Κάνε άγάπη καί πές μου πώς θά σωθώ;

Ερώτηση 

Ένας αδελφός ρώτησε το μεγάλο Γέροντα, λέγοντας: Κάνε αγάπη και πες μου πως θα σωθώ. Και να ξέρεις ό,τι είπα στο λογισμό μου πως θα υποταχθώ σε ό,τι μου υποδείξει η επιστολή σου. 

Απόκριση Βαρσανουφίου. 

Αν άληθινά θέλεις νά σωθείς, απόδειξε με την πράξη ό,τι ακόυσες όσα θα σου πώ. Σήκωσε τα πόδια πάνω από τη γη και ανύψωσε το νου σου στον ουρανό και εκεί ας είναι η μελέτη σου νύκτα και ημέρα, παλεύοντας με όση δύναμη διαθέτεις να δείς τον εαυτό σου πιό άμαρτωλό, κάτω από κάθε άνθρωπο. Αυτή είναι η άληθινή όδός. Εκτός απ’ αυτή δέν ύπάρχει αλλη γι’ αυτόν πού θέλει να σωθεί, με τη δύναμη του Χριστού. Ας τρέχει αυτός πού θέλει, ας τρέχει αυτός πού θέλει, ας τρέχει αυτός πού θέλει, για νά προφθάσει. Εγώ γίνομαι μάρτυρας και βεβαιωτής ενώπιον του Θεού του ζώντος και του θέλοντος να χαρίσει ζωή αιώνια σ’ όποιον το επιζητεί. Άν θέλεις, εργάσου, αδελφέ.

Η αυθεντική Σωτηρία δεν συνίσταται στο να βρεθούμε σε κάποιο χώρο προστατευμένο από κάθε είδους δυσάρεστα πράγματα, αλλά στο να νικήσουμε τον Άδη με τη δύναμη της αγάπης μας προς τον Χριστό και να μην τον ατενίζουμε με το φόβο των δούλων, αλλά με την ηρεμία εκείνων που κυριαρχούν επάνω του.

 

Η αυθεντική Σωτηρία δεν συνίσταται στο να βρεθούμε σε κάποιο χώρο προστατευμένο από κάθε είδους δυσάρεστα πράγματα, αλλά στο να νικήσουμε τον Άδη με τη δύναμη της αγάπης μας προς τον Χριστό και να μην τον ατενίζουμε με το φόβο των δούλων, αλλά με την ηρεμία εκείνων που κυριαρχούν επάνω του.

 ΑΓΙΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ

Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου 

Έσσεξ Αγγλίας

 

Στην Ἐκκλησία βρίσκουμε τὴν ὑγεία, τὴν παρηγοριά, τὴν ἐλπίδα καὶ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας.

 

Στην Ἐκκλησία βρίσκουμε τὴν ὑγεία, τὴν παρηγοριά, τὴν ἐλπίδα καὶ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας.

Νὰ εἴμαστε πάντα ἕτοιμοι, διότι δὲν ξέρουμε πότε θὰ φύγουμε ἀπὸ αὐτὴν τὴν ζωή. Νὰ μὴν λέμε: ''Δὲν πειράζει, αὔριο θὰ μετανοήσω''. Ποιὸς ξέρει τὸ αὔριο; Το αὔριο εἶναι τοῦ Θεοῦ. Οὔτε τὴν ὥρα ξέρουμε. Ξημερώνει καὶ δὲν ξέρουμε ἂν θὰ βραδιάσει. "ἐπιμελεῖσθε ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου".

Ὅσιος Ἰάκωβος ἐν Εὐβοῖα

Η κοινή σωτηρία

  

Δύο μοναχοί συνομιλούσαν για τη σωτηρία.  

Ο ένας έλεγε: 

‐ Η ψυχή μου δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τη σκέψη ότι κάποιος θα χαθεί αιώνια. Νομίζω πως ο Κύριος θα βρει τρόπο να τους σώσει όλους. 

Ο άλλος απάντησε: 

‐ Οι άγιοι Πατέρες λένε ότι ο Θεός μπορούσε να δημιουργήσει τον άνθρωπο χωρίς τη συνέργεια του, αλλά να τον σώσει χωρίς τη συμφωνία και τη συνέργεια του ιδίου του ανθρώπου είναι αδύνατον. Η σωτηρία και η απώλεια βρίσκονται στην ελευθερία του ανθρώπου. 

Ο πρώτος: 

‐ Νομίζω ότι ο Θεός με το πλήθος της αγάπης Του θα υπερβεί την αντίσταση του κτίσματος, χωρίς να καταλύσει την ελευθερία του. 

Ο δεύτερος: 

‐ Μου φαίνεται πως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ελευθερία του ανθρώπου είναι δυνητικά τόσο μεγάλη, που και στο επίπεδο του αιωνίου Είναι μπορεί να προσδιοριστεί αρνητικά απέναντι στον Θεό. Όσοι δεν το γνωρίζουν αυτό ή το λησμονούν, τρέφονται με «ωριγενικό» γάλα. 

‐ Αλλά πραγματικά, αυτό είναι μωρία! 

‐ Ναι, μωρία. 

‐ Τι λοιπόν να κάνουμε; 

‐ Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι, και εμείς πρέπει να σκεφτόμαστε τη σωτηρία όλων και να προσευχόμαστε για όλους. Αλλά ούτε η αποκάλυψη ούτε η πείρα μας μας δίνουν βάση να ισχυριστούμε ότι όλοι θα σωθούν. Η ελευθερία είναι μεγάλο δώρο, αλλά φρικτό.