Ένα πράγμα ζητάει ο Θεός. Το άγγιγμα της χάρης του Αγίου Πνεύματος.

 

Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γένεσις οὕτως ἦν· μνηστευθείσης τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος ἁγίου.  

Ματ 1,18

Τα μεγάλα πράγματα λέγονται με λίγα λόγια γιατί βιώνονται. Τα μεγάλα πράγματα είναι του Αγίου Πνεύματος. Και τα του Αγίου Πνεύματος δεν μπορείς να τα πεις με λόγια, απλά να τα ζεις. Για το μόνο γεγονός που μπορούμε να πούμε εδώ πέρα είναι να τα εκφράσουμε…

Το τι έγινε πάνω της (στην ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ) από την χάρη του Αγίου Πνεύματος! Το άγγιγμα του Αγίου Πνεύματος κάτι αφήνει πάνω σου. Αυτό είναι το συγκλονιστικό γεγονός. Τα άλλα δεν μπορείς να τα λες. Τα μεγάλα δεν λέγονται. Εκείνα που περιγράφονται με πολλά λόγια δεν είναι μεγάλα, είναι μικρά. Γιατί τα μεγάλα είναι μυστήριο ¨και τα μεγάλα αφήνουνε σημάδια πάνω σου¨. Και αφού αφήνουν σημάδια, σε προκαλεί ο Θεός να γίνεις ένα σημάδι… και προσπαθείς να τα καλλιεργήσεις χωρίς να τα μοιράζεσαι και να τα λες. Όσο πιο πολλά λες για τα μεγάλα πράγματα τόσο πιο μικρά τα κάνεις. Και όσο πιο πολύ ζεις τα μεγάλα πράγματα τόσο πιο μεγάλα τα κάνεις. Γι’ αυτό στην ζωή σας μην θριαμβολογείτε, περιττολογώντας λέγοντας: ΑΠΙΘΑΝΟ... ΦΟΒΕΡΟ... ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ. 5 ώρες κουβέντα για το πως είναι το μοντελάκι στην ορθοδοξία. 

Αφήστε τα μεγάλα να μείνουν έστω, εκεί που είναι... όπου υπάρχει πολυλογία για ένα πράγμα, δηλώνει την ευτέλεια του πράγματος.   

Και πόσο, περισσότερο όταν μιλάω για τον εαυτό μου πολλές φορές, δηλώνω την ευτέλεια του εαυτού μου και το πόση αξία έχω δώσει στον εαυτό μου. Όσο πιο μεγάλα πράγματα θέλετε να λέτε για τον εαυτό σας τόσο πιο λίγο να μιλάτε για τον εαυτό σας και θα ζήσετε πολύ μεγάλα πράγματα. Όσο πιο πολύ μιλάτε για τον εαυτό σας, τόσο πιο πολύ τον καταστρέφετε, δεν τον αφήνετε να σφραγιστεί από την χάρη του Θεού και να μεγαλώσει μέσα, αυτό που η χάρις του Θεού προκαλεί πάνω μας. Αυτή είναι η αποτυχία της σύγχρονης κοινωνιολογίας, της σύγχρονης παιδαγωγικής, της σύγχρονης ψυχολογίας, η αποτυχία των συγχρόνων διανθρωπίνων σχέσεων. Όλα στηρίζονται σε λογικές αναλύσεις. Το πως είμαι και γιατί είμαι και πως να πάω…. 

«εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος ἁγίου». 

Ένα πράγμα ζητάει ο Θεός. Το άγγιγμα της χάρης του Αγίου Πνεύματος. Και αν αυτό γίνει πραγματικότητα πάνω στη ζωή μας αυτό μας συγκλονίζει και επειδή βρισκόμαστε μέσα από αυτή την Χαρη του Αγίου Πνεύματος, μέσα από αυτή την σφραγίδα και επειδή συγκλονιζομαστε εν γαστρί - πολύ βαθια μέσα της - γενιούνται άλλα πράγματα μέσα της. Η Παναγία δεν είπε λόγια για αυτό, τίποτα δεν είπε. Τίποτα! Η Παναγία είναι σιωπηλή και δεν λεέι: που είδα τον άγγελο, που ήρθε ένα πρωί και μου μίλησε και μου είπε μια ιστορία. Και θα ήταν αληθινη και δεν λεει τίποτα.

Και αφήνει τον φουκαρά τον Ιωσήφ να χτυπιέται κάτω με τους πειρασμούς. Και γιατί Μαρία δεν τα πες γρήγορα; Εραστή δεν είχες…εντάξει δεν είχες, να το έλεγες, ότι ήρθε ο άγγελος και μου είπε αυτό και αυτό … τί τον άφησες τον φουκαρά να χτυπίεται κάτω; Κάνει που θα κάνει μια ζωή θυσία.  

Γιατί;  

Η σιωπή της Παναγίας έχει την εξής συγκλονιστική απάντηση. Στον Ιωσήφ έπρεπε να το πεί τουλάχιστον … ότι είναι από τον άγγελο και μου είπε ότι θα κάνω ένα παιδί… να προλάβει το σκάνδαλό, αφού θα την έβλεπε έγκυο!Εε, λοιπόν, επειδή το γεγονός ήταν μεγάλο διπλά. Πρώτον, όπως έγινε το γεγονός. Συνέλαβε ένα παιδί με ένα τρόπο μυστήριο και δεύτερον από τον Ιωσήφ θα εζητείτο το πολύ μεγάλο γεγονός. Από τώρα και μετά να μην μπορεί πια να την δεί σαν γυναικα του, αλλα αυτός να θυσιαστεί για αυτήν μέχρι να πεθάνει χωρίς τίποτε άλλο. Θυσία! Θα έλεγε κανείς έτσι μια θυσία… έτσι να θυσιάζει την ζωή του ο Ιωσήφ, το μέλλον του. Θα μπορούσε να πεί: όχι δεν μπορώ, δεν αντέχω θα παώ με άλλη γυναίκα θα σε αφήσω. Επειδή ήταν τόσο μεγάλη η θυσία, η Παναγία δεν βρίσκει "λόγο" να του ζητήσει να κάνει αυτή την θυσία και το αφήνει στο Θεό. 

Απόσπασμα απο ομιλία του π.Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου που έγινε 17/12/1994

Όπου Θεός δε βούλεται....

πηγή φωτογραφίας : http://ioanniscrete.blogspot.com/

Σε κάποιο κοινόβιο ετοιμάζονταν να τελέσουν τη θεία λειτουργία, και καθώς οι διάκονοι μπήκαν στο ιερό να φορέσουν τα άμφια τους βρήκαν ότι έλειπε ένα. Ερεύνησαν πολύ και επειδή δεν το βρήκαν, το ανέφεραν στον αββά. Αυτός τους λέει: «Ερευνήστε πάλι». Καθώς λοιπόν δεν βρέθηκε, ο αββάς θύμωσε για το άτοπο αυτό το πράγμα και λέει: «Ζούμε μαζί με ληστές. Μα το Θεό, δεν θα γίνει λειτουργία ούτε θα φάμε τίποτε μέχρι να βρεθεί ο ληστής.  

Την ώρα που ο αββάς μαζί με τους διακόνους πήγε να ερευνήσει στα κελιά των αδελφών και αυτοί περίμεναν στην εκκλησία, εκείνος που το έκλεψε λέει στο διπλανό του που ήταν ευλαβής: «Αλίμονο μου, τι με περιμένει τώρα». Του λέει εκείνος: «Γιατί;» Του αποκρίνεται: «Εγώ έκλεψα το άμφιο και βρίσκεται στο κελί μου κάτω από ένα σκεύος» Του λέει ο άλλος: «Μη στεναχωριέσαι καθόλου, μόνο πήγαινε και βάλε το στο κελλί μου». Πάει αυτός και βάζει το σκεύος το κελλί του αδελφού.  

Όταν έφθασαν ψάχνοντας ο αββάς και οι διάκονοι στο κελί με το σκεύος του αδελφού, άπλωσε το χέρι του ένα διάκος, τράβηξε το άμφιο και έβαλε τις φωνές: «Ο τάδε ο ευλαβής βρέθηκε κλέφτης».  

Πηγαίνουν αμέσως στην εκκλησία τον πιάνουν, του δίνουν πολλά χτυπήματα και σέρνοντας τον, τον πετούν έξω από το κοινόβιο. Εκείνος τους παρακαλούσε: «Αφήστε με να μετανοήσω και δεν θα το ξανακάνω». Αυτοί όμως τον έδιωξαν λέγοντας: «Δεν μπορούμε να έχουμε ένα κλέφτη ανάμεσά μας».  

Επιστρέφουν κατόπιν στην εκκλησία για την τέλεση της θείας λειτουργίας. Και όταν ο διάκονος πήγε να σύρει το παραπέτασμα, αυτό δεν προχωρούσε. Κοίταζαν προσεκτικά μήπως κάτι το εμποδίζει και δεν βρήκαν τίποτε. Τότε αββάς σκέφτηκε καλύτερα και λέει: «Μήπως επειδή διώξαμε τον αδερφό συνέβη αυτό; Πηγαίνετε να τον φέρετε και θα μάθουμε». Όταν ήρθε ο αδελφός, έσυραν το παραπέτασμα και αμέσως μετακινήθηκε.  

Να, αυτό είναι να θυσιάζει κανείς τον εαυτό του για χάρη του πλησίον. Αν δεν φτάσουμε σε αυτό το μέτρο, τουλάχιστον ας μην καταλαλούμε σε βάρος του πλησίον, μήτε να τον κατακρίνουμε, για να μην αποξενωθούμε από τη χαρά που πρόκειται να απολαύσουν οι άγιοι.

άγνωστες σελίδες του 

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΥ

εκδοσεις

ΤΟ ΠΕΡΟΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ