ΗΜΕΡΑ ΚϚ΄. Περὶ τοῦ Παραδείσου.

 

ΗΜΕΡΑ ΚϚ΄. Περὶ τοῦ Παραδείσου.

Α΄. Ἐμβαίνοντας εἰς τὸν Παράδεισον θὰ ἔχω εὐθὺς ὅλα τὰ ἀγαθὰ χωρὶς κανένα κακόν· θέλω χαρεῖ χωρὶς καμμίαν ἐνόχλησιν· ὤ πόσον μεγάλη θέλει εἶναι ἡ παρηγορία μου! Ἡ χαρά μου! Ἡ εὐφροσύνη μου! 

Β΄. Ὅλα τὰ καλὰ θὰ ἔχω τότε καὶ θὰ χαίρομαι εἰς τὴν συντροφίαν τοῦ Ἰησοῦ μου, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν Ἁγίων· ὤ καὶ τί ἔνδοξος καὶ ὡραία συντροφιὰ ὅπου θέλει εἶναι ἡ ἰδική μου! 

Γ΄. Θὰ χαίρομαι αἰωνίως χωρὶς κίνδυνον νὰ χάσω ποτὲ μίαν τοιαύτην χαράν· ὢ χαρὰ ἀνεκδιήγητος!

Εἰς κάθε σου λύπην καὶ χαράν, λέγε. Παράδεισε, Παράδεισε, πότε νὰ σὲ ἀπολαύσω; Καὶ εἰς σύγκρισιν τοῦ Παραδείσου, θέλεις μάθη νὰ καταφρονῇς ὅλα τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς καὶ νὰ ὑπομένῃς θεληματικῶς ὅλας τὰς δυστυχίας καὶ τὰ πάθη.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

(Πνευματικά Γυμνάσματα). εδώ

Έτεραι σύντομοι μελέται, 

φυλακτήριον της ψυχής καλούμεναι,

(διαμοιρασμέναι εις πάσαν ημέραν του μηνός).