Εύρεση της Αγίας κάρας του Οσίου Συμεών του ηγούμενου της Ιεράς μονής Φιλοθέου Αγίου Όρους του Μονοχίτων και Ανυπόδητου

 

Εύρεση της Αγίας κάρας του Οσίου Συμεών του ηγούμενου της Ιεράς μονής Φιλοθέου Αγίου Όρους του Μονοχίτων και Ανυπόδητου

 

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΔΩ  

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΔΩ

Στις 19 Απριλίου του 1594 μ.Χ. ο Όσιος Συμεών παρέδωσε το πνεύμα του, σε ηλικία υπεράνω των 100 ετών. Ο Πατριάρχης Ιερεμίας ο Β' (1586 - 1595 μ.Χ.), κλήρος και λαός, τον κήδευσαν στον ναό της Θεοτόκου της Χάλκης και ο τάφος του έγινε πηγή θαυμάτων. 

Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, μοναχοί από το μοναστήρι του Οσίου επισκέφτηκαν την Κωνσταντινούπολη για να κάνουν εκταφή και να μεταφέρουν τα ιερά του λείψανα στον τόπο της ασκήσεώς του. Τα κόκκαλά του ευωδίαζαν. Τα έπλυναν με κρασί και τα έβαλαν σε λάρνακα ενώ την αγία του κάρα την έθεσαν σε ειδικό πολύτιμο κουβούκλιο. Μετέφεραν τα λείψανα στο μοναστήρι, όπου και έγιναν μεγάλο προσκύνημα από τους σκλαβωμένους Έλληνες. 

Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1945 - 1949 μ.Χ.), δύο αντάρτες έκλεψαν το πολύτιμο κουβούκλιο με την κάρα του Οσίου καθώς και πολύτιμα κειμήλια. Τα έκρυψαν προσωρινά μέσα σε ένα βαρέλι κοντά στο μοναστήρι. 

Τον Αύγουστο του 1952 μ.Χ., οι δυο αντάρτες-κλέφτες, πήγαν να πάρουν τα κλοπιμαία. Για κακή τους τύχη, ένα σμήνος από σφήκες, που είχε μπει στο βαρέλι και έκανε φωλιά, όρμησε πάνω τους, τους τσίμπησε και τους δηλητηρίασε. Ο ένας κλέφτης, πέθανε σχεδόν ακαριαία. Ο άλλος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο αλλά δεν βρήκε γιατρειά και πέθανε και αυτός. Λίγο πριν πεθάνει όμως, εξομολογήθηκε στον ηγούμενο του μοναστηριού, ιερομόναχο Δοσίθεο Μαχαιρίτσα, αναφέροντας και το σχετικό περιστατικο. 

Στις 22 Αυγούστου του 1952 μ.Χ., ημέρα Τρίτη, η κάρα του Οσίου, ξανατοποθετήθηκε στο μοναστήρι. 

Η μέρα αυτή τιμάται ιδιαιτέρως στην μονή. 

Τα θαύματα του Αγίου είναι πάμπολλα. Ενδεικτικά αναφέρουμε δύο. 

Στην Κωνσταντινούπολη, κατά την εκταφή του, ένας σχοινοποιός, έπασχε από βαρειά ασθένεια. Ένεκα της ασθένείας του, καθε φορά που έβηχε, έβγαζε φλέγματα που βρώμιζε ο τόπος. Έτρεξε και προσκύνησε την κάρα του Οσίου και ευθύς γιατρεύθηκε. Ο πρώην άρρωστος, εις ένδειξη ευχαριστίας του προς τον Όσιο, δώρησε το πολύτιμο κουβούκλιο που έθεσαν την κάρα του θαυματουργού Οσίου. 

Μια άλλη φορά, οι πατέρες της μονής, πήραν το δάκτυλο του Αγίου και επισκέφτηκαν την Εύβοια. Πήγαν και στην κωμόπολη Ωρεών, όπου ήταν ένας βαρειά άρρωστος που δεν μπορούσε να χωνέψει το φαγητό που έτρωγε. Και φούσκωσε, πρήσθηκε ολόκληρος· πρόσωπο, κοιλιά, χέρια, πόδια. Δεν φαινόταν αν ήταν άνθρωπος. Με όλες του τις δυνάμεις έτρεξε και προσκύνησε το λείψανο του Αγίου, ικετεύοντας τους πατέρες της μονής, να πάνε με το άγιο λείψανο στο φτωχικό του και να του κάνουν αγιασμό. Οι πατέρες του έκαναν την χάρη. Στο νερό του αγιασμού έβαλαν και το λείψανο. Ο άρρωστος ήπιε αγιασμό και προσκύνησε το λείψανο. Και ευθύς έγινε το θαύμα. Από το σώμα του αρρώστου έτρεχε νερό ποτάμι, που μύριζε ανυπόφορα. Το πρόσωπό του, η κοιλιά του, τα πόδια του ξεφούσκωσαν, ξαναποκτώντας την κανονική τους όψη. Ο θεραπευμένος, έδωσε, όχι μόνο όλη του την περιουσία στο μοναστήρι, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό γενόμενος μοναχός στο μοναστήρι. Εις ανάμνηση του θαύματος αυτού, ιδρύθηκε στην πόλη Ωρεών, μετόχι της Ιεράς Μονής Φλαμουρίου που σώζεται μέχρι σήμερα. 

Ο όσιος Συμεών ο μονοχίτων και ανυπόδητος

 Ο όσιος Συμεών ο μονοχίτων και ανυπόδητος

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΔΩ

Ο όσιος πατήρ ημών Συμεών ήταν γιος του εφημερίου του χωριού Βαθύρρευμα, κοντά στον Βόλο. Γεννήθηκε περί το 1500. Σε ηλικία δεκαέξι ετών άφησε τους γονείς του και υποτάχθηκε στην πνευματική καθοδήγηση του επισκόπου Δημητριάδος Παχωμίου, ο οποίος τον έκειρε μοναχό και τον χειροτόνησε διάκονο.

Εισήλθε κατόπιν ο Συμεών στην Κομνήνειο Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Κίσσαβο, όπου εγκαταβίωσε με άκρα αυστηρότητα, φορώντας πάντα μόνο έναν κουρελιασμένο χιτώνα, περπατώντας ανυπόδητος και περνώντας νύχτες ολόκληρες ορθός ενώπιον του αοράτου Θεού.

Ποθώντας να αναλάβει πλέον ένδοξους αγώνες, μετέβη στο Άγιον Όρος και έγινε δεκτός στην Μονή Μεγίστης Λαύρας, όπου χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, και κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Μονή του Φιλοθέου.

Ο όσιος Συμεών ήταν ζώσα εικόνα της τέλειας ασκητικής βιοτής και πολλοί αδελφοί επωφελήθηκαν από το παράδειγμά του, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί να δεχθεί την ηγουμενία της μονής. Ο δαίμονας τότε κίνησε τον φθόνο κάποιων μοναχών.

Μια φορά, ανήμερα το Πάσχα, η σκανδαλώδης διαγωγή των παραστρατημένων αυτών μοναχών προκάλεσε τις επιπλήξεις του οσίου, και τότε οι μοναχοί σαν μανιασμένα θηρία κατέπεσαν επάνω του και τον έκλεισαν στον πύργο της μονής για να συνεχίσουν τα γλεντοκοπήματά τους. Ο Συμεών κατόρθωσε ωστόσο να διαφύγει από ένα παράθυρο, εγκατέλειψε το Άγιον Όρος, επέστρεψε στην γενέτειρά του και αποσύρθηκε σε ερημική τοποθεσία του Ζαγοραίου όρους (Πήλιο), ονόματι Φλαμούριον.

Επί τρία χρόνια ζούσε στο ύπαιθρο, κάτω από μια μηλιά, προσκαρτερώντας στην νηστεία και την προσευχή, παρά τις αντιξοότητες και την δριμύτητα του κλίματος. Σύντομα απέκτησε μαθητές, ενώ μετά επτά χρόνια άρχισε την ανοικοδόμηση ναού και μονής αφιερωμένης στην Αγία Τριάδα.

Οργάνωσε την μονή σύμφωνα με το κοινοβιακό σύστημα, διασφαλίζοντας την αυτονομία και υπάγοντάς την απ’ ευθείας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο· κατόπιν ο όσιος Συμεών αναχώρησε για να κηρύξει τον Λόγο του Θεού σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος, έργο κατήχησης μείζονος σημασίας στα δύσκολα εκείνα χρόνια της σκλαβιάς, όταν κάθε διδασκαλία ήταν απαγορευμένη.

Ως νέος απόστολος, ανυπόδητος, οπλισμένος μόνο με την χάρη του Θεού που γέμιζε την καρδία του, διέτρεξε την Θεσσαλία και κατόπιν την Φθιώτιδα και την Βοιωτία, διδάσκοντας στους χριστιανούς να τηρούν τις εντολές του Κυρίου, να μην επιδιώκουν εκδίκηση, να μην απευθύνονται σε μάγους και μάντεις, να τηρούν την αργία της Κυριακής για να εκκλησιάζονται, ενώ θεράπευε πολλές αρρώστιες με την προσευχή του.

Μετέβη κατόπιν στην Αθήνα, όπου τον δέχθηκε θερμά ο επίσκοπος Λαυρέντιος (1528-1550), ο οποίος τον κάλεσε να κηρύξει τον Λόγο του Θεού στους ναούς της πόλεως.

Καθώς ο Συμεών συνέχισε τις ιεραποστολικές του περιοδείες στην Εύβοια, κάποιοι Τούρκοι της περιοχής, από φθόνο τον κατηγόρησαν ψευδώς στον επίτροπο του πασά, ότι επιδιώκει να προσηλυτίσει μουσουλμάνους στον Χριστιανισμό.

Όταν τον συνέλαβαν, προς κατάπληξη όλων, ο Συμεών άρχισε να βοηθά το πλήθος που είχε αρχίσει να μαζεύει ξύλα για να φτιάξει πυρά στην κεντρική πλατεία. Με παρέμβαση της μητέρας του δικαστή, η θανάτωση αναβλήθηκε και στην ανάκρισή του ο όσιος εξήγησε ποιος ήταν ο πραγματικός στόχος του κηρύγματός του, οπότε ο δικαστής, μη βρίσκοντας τίποτα το αξιόποινο τον άφησε να συνεχίσει ελεύθερος τις περιοδείες του.

Επέστρεψε τότε ο Συμεών στην Μονή Φλαμουρίου, όπου ενέδυσε με το μοναχικό Σχήμα μεγάλο αριθμό μαθητών που είχαν συγκεντρωθεί κατά τις ιεραποστολικές περιοδείες του. Μετέβη κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο πατριάρχης Ιερεμίας Β’ (1587-1595) τον δέχτηκε με τιμές.

Και στην Κωνσταντινούπολη, όπως στην Ελλάδα, ο λόγος του αγίου, επισφραγισμένος από το υπόδειγμα της ζωής του, που ήταν όλη αφιερωμένη στον Θεό, ανέβλυζε ωσάν πηγή αστείρευτος και επανέφερε στην Εκκλησία πλήθος χριστιανών, οι οποίοι αφού εξομολογούνταν στον όσιο διήγαν πλέον βίο σύμφωνο με τις επιταγές του Ευαγγελίου, ενώ πολλοί από αυτούς ζήτησαν να ασπασθούν τον μοναχικό βίο.

Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Κωνσταντινούπολη, τον κάλεσε ο Κύριος στις μονές των αγίων, στις 19 Απριλίου 1594.

Ετάφη στον ναό της Θεοτόκου στην νήσο Χάλκη της Προποντίδος και δύο χρόνια αργότερα, τα τίμια λείψανά του μεταφέρθηκαν στην Μονή Φλαμουρίου, όπου κατά την διάρκεια των αιώνων έχουν επιτελέσει μεγάλο αριθμό θαυματουργικών ιάσεων.

Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Τόμος 8ος, Απρίλιος, Ίνδικτος,