
Ο προσκυνητής με την βοήθεια ενός μοναχού και με το βιβλίο Φιλοκαλία των Νηπτικών Πατέρων, κατορθώνει να μάθει να εμβαθύνει και να εφαρμόζει την αδιάλειπτη προσευχή, που λέγεται και νοερά προσευχή ή προσευχή της καρδιάς και συνοψίζεται στις λέξεις, "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με"

Γενικά πιστεύεται ότι πρόκειται για το κείμενο κάποιου ανωνύμου συγγραφέως. Κατά καιρούς η συγγραφή του αποδόθηκε σε διαφόρους συγγραφείς μεταξύ των οποίων και ο Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος. 
Στην πρώτη έκδοση του βιβλίου το 1881 -το οποίο εξέδωσε ο ηγούμενος της Μονής Τσερεμίσκος του Καζάν Παίσιος Φιοντόροφδεν- υπάρχει κάποιο στοιχείο που να συνηγορεί υπερ κάποιου συγγραφέως. Ο τόμος του 1881 συμπεριλάβανε μόνο τις πρώτες τέσσερις διηγήσεις.

Το 1911 στο Σεργκέεβ Πόσαντ εμφανίζονται και οι διηγήσεις πέντε-έξι και εφτά.

Το 1930 επανεκδόθηκε η έκδοση του Καζάν στο Παρίσι υπό την επιμέλεια του Β.Π.Βιτσεσλάβτσεβ ο οποίος έγραψε και μία εισαγωγή.Με την ασκητική αυτή γραφή οι εξόριστοι ξαναβρήκαν το θρησκευτικό συναισθημα της τσαρικής Ρωσίας.

Το 1933 επανεκδίδεται στην Πράγα η έκδοση του 1911 από ρώσους εξόριστους. Τελικά το 1948 ο αρχιμανδρίτης Κυπριανός Κέρν επανεκδίδει το βιβλίο και με τις επτά διηγήσεις, έτσι όπως είναι γνωστό και σήμερα.

Εν τω μεταξύ το έργο είχε εκδοθεί στα γερμανικά (1925)στα αγγλικά(1930)και στα γαλλικά(1935).

Το 1971 ανακαλύφθηκαν στην Ι.Μονή Αγ. Παντελεήμονος του Αγίου Όρους τα χειρόγραφα των πρώτων τεσσάρων διηγήσεων και επειδή είχαν κάποιες διαφορές με αυτά τα οποία είχαν εκτυπωθεί, πιστεύτηκε ότι αυτά αποτελούσαν το αρχικό κείμενο και το 1989 τυπώθηκαν παράλληλα και τα δύο κείμενα.

Το 1992 εκδόθηκαν τα άγνωστα χειρόγραφα των πρώτων τεσσάρων διηγήσεων που βρέθηκαν στο αρχείο του αρχιμ. Κυπριανού Κέρν. 
Έρχεται όμως το 1994 ο καθηγητής της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας Α.Μ.Πεντόβσκυ να αποδείξει την πατρότητα όλων των κειμένων,τα οποία όλα μαζί αποτελούν το έργο «Διηγήσεις εκμυστηρευόμενες σ'έναν ρώσο προσκυνητή από τον πνευματικό του πατέρα»(Пентковский А.М. Кто же составил Оптинскую редакцию рассказов странника? // Символ. Paris, 1994. № 32. С. 259–278). 
Ο Α Μ.Πεντόβσκυ δημοσίευσε μια σειρά κειμένων,πολύ καλά τεκμηριωμένων,τα οποία απέδειξαν ότι ο συγγραφέας δεν είναι άλλος από τον ιερομόναχο Αρσένιο Τροεπόλσκυ(1804-1870),σύγχρονος και πνευματικός φίλος του Αγίου Ιγνατίου Μπριντσιανίνωφ,υπό του οποίου την κηδεμονία υπήρξε για ένα έτος, αρχίζοντας από τις 11 Ιανουαρίου 1837,στην Σκήτη Σεργκίεβ κοντά στην Αγία Πετρούπολη. 
Σ' όλη του ζωή ο ιερομόναχος Αρσένιος έγραψε κείμενα για την Ευχή του Ιησού,για το πως να προσευχόμαστε και ένα χειρόγραφο ''Περί προσευχής''σε δώδεκα κεφάλαια.Είναι γνωστά και άλλα έργα του τα οποία έχουν μείνει ανέκδοτα. 
Ο Α.Μ.Πεντόβσκυ ανακάλυψε το 2009 στο τμήμα χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μόσχας, γραπτά του Αρσένιου Τροεπόλσκυ με ασκητικά κείμενα, ενώ στο 10ο κεφάλαιο ανακάλυψε το χειρόγραφο και των επτά διηγήσεων του ''Ρώσου Προσκυνητή''. 
Ο ερευνητής έφτασε στα ακόλουθα συμπεράσματα: 
Μεταξύ 3 και 17 Οκτωβρίου 1859 ο Αρσένιος Τροεπόλσκυ συνέταξε την αρχή των διηγήσεών του,δηλαδή το 1ο κεφάλαιο.Έπειτα στις 6 Νοεμβρίου ήταν έτοιμο και το επόμενο. Στις 13 Δεκεμβρίου τελειώνει και την τρίτη διήγηση κτλ.
Τον Μάιο του 1863 έγραψε τον πρόλογο και των επτά διηγήσεων. Αυτό όμως που αργότερα εκδόθηκε είναι ο καρπός αμετρήτων αντιγραφών.

Φαίνεται ότι το κείμενο της Όπτινα το οποίο είχε ετοιμάσει για εκτύπωση είναι το πρωτότυπο, αφού αυτό το κείμενο περιέχει πολλές επιδιορθώσεις και στυλιζαρίσματα. Αυτό το κείμενο έχει σχέση με την εκδοτική δραστηριότητα του Αγίου Αμβροσίου της Όπτινα, αλλά για κάποιους άνωθεν επιβαλλόμενους λόγους το έργο δεν εκδόθηκε τότε.

Όλα τα ερευνώμενα από τον Α.Μ Πεντόβσκυ κείμενα εκδόθηκαν υπο την εποπτεία του Πατριαρχείου Μόσχας σ' έναν τόμο. 

 

μετάφραση επιμέλεια

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2021

Πως ο άνθρωπος καταντάει υπηρέτης του Αντίχριστου



ΠΗΓΗ:ΕΔΩ
Κεφάλαιο Α' - Τι λέει η Ἀγια Γραφή
Πως ο άνθρωπος καταντάει υπηρέτης του Αντίχριστου
Όπως λάμπει ο ήλιος στον ουρανό, έτσι λάμπει και ο χριστιανισμός. Όποιος κλείνει τα μάτια του γιατί έτσι το θέλει, να έχη το θάρρος να το λέη, ότι δεν ξέρει τίποτε για τον Χριστό, επειδή έτσι το θέλει! Και όχι επειδή δεν υπάρχει τάχα φως. Η αιτία, που οι άνθρωποι απορρίπτουν τον Θεάνθρωπο, είναι μέσα τους. Κατά τον ίδιο τρόπο και η αιτία, που τους κάνει και δέχονται τον αντίχριστο, είναι και αυτή μέσα τους. «Εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου, είπε ο Κύριος στους Ιουδαίους• μα σεις δεν με δεχθήκατε. Αν κάποιος άλλος έλθη στο δικό του όνομα, αυτόν θα τον δεχθήτε»[1]!

Εδώ ο Χριστός μας το λέει ξεκάθαρα, ότι αυτοί και αρνήθηκαν τον Χριστό και εδέχθηκαν τον αντίχριστο, παρ’ ότι συνήθως για τον αντίχριστο μιλάμε σαν για κάποιος που πρόκειται να έλθη. Γιατί όποιος λόγω δομής της σκέψης του αρνείται τον Χριστό, αυτός, ακριβώς λόγω της δομής της σκέψης του, είναι έτοιμος να δεχθή και θα δεχθή τον αντίχριστο. Γι’ αυτό, και τους κατέταξε σ’ εκείνους που εδέχθηκαν τον αντίχριστο, παρ’ ότι αυτοί εξεμέτρησαν το ζην πολλούς αιώνες, πριν έλθη ο αντίχριστος. Γιατί έκαναν το πιο μεγάλο έργο του αντιχρίστου: έγιναν θεοκτόνοι. Όταν θα έλθη ο ίδιος ο αντίχριστος δεν θα έχη να κάμη τόσο μεγάλο κακούργημα, το πνεύμα τους βρισκόταν σε τόσο εχθρική σχέση προς τον Χριστό, ώστε να έχη αυτόματα απόλυτη συγγένεια με τον αντίχριστο, παρ’ ότι από αυτόν τους χώριζε ένα τόσο τεράστιο χρονικό διάστημα, που μέχρι τώρα έχει φθάσει στις περίπου δυο χιλιάδες χρόνια.

Κάθε πνεύμα, λέγει ο Ιωάννης ο Θεολόγος, που δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός έγινε άνθρωπος, δεν είναι από τον Θεό. Είναι του αντιχρίστου. Γι’ αυτόν το έχετε ακούσει. Και το ξέρετε. Ότι έρχεται. Και νυν εν τω κόσμω εστί[2]. Σήμερα στον κόσμο ευρίσκεται πνευματικά. Όσοι κυβερνούνται από το πνεύμα του αντιχρίστου, αυτοί πνευματικά τον εδέχθηκαν. Και ήλθαν μαζί του σε σχέση και επικοινωνία. Του υποτάχθηκαν. Πνευματικά τον προσκύνησαν. Τον έκαμαν Θεό τους. Και γι’ αυτό «πέμψει αυτοίς ο Θεός», δηλαδή θα επιτρέψη ο Θεός να τους έλθη ενέργεια πλάνης, δηλαδή να γίνουν ανίκανοι να αντισταθούν στην ψεύτικη διδασκαλία του αντίχριστου. Και έτσι θα πιστεύουν τα ψέματα. Και γι’ αυτό όλοι εκείνοι που δεν πίστευσαν στην αλήθεια, αλλά αντίθετα έδειχναν χαρά όταν άκουγαν τα ψέματα, θα κατακριθούν από τον Θεό[3]. Ο Θεός είναι δίκαιος σε ό,τι κι αν επιτρέπει. Αυτό που επιτρέπει ο Θεός, πρέπει να είναι για το πνεύμα του ανθρώπου μια ικανοποίηση• και ταυτόχρονα μια φανέρωση, μια κρίση.

Βιβλιογραφία

 [1]Ιωάν. 5, 43.
 [2]Α’ Ιωάν. 4, 3.
 [3]Β’ Θεσσαλ. 2, 11-12.

 



Είναι φοβερή φτώχεια, η έλλειψη της αληθινής επίγνωσης του Θεού. Γιατί τότε, παίρνεις τα έργα του διαβόλου για έργα του Θεού.
Α Γ Ι Ο Υ  Ι Γ Ν Α Τ Ι Ο Υ
Μ Π Ρ Ι Α Ν Τ Σ Ι Α Ν Ι Ν Ω Φ
Ε Π Ι Σ Κ Ο Π Ο Υ
Σ Τ Α Υ Ρ Ο Υ Π Ο Λ Ε Ω Σ

Θ Α Υ Μ Α Τ Α Κ Α Ι Σ Η Μ Ε Ι Α

Μετάφραση : Ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως ΜΕΛΕΤΙΟΣ
Έκδοση Ε΄
ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ
ΠΡΕΒΕΖΑ 200

Δημοφιλείς αναρτήσεις