Αγάπησε ψυχή μου την ευλογημένη πείνα,

Αγάπησε ψυχή μου την ευλογημένη πείνα, την ευλογημένη νύστα, την ευλογημένη δίψα, την ευλογημένη κούρασι, την ευλογημένη βία στον εαυτό σου. Αγάπησε τα πονεμένα χέρια και πόδια και αγάπησε την ευλογημένη εξάντλησι. Τα μάτια που καίνε από την αϋπνία, τα βλέφαρα που βαραίνουν, το σώμα που κρυώνει από την πείνα και την αγρύπνια. Αγάπησε το ευλογημένο "όχι" στα θελήματά σου, κι όλα αυτά τα όχι, οι ακλινείς αρνήσεις σου, υπόμεινε καρτερικά, μέχρι να μεταμορφωθούν σε μια τεράστια και ανεπιφύλαχτη κατάφασι, αυτά τα όχι είναι φτιαριές που ανοίγουν δρόμο στο χιόνι, είναι εκσκαφείς της χερσωθείσας σου καρδιάς, άνοιγε με τα όχι σου ψυχή μου δρόμο, γενναία, σιωπηλά, εδραία, ανυποχώρητα, φώναζε τα όχι σου στα μούτρα των προτεινόμενων ψευτοπαραδείσων που σου κουνάει κάτω απ'τη μύτη ο φονιάς σου. Γίνου αγρίμι, γίνου ξένη, γίνου ο ερημίτης ο γυμνός και ανυπόδητος και αόρατος και ξένος, που κάθεται μέσα στις οπές της γης και γυρίζει σαν το κατσίκι στους βράχους και από την ξενιτεία οι τρόποι του έγιναν τραχείς σαν του θηρίου και τα μάτια του αθώα και καθαρά σαν του παιδιού και το βλέμμα του που χαμηλώνει πάνω στα λιθάρια και τα χόρτα βλέπει την Οικουμένη και αγαπάει την, "ως εαυτόν". Γίνου λιοντάρι που βρυχάται και πάλεψε να σπάσεις τα δεσμά σου, μη συμβιβασθής, μη βαρεθείς να πολεμάς, μη κουρασθής, μη αποκάμης. Διαρρήξωμεν τους δεσμούς αυτών και απορρίψωμεν αφ' ημών τον ζυγόν αυτών.

πηγή 

Αδελφέ, και αυτοί που προστρέχουν στους γιατρούς και αυτοί που δεν προστρέχουν, έχουν την ελπίδα τους στο Θεό και το κάνουν, λέγοντας:

Προς έναν άρρωστο αδελφό ησυχαστή...

508

Του ίδιου, του μεγάλου Γέροντα, προς τον ίδιο πού τον ρώτησε αν πρέπει να χρησιμοποιεί φάρμακα.

Απόκριση Βαρσανουφίου. 

Αδελφέ, και αυτοί που προστρέχουν στους γιατρούς και αυτοί που δεν προστρέχουν, έχουν την ελπίδα τους στο Θεό και το κάνουν, λέγοντας: Στο όνομα του Κυρίου εμπιστευόμαστε τους εαυτούς μας στους γιατρούς, διότι μέσω αυτών μας δίνει την ίαση. Αλλά και εκείνοι που δεν πάνε στους γιατρούς, δεν πάνε, στηρίζοντας τις ελπίδες τους στο Θεό και ο Θεός τους θεραπεύει. Αν λοιπόν πήγες σε γιατρούς, δεν αμάρτησες, αν πάλι δεν πήγες, μην υψηλοφρονήσεις. Σου τα είπα όλα αυτά για να καταλάβεις πώς αν πας σε γιατρούς, γίνεται το θέλημα του Θεού, τίποτε άλλο. Αν όμως θέλεις κράτησε το λόγο του προφήτου Ηλία που έλεγε: «Στο έξης να αμεριμνείς, αφήνοντας το πάν στο Θεό»  (δες Δ' Βασ. 1, 4).

Βαρσανουφίου και Ιωάννου 

κείμενα διακριτικά και ησυχαστικά 

(ερωταποκρίσεις) τόμος Β΄, σελ.475, 

εκδόσεις “ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ”



Η απαγόρευση της αγρυπνίας και η πενταήμερη θερμή προσευχή ....

Εκείνη την εποχή έκαναν την εμφάνισή τους κάποιες μεταρρυθμιστικές τάσεις δυτικού τύπου στο χώρο της ελλαδικής Εκκλησίας και ο μητροπολίτης Μελέτιος Μεταξάκης (1871–1935· αρχιεπισκοπία Αθηνών: 1918–1920) απαγόρευσε στον κλήρο της πρωτεύουσας να τελεί αγρυπνίες. Αναστατωμένος ο παπα-Πλανάς προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο επί πέντε μερόνυχτα για να λάβει την άδεια, η οποία τελικά του χορηγήθηκε.  

 Άγιος Νικόλαος Πλανάς 

πηγή

Επειδή κινδυνεύει ο κόσμος σε παρακαλούμε όλοι να ικετεύσεις την αγαθότητα του Θεού να αποσύρει το (απειλητικό) Του χέρι και να βάλει τη ρομφαία πίσω στη θήκη της.

569

Παράκληση των Πατέρων που ησύχαζαν στο Κοινόβιο προς το μεγάλο Γέροντα, σχετικά με τον κόσμο: 

Επειδή κινδυνεύει ο κόσμος σε παρακαλούμε όλοι να ικετεύσεις την αγαθότητα του Θεού να αποσύρει το (απειλητικό) Του χέρι και να βάλει τη ρομφαία πίσω στη θήκη της. Στάσου ανάμεσα σ’ αυτούς που έπεσαν και σ’ αυτούς που στέκουν με το άγιο θυμίαμα της προσευχής σου και σταμάτησε τον εξολοθρευτή. Ύψωσε το άγιο θυσιαστήριο (της αγιασμένης πατρικής καρδιάς σου) στα ολόφωτα και αγία δώματα του ουρανού και θα παύσει η οργή του Θεού. Και σου δεόμαστε και σε παρακαλούμε λυπήσου τον κόσμο που χάνεται. Θυμήσου ότι όλοι είμαστε μέλη σου. Δείξε και στην παρούσα στιγμή την ευσπλαχνία σου και τα θαυμάσια του Θεού, διότι σ’ Αυτόν ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν.



Απόκριση Βαρσανουφίου.

Αδελφοί, βρίσκομαι σε πένθος και σε οδυρμό για την οργή του Θεού πού κρέμεται πάνω από την ανθρωπότητα, διότι όλα όσα κάνουμε είναι αντίθετα από το θέλημα του Θεού. Ο Κύριος είπε - «αν η αρετή σας δεν ξεπεράσει την αρετή των Γραμματέων και των Φαρισαίων, δεν θα εισέλθετε στη Βασιλεία του Θεού» (Ματθ. 5, 20). Εμείς όμως πήγαμε στο τελείως αντίθετο - ξεπέρασε η παρανομία μας κατά πολύ την παρανομία και των αλλοπίστων. Και είναι πολλοί αυτοί που παρακαλούν τη φιλανθρωπία του Θεού να παύσει την οργή από τον κόσμο - καί κανένας βέβαια δεν είναι πιο φιλάνθρωπος από το Θεό - αλλά δεν θέλει να δώσει έλεος, διότι αντιστέκεται το πλήθος των αμαρτιών που γίνονται στον κόσμο. Υπάρχουν δε τρεις άνδρες που, με τη Χάρη του Θεού, έφθασαν στον τέλειο βαθμό της αναγεννήσεως τους και υπηρετούν αφοσιωμένοι το θέλημά Του, οι όποιοι ξεπέρασαν τα όρια τής ανθρώπινης φύσης  και έλαβαν εξουσία να λύνουν και να δένουν, να συγχωρούν και να μη συγχωρούν αμαρτίες. Αυτοί στέκουν άγρυπνοι μπροστά στην απειλούμενη συμφορά και αγωνίζονται ώστε να μην καταστραφεί ακαριαίως και ολοσχερώς όλος ο κόσμος, η Οικουμένη. Πραγματικά, με τις ευχές τους, ο Κύριος παρατείνει μαζί με τη δοκιμασία και το έλεος Του. Λέχθηκε δε προς αυτούς ότι για λίγο χρόνο θα κρατήσει ακόμη η οργή. Μαζί μ’ αυτούς λοιπόν ευχηθείτε και σεις. Οι ευχές δε αυτών των τριών συναντιούνται στην είσοδο του άνω Θυσιαστηρίου του Πατρός των φώτων. Και συγχαίρουν ο ένας με τον άλλο και συν αγάλλονται στα επουράνια Όταν πάλι στραφούν προς τη γη συμπενθούν και συγκλαίουν και συνοδύρονται για τα κακά εκείνα που γίνονται και κινούν την οργή του Θεού. Είναι δε αυτοί ο ’Ιωάννης στη Ρώμη, ο Ηλίας στην Κόρινθο και ένας άλλος στην επαρχία των Ιεροσολύμων. Πιστεύω δε ότι θα επιτύχουν να αποσπάσουν το έλεος του Θεού. Ναι θα το επιτύχουν. ’Αμήν.

Ο Θεός μου  (πού χαρίζει το έλεος Του σέ μένα τον ανάξιο), να σάς ενδυναμώσει ώστε να ακούσετε και να σηκώσετε το βάρος και την οδύνη που προκαλούν αυτά που σας είπα, διότι είναι απρόσιτα σέ όσους δεν έχουν το χάρισμα να τα εννοήσουν.

Βαρσανουφίου και Ιωάννου 

κείμενα διακριτικά και ησυχαστικά 

(ερωταποκρίσεις) τόμος Γ΄, σελ.59-63, 

εκδόσεις “ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ”



Η θεραπεία από την πανώλη ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ Α΄

 

Κατά την περίοδο της βασιλείας του (527–565) μεγάλη επιδημία πανώλης έπληξε την αυτοκρατορία, γνωστή και ως «λοιμός του Ιουστινιανού»(541–542).

Η πανώλη εμφανίστηκε αρχικά στο Πηλούσιο της Αιγύπτου

«…Ἤρξατο µὲν ἐξ Αἰγυπτίων οἳ ᾤκηνται ἐν Πηλουσίῳ…» (μια πόλη ανατολικά του σημερινού Πόρτ Σάιντ) και από εκεί, πολύ σύντομα, προσέβαλε όλον το γνωστό τότε κόσμο «…πᾶσαν γῆν ἐπινεµηθήσης…», «…ἀλλὰ περιεβάλλετο µὲν τὴν γῆν ξύµπασαν…», «…πάσαν δέ τήν οικουµένην διέδραµε…». Η αρρώστια έπληξε αδιακρίτως τους πάντες «…βίους δὲ ἀνθρώπων ἅπαντας ἔβλαψε…», αφανίζοντας ολόκληρες πόλεις «…πόλεις ἐπί τοσούτον κατεσχέθησαν ἄχρι καί τοῦ παντάπασι κενάς οἰκητόρων γενέσθαι…», «…κεναί τῶν οἰκητόρων ἐγένοντο…» χωρίς να μπορέσει κανένας να δώσει κάποια εξήγηση για τη μεγάλη γεωγραφική της εξάπλωση «…τούτῳ µέντοι τῷ κακῷ πρόφασίν τινα ἢ λόγῳ εἰπεῖν ἢ διανοίᾳ λογίσασθαι µηχανή τις οὐδεµία ἐστὶ…». Ένα χρόνο μετά, στα μέσα της άνοιξης του 542, η επιδημία φθάνει στην Κωνσταντινούπολη «…δευτέρῳ δὲ ἔτει ἐς Βυζάντιον µεσοῦντος τοῦ ἦρος ἀφίκετο…». Ο ίδιος ο αυτοκράτορας προσβλήθηκε από πανώλη «…καὶ αὐτῷ γὰρ ξυνέπεσε βουβῶνα ἐπῆρθαι…», με αποτέλεσμα να νοσήσει πολύ σοβαρά «…βασιλεί δέ Ιουστινιανώ χαλεπώτατα νοσήσαι ξυνέβη…». Η κατάσταση της υγείας του αυτοκράτορα επιδεινώθηκε τόσο ώστε σε όλους δινόταν ηεντύπωση ότι θα πεθάνει γρήγορα. Η ασθένεια ήταν τόσο σοβαρή που τον έφερε στα πρόθυρα του θανάτου, «…ώστε ἐλέγετο ότι ἀπολώλει…», γεγονός που είχε πολιτικές επιπτώσεις, θέτοντας θέμα διαδοχής, προκαλώντας την οργή και την αντίδραση της αυτοκράτειρας Θεοδώρας. Οι ιατροί στο Μέγα Παλάτιον τον είχαν εγκαταλείψει, θεωρώντας τον νεκρό «…ὅτι δή ἀποθάνοι, πρός τέ τῶν ἰατρῶν ἀπολελειµµένον ἀτέ δέ ἐν νεκροῖς κείµενον…». Τότε παρουσιάστηκαν σε όραμα οι Άγιοι Ανάργυροι και έδωσαν την πολυπόθητη θεραπεία «…ἔς ὄψιν ἐλθόντες ἐσώσαντο οἱ ἅγιοι οὗτοι, ἐκ τοῦ παραδόξου καί τοῦ παραλόγου, καί ὀρθόν ἔστησαν…».

ΠΗΓΗ: 

Όταν για την παροχή κάποιου υλικού πράγματος επαινέσεις άνθρωπο ώς καλό και όχι τον Θεό, ύστερα ο ίδιος άνθρωπος θα σου φανεί κακός.

Όταν για την παροχή κάποιου υλικού πράγματος επαινέσεις άνθρωπο ώς καλό και όχι τον Θεό, ύστερα ο ίδιος άνθρωπος θα σου φανεί κακός. 

***

Κάθε καλό έρχεται απο τον Κύριο σύμφωνα με την οικονομία του, και εκείνοι που το φέρνουν είναι υπηρέτες του καλού. 

Αγίος Μάρκος ο ασκητής 

Υπόθεση ΚΑ΄(21) σελ.171

ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ 

τόμος Γ΄