Είστε μέσα στην αγάπη ριζωμένοι και θεμελιωμένοι, για να μπορέσετε να καταλάβετε μαζί με όλους τους Αγίους ποιό είναι το πλάτος, το μήκος, το ύψος και το βάθος της· να γνωρίσετε την αγάπη του Χριστού που ξεπερνά τη γνώση, για να γεμίσετε με όλο το πλήρωμα του Θεού».

Μνήμη τῆς ἀνακομιδῆς τοῦ ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου, Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας

Το Συναξάρι του Μεγάλου Αθανασίου ΕΔΩ

Αφού ο νους των ανθρώπων ξέπεσε στα αισθητά, ο Λόγος ταπείνωσε τον εαυτό του να ενανθρωπήσει, για να σηκώσει στους ώμους του τους ανθρώπους όντας ο ίδιος άνθρωπος· να προσελκύσει προς τον εαυτό του την προσοχή των αισθήσεών τους, για να τον βλέπουν στο εξής ως άνθρωπο· να πείσει με τα έργα που εργάζεται ότι δεν είναι μόνον άνθρωπος αλλά και Θεός, Λόγος και Σοφία του αληθινού Θεού. Αυτό θέλοντας να το υπογραμμίσει και ο Παύλος λέει: «Είστε μέσα στην αγάπη ριζωμένοι και θεμελιωμένοι, για να μπορέσετε να καταλάβετε μαζί με όλους τους Αγίους ποιό είναι το πλάτος, το μήκος, το ύψος και το βάθος της· να γνωρίσετε την αγάπη του Χριστού που ξεπερνά τη γνώση, για να γεμίσετε με όλο το πλήρωμα του Θεού». Ο Λόγος παντού πρόσφερε τον εαυτό του· και πάνω και κάτω, και στο βάθος και το πλάτος. Πάνω είναι με τη δημιουργία, κάτω είναι με την ενανθρώπηση, στο βάθος είναι στον άδη και στο πλάτος είναι σ’ όλο τον κόσμο· διότι όλα είναι γεμάτα από τη γνώση του Θεού. Γι’ αυτό το λόγο, δεν έσπευσε, μόλις ενανθρώπησε, να θυσιαστεί αμέσως για χάρη όλων μας· να παραδώσει το σώμα του στο θάνατο και να το αναστήσει· διότι έτσι θα έμενε στην αφάνεια. Το αντίθετο· φανέρωσε πλήρως τον εαυτό του, μένοντας στο ανθρώπινο σώμα και κάνοντας τέτοια θαυμαστά έργα και σημεία, ώστε να τον αναγνωρίζουν πλέον όχι ως άνθρωπο αλλ’ ως Θεό Λόγο. Με την ενανθρώπησή του ο Σωτήρας έκανε από αγάπη για τον άνθρωπο και τα δύο: πρώτα, εξαφάνισε το θάνατό μας και μας ανακαίνισε· και δεύτερον, ενώ ήταν αφανής και αόρατος, φανέρωσε τον εαυτό του με τα έργα του· μας γνωστοποίησε ότι είναι ο Λόγος του Πατέρα, ο Παντοκράτορας και Βασιλιάς όλων.

*** 

16. Ἅπαξ γὰρ εἰς αἰσθητὰ πεσούσης τῆς διανοίας τῶν ἀνθρώπων, ὑπέβαλεν ἑαυτὸν διὰ σώματος φανῆναι ὁ Λόγος, ἵνα μετενέγκῃ εἰς ἑαυτὸν ὡς ἄνθρωπον τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὰς αἰσθήσεις αὐτῶν εἰς ἑαυτὸν ἀποκλίνῃ, καὶ λοιπὸν ἐκείνους ὡς ἄνθρωπον αὐτὸν ὁρῶντας, δι᾿ ὧν ἐργάζεται ἔργων, πείσῃ μὴ εἶναι ἑαυτὸν ἄνθρωπον μόνον, ἀλλὰ καὶ Θεὸν καὶ Θεοῦ ἀληθινοῦ Λόγον καὶ Σοφίαν. Τοῦτο δὲ καὶ ὁ Παῦλος βουλόμενος σημᾶναί φησιν· "Ἐν ἀγάπῃ ἐρριζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι, ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ ὕψος καὶ βάθος, γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ· ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ." Πανταχοῦ γὰρ τοῦ Λόγου ἑαυτὸν ἁπλώσαντος, καὶ ἄνω καὶ κάτω καὶ εἰς τὸ βάθος καὶ εἰς τὸ πλάτος· ἄνω μὲν εἰς τὴν κτίσιν, κάτω δὲ εἰς τὴν ἐνανθρώπησιν, εἰς βάθος δὲ εἰς τὸν ᾅδην, εἰς πλάτος δὲ εἰς τὸν κόσμον· τὰ πάντα τῆς περὶ Θεοῦ γνώσεως πεπλήρωται. Διὰ δὲ τοῦτο, οὐδὲ παρ᾿ αὐτὰ παραγενόμενος τὴν θυσίαν τὴν ὑπὲρ πάντων ἐπετέλει, παραδιδοὺς τὸ σῶμα τῷ θανάτῳ, καὶ ἀνιστῶν αὐτό, ἀφανῆ ἑαυτὸν διὰ τούτου ποιῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐμφανῆ ἑαυτὸν διὰ τούτου καθίστη διαμένων ἐν αὐτῷ καὶ τοιαῦτα τελῶν ἔργα καὶ σημεῖα διδούς, ἃ μηκέτι ἄνθρωπον ἀλλὰ Θεὸν Λόγον αὐτὸν ἐγνώριζον. Ἀμφότερα γὰρ ἐφιλανθρωπεύετο ὁ Σωτὴρ διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως, ὅτι καὶ τὸν θάνατον ἐξ ἡμῶν ἠφάνιζε, καὶ ἀνεκαίνιζεν ἡμᾶς· καὶ ὅτι ἀφανὴς ὢν καὶ ἀόρατος, διὰ τῶν ἔργων ἐνέφαινε, καὶ ἐγνώριζεν ἑαυτὸν εἶναι τὸν Λόγον τοῦ Πατρός, τὸν τοῦ παντὸς ἡγεμόνα καὶ βασιλέα.

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ

ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣ

ΠΡΟΣ ΗΜΑΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΑΥΤΟΥ

Ἀπόδοση εἰς τὴν νέα Ἑλληνική: 

Ἀρχιμανδρίτης Δωρόθεος Πάπαρης

Ο άγιος νεομάρτυρας Ρωμανός ο εν Ρακκά

Η πόλη Ρακκά

1 Μαΐου  

Ο άγιος νεομάρτυρας Ρωμανός ο εν Ρακκά 

Γόνος θεοσεβούς οικογένειας της Γαλατίας, ο άγιος Ρωμανός γεννήθηκε περί το 730 και ασπάσθηκε τον μοναχικό βίο στην Μονή του Μαντινέου της Βιθυνίας που είχε ιδρύσει η αγία Ανθούσα [27 Ιουλ.] κοντά στην γυναικεία μονή της. Ο υποδειγματικός βίος του προσείλκυσε την συμπάθεια της αγίας, η οποία τον έστειλε κάποτε σε αποστολή για υποθέσεις της μονής μαζί με έναν άλλο σεβάσμιο μοναχό (771). Στον δρόμο πιάστηκαν από Σαρακηνούς που τους έστειλαν στην Βαγδάτη, έδρα του χαλίφη Αμπντουλάχ Αμπού Γκαφάρ, ο οποίος διέταξε να τους ρίξουν στην φυλακή. 

Λίγες ημέρες αργότερα ο σύντροφός του πέθανε και στο ίδιο κελλί έκλεισαν άλλους δύο μοναχούς, θύματα του διωγμού των εικονομάχων, και έναν βυζαντινό άρχοντα, ονόματι Γεώργιο, που από την μεριά του ήταν φανατικός οπαδός της παλατιανής αίρεσης των εικονομάχων. Παρά την κοινή δυστυχία τους, ο τελευταίος αυτός καθύβριζε τους μοναχούς και θα τους είχε σκοτώσει αν δεν τον εμπόδιζαν οι Σαρακηνοί δεσμοφύλακες. 

Ένας επίσημος χριστιανός της Βαγδάτης πήρε τους έγκλειστους υπό την προστασία του και κατάφερε να τους κρατήσει στην οικία του. Λίγα χρόνια αργότερα, ήλθαν να προστεθούν στην ομάδα άλλοι πέντε μοναχοί. Ένας από αυτούς, ονόματι Ιάκωβος, αποστάτησε και κατηγόρησε τον Ρωμανό ως κατάσκοπο στην υπηρεσία της Κωνσταντινουπόλεως. Η κατηγορία δεν ελήφθη αρχικά στα σοβαρά και ο Ρωμανός υποχρεώθηκε να ακολουθήσει τον αραβικό στρατό σε μια εκστρατεία υπό τον χαλίφη Αλ-Μαχντρί στα συροβυζαντινά σύνορα (780). 

Φθάνοντας στην Ρακκά, την αρχαία Καλλινίκη της Συρίας, ο άγιος κατόρθωσε να επαναφέρει στην πίστη τού Χριστού αιχμαλώτους που είχαν αλλαξοπιστήσει. Τον κατέδωσαν στον χαλίφη και παρουσιάστηκε ενώπιον του ηγεμόνος κάνοντας μια θαρραλέα ομολογία της αληθινής Πίστεως, πριν καταδικασθεί εις θάνατον. 

Αποκεφαλίσθηκε την 1η Μαΐου του 780. Το σώμα του πετάχτηκε στον Ευφράτη, αλλά στην συνέχεια περιμαζεύτηκε από χριστιανούς και εκτέθηκε σε προσκύνημα στον καθεδρικό ναό της πόλης. [*]

[*] Ο Βίος του αγίου Ρωμανού, γραμμένος λίγο μετά τον θάνατό του από τον όσιο Στέφανο τον Σαββαΐτη [28 Οκτ.], σώζεται μονάχα στα γεωργιανά και για τον λόγο αυτό δεν αναφέρεται στα συναξάρια.

Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας Τόμος 9ος, Μάιος, Ίνδικτος

 

Άγιος Πανάρετος επίσκοπος Πάφου

Άγιος Πανάρετος επίσκοπος Πάφου

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ 

Η ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ-ΕΔΩ 

Ο άγιος Πανάρετος ήταν επίσκοπος Πάφου της Κύπρου κατά τον 18ο αιώνα. Άξιος του ονόματός του, ήταν ενδεδυμένος με όλες τις αρετές, όχι μόνο εκείνες του άγρυπνου και πονετικού απέναντι στο ποίμνιό του ιεράρχη, αλλά και με εκείνες ενός ασκητή, επιδιδόμενος κρυφά σε αγώνες αντάξιους των Πατέρων της ερήμου. Προφασιζόμενος το εύθραστο της υγείας του, έτρωγε λίγο, μια φορά την ημέρα, μετά τον εσπερινό, και στη συνέχεια αποσυρόταν στο δωμάτιό του, όπου περνούσε ορθός όλη την νύχτα προσευχόμενος. Όταν έφθασε στο τέλος του βίου του, έσκαψε ο ίδιος τον τάφο του, φόρεσε λευκά νεκρικά ενδύματα και είπε να καλέσουν τον πρώην μητροπολίτη Καρπάθου για να εξομολογηθεί και να λάβει την θεία Κοινωνία· κατόπιν εκοιμήθη εν ειρήνη αφού ευλόγησε τον λαό του. Όταν ο πρωτοσύγκελος θέλησε, παρά τις συστάσεις του εκδημήσαντος, να ντύσει το λείψανό του κατά το έθος, κατάπληκτος ανακάλυψε ότι μια αλυσίδα τύλιγε σφικτά το σώμα του σε σχήμα σταυρού και με τον καιρό είχε χωνευτεί βαθιά μέσα στη σάρκα του. Το περιφανές λείψανο, μαρτύριο των μυστικών αγώνων του αγίου, μεταφέρθηκε στην κατοικία του αρχιεπισκόπου Κύπρου, όπου και έγινε πηγή ιαμάτων για πλήθος ασθενών που προσέρχονταν να το προσκυνήσουν.

Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τ. 9ος, Μάϊος. Εκδ. “Ινδικτος

 

Επίσκοπος Ωξέρρης. 1η Μαΐου

  

Άγιος Αγαπητός Επίσκοπος Ωξέρρης. 

 1η Μαΐου

Ο Άγιος Αγαπητός ή Άγιος Αμάτος ήταν επίσκοπος Ωξέρρης (Auxerre) από το 388 μέχρι το θάνατό του την 1η Μαΐου 418. Η μνήμη του Αγίου Αγαπητού γιορτάζεται την 1η Μαΐου. 

Ο Άγιος Αγαπητός σπούδασε θεολογία υπό τον Άγιο Βαλεριανό, Επίσκοπο του Ωξέρρης (τιμάται 13 Μαΐου). Μετά από επιμονή των γονέων του νυμφεύθηκε τη Μάρθα, μετέπειτα Αγία Μάρθα, αλλά μετά τον γάμο τους συμφώνησαν να ζήσουν με αγνότητα και παρθενία. Η Μάρθα έγινε μοναχή και ο Άγιος Αγαπητός μοναχός. 

Το 388 μ.Χ. εξελέγη Επίσκοπος Ωξέρρης και διαδέχθηκε τον Άγιο Ελλάδιο (τιμάται 8 Μαΐου). Διοίκησε την Μητρόπολή του για 30 χρόνια μέχρι την οσιακή του κοίμηση. Κατά τη διάρκεια αυτής της 30ετούς επισκοπίας, έχτισε δύο εκκλησίες και βάπτισε τους εναπομείναντες ειδωλολάτρες στην επισκοπή του. Εισήγαγε τα ιερά λείψανα του Αγίου Κηρύκου στη Γαλλία, διαδίδοντας έτσι τη λατρεία του Αγίου. 

Ο Γερμανός (μετέπειτα Άγιος Γερμανός Επίσκοπος Ωξέρρης, η μνήμη του οποίου τιμάται 31 Ιουλίου) ήταν ένα από τους έξι δούκες, που ανέθεσε ο αυτοκράτορας την διακυβέρνηση των επαρχιών της Γαλλίας και κατοικούσε στην Ωξέρρη. Ο Γερμανός έπεσε στη δυσαρέσκεια του Επίσκοπου Αγαπητού, διότι κρεμούσε κυνηγετικά τρόπαια σε ένα συγκεκριμένο δέντρο, το οποίο παλαιότερα ήταν τόπος ειδωλολατρικής λατρείας. Ο Άγιος Αγαπητός προσπαθούσε μάταια να τιν πείσει να σταματήσει. Μια μέρα όταν ο δούκας απουσίαζε, ο επίσκοπος έκοψε το δέντρο και έκαψε τα τρόπαια. Φοβούμενος τον θυμό του δούκα, ο οποίος ήθελε να τον σκοτώσει, έφυγε και ζήτησε από τον έπαρχο Ιούλιο να του χορηγήσει άδεια για να κείρει τον Γερμανό. Ο έπαρχος Ιούλιος βλέποντας ότι ο Άγιος Αγαπητός ένοιωθε πως πλησιάζει το τέλος του σε αυτόν τον κόσμο του παραχώρησε την άδεια. Όταν ο δούκας ήρθε στην εκκλησία, ο Άγιος Αγαπητός σφράγισε τις πόρτες της εκκλησίας και τον έκειρε ενάντια στη θέλησή του, λέγοντάς του να ζήσει αφού ήταν προορισμένος από τον Θεό να είναι ο διάδοχός του, και αμέσως τον έκανε διάκονο. 

Όταν μετά από λίγο καιρό ο Άγιος Αγαπητός κοιμήθηκε, ο Άγιος Γερμανός επιλέχθηκε ομόφωνα για να καλύψει την χηρεύουσα Επισκοπή, και χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ωξέρρης στις 7 Ιουλίου, 418. 

Ο Άγιος Αγαπητός κοιμήθηκε με ειρήνη το 418 μ.Χ. Για την αγιότητα του βίου του ο Θεός τον προίκισε με το χάρισμα της θαυματουργίας. 

Στα συγγράμματα του Αγίου Αγαπητού αναφέρεται η Αγία Ελένη. Ήταν εκείνη που τον διακονούσε, όταν ο Άγιος ήταν ασθενής. Κοιμήθηκε μετά το 418 μ.Χ. Η μνήμη της τιμάται στις 22 Μαΐου. 

Πολλές φορές ο Άγιος Αγαπητός συγχέται με έναν άλλον Άγιο που φέρει το ίδιο όνομα και τιμάται στην Γκουάρντα της Πορτογαλλίας. Ο Άγιος Αγαπητός της Πορτογαλλίας ήταν ερημίτης και η μνήμη του τιμάται στις 27 Μαρτίου.

Τα Ρόδινα Ακρογιάλια - στίχοι π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος - Σαβίνα Γιαννάτου

ολόκληρη η ταινία 

Τα Ρόδια Ακρογιάλια εδώ

Η αλμύρα της θάλασσας

στου αφρού να δεσπόζει τα κύματα

και του πελάγους την άβυσσο

εδώ και αιώνες το ίδιο και αναλλοίωτα. 

Του φωτός οι ακτίνες

ιλαρόν να φέρουν το μήνυμα

στου γιαλού τα ρόδινα άκρα

και στου νού τα απύθμενα βάθη

εδώ και αιώνες το ίδιο και αναλλοίωτα. 

Της αγάπης τα θεία αγγίγματα

Των ερώτων των ψεύτικων γύμνωση

Στης καρδιάς τους δρόμους

το άκρο της συγκατάβασης να θρονιάζουν

αιώνες κι αιώνες το ίδιο κι άφθαρτα.

†π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος 

Ερμηνεία Σαβίνα Γιαννάτου 

Μουσική Δημήτρης Κατακουζηνός 

Αφηγητής †Αλέξης Δαμιανός

ΜΑΪΟΣ

Μην 

ΜΑΪΟΣ

Ἔχων ἡμέρας 31. 

Ἡ ἡμέρα ἔχει ὥρας 14 καὶ ἡ νὺξ ὥρας 10.